| ป้า's profilello-o :: ความฝันและความจ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 16 no man is small manTo คนอ่าน
" จำไดว่าตอนอยู่มัธยมปลายปีนึ่ง พ่อไปแข่งขันการแสดงปาฐกถาที่หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งจัดขึ้น
รอบแรกก็มีคู่แข็งขันที่น่ากลัวคนหนึ่ง ลีลาและเนื้อหาการพูดของเขาคคล้ายกับร่ายบทกวี
พ่ออิจฉามากจึงำยายามเลียนแบบเขา แต่กลับทำให้เสียเอกลักษณ์ของตัวเอง
และทำใด้ไม่ชำนาญเท่าเขา สุดท้ายจึงได้แค่ตำแหน่งรองชนะเลิศ"
"พ่อแพ้หรือ ไม่หรอก ในโลกนี้อาจมีการลงทุนที่สูญเปล่า
แต่การเรียนไม่มีวันสูญเปล่า หลังจากการแข่งขันครั้งนั้นแล้ว
พ่อก็มุมมานะศึกษาการร่ายบทกวี อ่านหนังสือเกี่ยวกับกวีแบบต่างๆ
พอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยพ่อจึงสามารถกำกับการร่าบบทกวีถึงสี่ครั้ง
ชนะเลิศการแข่งขันการร่ายบทกวีระดับประเทศ
ส่วนบทกวีสมัยใหม่พ่อก็ได้รับรางวัลเยาวชนดีเด่นจากสมาคมกวีสมัยใหม่
และได้เป็นตัวแทนของจีนไปประชุมกวีระดับโลก"
"พอมาคิดดูอีกที เรื่องนี้เป็นความผิดของใครหรือ
ไม่มีใครผิดหรอก ก็เหมือนอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ของลูกตอนนี้
ลูกอาจไม่เห็นด้วยกับอาจารย์ แต่ปฏิเสธอาจาย์ไม่ได้
อาจารย์ที่คิดอะไรแปลกๆ มักมีอะไรเป็นพิเศษ
และอาจประสบความสำเร็จพิเศษก็ได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือทั้งอาจารย์และนักเรียนต่างก็มีอิสระในการคิด
คนโบราณกล่าวว่า "เชื่อตำราเกินไปสู้ไม่มีตำราดีกว่า"
เราก็อาจบอกว่า "เชื่อครูเกินไปสู้ไม่มีครูดีกว่า"
ขอให้ถือเสียว่าการสอบในวันนี้เป็นบทเรียน
คิดดูให้ดีกว่าล้มเหลวอย่างไร ล้มเหลวจริงหรือเปล่า
หรือเป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จ?"
จาก สอนลูกให้หยัดยืน ของ หลิวยง
from น้องท่อ
"หากอยากเห็นผืนแผ่นดินสดใส
แต่ไม่ยอมลอยเรือข้ามไป ปล่อยเรือไว้อย่างนั้น
แล้วอีกเมื่อไรจะถึงฝั่งฝัน ต้องขอไปตามใจซักวัน ออกตามฝันซักที"
"No man is small man : จะลอยเรือให้ข้ามฝั่ง"
ปัจฉิมลิขิต.
- ดีใจกะป้าออม : ห้องวิทย์ จุฬาฯ พิดโลก
- ดีใจกะลูซี่ : พสวท.
- ดีใจกะแตง&แก้ว : จับสลากเตรียมฯ
- แล้วตูอ่ะ?
- แฮปปี้วานเลนไทน์ย้อนหลัง
- หายไปเหมือนเดิมเจ้าค่ะ
February 08 เราเกิดมาทำไม?"เราเกิดมาทำไม" หลายคนก็เคยได้ยินคำถามนี้
เช่นกันค่ะ น้องท่อก็เคยได้ยินคำถามนี้
เอ้อ มันก็น่าสงสัยนะค่ะ แต่สำหรับน้อท่อแล้ว
น้องท่อคิดว่า คนเราเกิดมาทำ
1. ลืมตาดูโลก ใช่ค่ะเกิดมาเพื่อลืมตาดูโลก
"เสียงร้องไห้ของลูกในวันที่ลูกลืมตาดูโลก สำหรับคนเป็นพ่อแม่แล้ว นั่นคือชีวิต 1 ชีวิตที่ต้องดูแล"
การที่ได้ลืมตาดูโลกนั้น นั้นคือการรอคอยของผู้เป็นแม่ตลอด9เดือน
กว่าอสุจิจะผสมกับไข่ กว่าจะเป็นไซโกต กว่าจะเป็นเอ็มบริโอ
กว่าจะดูแลทะนุถนอม จนสิ่งมีชีวิตในท้องลืมตาออกมาดูโลก
2. เรียน ใช่ค่ะเกิดมาเพื่อเรียน
การศึกษาเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดในชีวิต
มาเพิ่มเติมทักษะ สิ่งต่างๆทีเรายังไม่รู้
3. ทำงาน ใช่ค่ะเกิดมาเพื่อทำงาน
การทำงานก็คือหน้าที่ของเรา
การทำงานเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์ดำรงชีวิตอยู่ได้
แต่บางหน้าที่ บางอาชีพก็ไม่ได้เงินเดือนเสมอไป
ทุกคนก็ต้องทีงาน มีหน้าที่เป็นของตัวเอง
เพราะฉะนั้นการที่เราเกิดมาทำงาน
ก็คือการทำหน้าที่ตามบทบาทแต่ละบทบาทของตนเอง
4. นอน ใช่ค่ะเกิดมาเพื่อนอน
มนุษย์นั้นนอน 1 ใน3 ของช่วงชีวิตเชียวนะ
ถ้าไม่นอนก็ไม่ใช่คนล่ะ
1วันมี 24ชั่วโมง นอนไป8ชั่วโมง ก็เหลือเวลาอีก 16 ชั่วโมง
ทำงาน/เรียนหนังสือ 8ชั่วโมง ก็เหลือเวลาอีก 8ชั่วโมง
เวลา8ชั่วโมงที่เหลือ แต่ละคนก็ต้องการสิ่งรื่นรมย์ต่างกัน
บางคนก็เดินห้าง ดูทีวี นอนหลับ รึทำกิจกรรมต่างๆตามต้องการ
แต่การนอนหลับของแต่ะละคนนั้นไม่เหมือนกันค่ะ
โดยเฉลี่ยแล้ว เด็กทารกต้องการ 10-12 ชั่วโมง
คนทำงาน/เรียนหนังสือ 8 ชั่วโมง
คนสูงอายุ ต้องการแค่เพียง 4-5 ชั่วโมง
แต่ก็ต้องแล้วแต่คนนะค่ะ บางคนหลับแค่ 1-2 ชั่วโมง
เพราะว่าแอบงีบหลับหลางวัน เวลาที่ที่หนังท้องตึง หนังตาก็ย่อน
คิดดูนะค่ะ เรานอนไป 1ใน3 ของช่วงชีวิตแล้ว
แล้วอีก2ใน3 ของชีวิตล่ะ อื้ม เราก็ไปทำหน้าที่ของแต่ละคนไง
5. ความสุข ใช่ค่ะเกิดมาเพื่อความสุข
ของสมมติดูนะค่ะ ถ้ามนุษย์มีอายุเฉลี่ย 100 ปี
นอนหลับไป 33% ทำงานอีก 33%
อ้าวแล้ว 33%ที่หายไปล่ะ
ใช่ค่ะใครบ้างล่ะไม่ต้องการความสุข
เมื่อทำงานเสร็จกลับมาบ้าน เปิดทีวีดู
สร้างความสำเริงสำราญให้กับชีวิตได้แล้ว
แต่มันมักหมดไปกับความเครียดค่ะ
มัวแต่นั่งเครียด นั่งจมกับสิ่งที่ไม่ไม่ความสุข
แล้วชีวิตจะมีสีสันได้อย่างไร
บางครั้ง ความสุขก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับค่านิยม
แต่มันเป็นความสุขที่จิตใจต่างหากล่ะ
สิ่งไหนที่เรียกว่า ความสุข
สิ่งนั้นแหละที่เป็นสิ่งเติมเต็มของชีวิต
อยู่ดีๆ ก็คิดขึ้นมาค่ะ ไม่อะไรหรอกค่ะวันนี้วันปัจจฉิม
อยากให้เพื่อนๆ หรือคนที่ได้อ่าน พอเป็นแง่มุมในการดำรงชีวิต
หลายคนสงสัยอาจคิดว่าอีก 1%หายไปไหน
ยังไงก็ตามหา 1%ให้พบนะค่ะ
น้องท่อเชื่อว่า 1% นั้นอยู่ที่ทุกๆคนค่ะ
"ชีวิตน่ะ ยังมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะ"
เล่าวันปัจฉิมนิดนึง
มีพิธีปลดเข็มพี่ม.ปลาย ถอดคอซองน้องม.ต้น
น้ำตาท่วมหอประชุมเลยเจ้าค่ะ
แต่น้องท่อร้องไม่ออกค่ะ คงจะเจอแบบนี้บ่อยมั้ง ชินแล้วๆ
ก็ได้แต่ให้คนอื่นเค้าผู้ข้อไม้ขอมือไป
ขากลับ ก่อนจะลงจากบันได
ได้ลอดซุ้มธงโรงเรียน ธงคณะ ที่พวกพี่มาถือรอตามบันได้ด้วยล่ะ (เหมือนนายร้อยลอดซุ้มกระบี่เลย)
แบบว่าเป็นเกียรติมากๆเลย เหมือนได้ก้าวออกสถาบันนี้อย่างเต็มรูปแบบ
ปิดท้ายด้วยเพลงนี้ เข้ากับสถานการณ์สุดๆ (อภินันทนาการจากแก้ว)
" จะไม่ลืมที่เรามีกันและกันในวันนี้
จะไม่ลืมเวลาความสุขที่เราเคยร่วมมี ต่อจากนี้ไม่ว่าชีวิตจะพบใครคนไหน แต่ว่าฉันจะมีเธออยู่เสมอในหัวใจ จะเก็บไว้ ( เก็บใจไว้ให้เธอ เธอเท่านั้น ) " ปัจฉิมลิขิต.
- รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้จะมีหลายคนเข้ามาแวะมากมาย เสียงเสียงทักทายนิดกันบ้างนะค่ะ
- งานเสร็จหมดแล้ว ขอปลีกวิเวกไปสักพักนะค่ะ
- อีก 1เดือนสอบเตรียมฯ สู้ๆ
- รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
December 21 สอบกลับมาอีกรอบ หลังจากที่ดองไว้นานแสนนาน
อาทิตย์หน้าจะสอบล่ะ สอบเสร็จแล้วก็ปิดปีใหม่
แล้วก็ประชาสัมพันธ์ SCG#19 แล้วก็ประกาศผลยุพราช
ตารางเดินสายยังเหลืออีกเพียบ
วันนี้อัพเดต ตารางสอบหน่อยว่าจะออกไรมั้ง
ใครไม่รู้ก้มาดูเด้อ
26 ธ.ค. 50
คณิตพื้น ---> อสมการ(อ.ห้อง2ออก) ความน่าจะตาย เอ๊ย!เป็น (อ.ห้อง1ออก)
สุขฯ ---> บทที่ 9-11
สังคม ---> ทวีปเอริการเหนือ กะใต้ แอฟริกา ยุโรป การดูแผนที่
อังกฤษ ---> บทที่7-9
28 ธ.ค. 50
วิทย์ ---> ไฟฟ้า(ตั้งแต่การดูแอม โว วงจร ฯลฯ) อิเล็กทรอนิก (พวกไดโอด ไอซี ทีอาร์ ตวต้านทาน ฯลฯ)
ศิลปะ ---> จิตรกรรม ศิลปกรรม ที่ครูพูดวันนั้นทั้งหมดอ่ะ
คณิตเพิ่ม ---> วงกลมเติมคำ10ข้อ (ชิลๆเนอะ) พิสูจน์เรขาคณิต 1ข้อ รึว่า 2ข้อ จำไม่ได้
ไทย ---> ไม่แน่ใจ ที่เรียนมาทั้งหมดอ่ะ เดี๋ยวไปถามครูให้
มีแค่นี้ล่ะมั้ง อื้มๆ ปิดท้ายด้วยเพลงที่ชอบที่สุดในขณะนี้ อยากไปดูอ่ะ แต่หมดแล้ว
Memory - Cats
Daylight
See the dew on the sunflower And a rose that is fading Roses whither away Like the sunflower I yearn to turn my face to the dawn I am waiting for the day . . .
Midnight Not a sound from the pavement Has the moon lost her memory? She is smiling alone In the lamplight The withered leaves collect at my feet And the wind begins to moan Memory All alone in the moonlight I can smile at the old days I was beautiful then I remember the time I knew what happiness was Let the memory live again Every streetlamp Seems to beat a fatalistic warning Someone mutters And the streetlamp gutters And soon it will be morning Daylight I must wait for the sunrise I must think of a new life And I musn't give in When the dawn comes Tonight will be a memory too And a new day will begin Burnt out ends of smoky days The stale cold smell of morning The streetlamp dies, another night is over Another day is dawning Touch me It's so easy to leave me All alone with the memory Of my days in the sun If you touch me You'll understand what happiness is Look A new day has begun ปัจฉิมลิขิต
- ไปอ่านหนังสือล่ะ
- SCG#19 มาถึงแล้ว ไปดูรายละเอียดได้ที่ http://www.en.mahidol.ac.th
- รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
December 14 ชายหรือหญิง ใครพูดมากกว่ากัน?หลายคนคงมีคำตอบในใจแล้วว่าผู้หญิงย่อมพูดมากกว่าผู้ชายอย่างแน่นอน
แต่ในทางวิทยาศาสตร์ นักวิจัยพบว่าความจริงแล้วผู้ชายและผู้หญิงมีโอกาสพูดมากได้พอๆกัน
แตกต่างกันเพียงเนื้อหาที่พูดคุยเท่านั้น
ผศ.แม็ตเทียส เมห์ล นักจิตวิยาของมหาวิทยาลัยรัฐแอริโซนา และคณะ
พิสูจน์ความเชื่อของคนทั่วไปที่ว่า ผู้หญิงมักพูดมากกว่าผู้ชาย
ด้วยการคัดเลือกอาสาสมัครจากนักศึกษาระดับหมาวิทยาลัย 396 คน
ซึ่งติดอุปกรณ์บันทึกเสียงไว้ที่ตัวเป็นเวลา 2-10 วัน
และในทุกช่วงเวลาประมาณ 12 นาที
อุปกรณ์จะบันทึกตัวอย่างเสียงพูดคุยของแต่ละคนอย่างอัติโมมัติ
โดยแต่ละครั้งใช้เวลา 30 วินาที หลังจากนั้นคณะนักวิจัยช่วยกันถอดเทปที่บันทึกไว้ทุกคำพูด
แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ พบว่าโดยเฉลี่ยแล้วในเวลา 17 ชั่วโมง
ผู้หญิงใช้คำพูดประมาณ 16,215 คำ
ส่วนผู้ชายใช้ 15,669 คำ
อีกทั้งการใช้คำพูดกับคนภายในกลุ่มเพศเดียวกัน
มีความแตกต่างมากกว่าการพูดคุยกับคนระหว่างเพศเสียอีก
เช่น ในกลุ่มผู้ชาย 3 คน คนที่ช่างพูดมากที่สุดใช้คำ 47,000 คำ
ส่วนคนที่พูดน้อยที่สุดใช้คำไม่ถึง 500 คนด้วยซ้ำ
เนื่องจากการวิจัยนี้ใช้อาสาสมัครที่เป็นนักศึกษา
ทำให้ไม่อาจพิจารณาถึงปัจจับบางประการได้
เช่น การเข้าสู้สังคมหรือปัจจัยในที่ทำงาน
แต่การวิจัยก็ชี้ให้เห็นว่า การพูดมากหรือน้อยไม่ได้ขึ้นอยู่กับความแตกต่างทางชีวภาพเป็นสำคัญ
แท้จริงเป็นเรื่องของเนื้อหสเสียมากกว่า
นั่นคือ ผู้ชายคุยกันด้วยเรื่องของเทคโนโลยี การงาน และการเงิน
อีกทั้งบททสนทนาก็มีตัวเลขมาเดกี่ยวข้องมากกว่าด้วย
ส่วนผู้หญิงคุยกันเกี่ยวกับแฟชั่นและคงามสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
แต่งชายและหญิงมีโอกาสที่จะพูดจาเป็นต่อยหอย
หรือพูดจนลิงหลับได้พอๆกัน
ผศ.เมห์ลกล่าวว่า
"ขั้นต่อไปจะศึกษาในกลุ่มตัวอย่างของผู้สูงอายุดูบ้าง
ซึ่งอาจจะเป็นผู้ใหญ่สูงอายุที่อาศัยอยู่ในบริเวณต่างๆของโลก
เพื่อศึกษาว่า ความแตกต่างของบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมมีบทบาทอย่างไร"
ที่มา : นิตยสาร UPDATE ประจำเดือน พฤศจิกายน 2550
วันนี้อยากอัพอะไรที่มีสาระบ้างอ่ะค่ะ
พอดีว่าวันนี้เตร่ๆแถวห้องสมุดมา
เห็นอัพเดตพอดี แต่ส่วนใหญ่น้องท่อก็ติดตามอยู่แล้ว
อ่านบทความต่างๆ แล้วเห็นบทความนี้มันดีอ่ะค่ะ
เลยยกบทความนี้มาขึ้นบล๊อก
แต่ในความคิดของน้องท่องานวิจัยนี้ดีไหม?
ก็ดีนะค่ะ ช่างคิดหัวข้อวิจัยดี
แต่งานวิจัยแบบนี้มันควบคุมตัวแปรต่างๆไม่ได้อ่ะเนอะ
แต่มันก็สามารถมองทะลุผ่านว่า ผู้หญิงย่อมพูดมากกว่าผู้ชาย
แต่มันก็จริงๆอ่ะค่ะ ถ้าพูดแบบผู้หญิง
ผู้หญิงเป็นเพศที่ช่างพูดช่างคุย เราจะเห็นไดประจำ
ว่านั่งเมาท์กันเป็นอย่างไร(น่าจะใช้คำว่า"นินทา"มากกว่านะ)
เห็นไอ้นี่ไม่ถูกใจก็หยิบมาถกประเด็นกัน
ฉันว่าอย่างนู้นดีกว่านะ ฉันว่าอย่างนี้ไม่ดีนะ อะไรประมาณนี้
แต่มันก็ต้องมีปัจจัยมาขัดอีกล่ะ
ปัจจัยนั้นก็คือ "บุคคลิกเฉพาะบุคคล"
บางคนพูดมาก พูดน้อยอีกล่ะ
อย่างไรก็ตามคำพูดนั้นสื้อถึงความรู้สึกนึกคิดของบุคคล
คิดอย่างไรก็พูดออกมา อย่าเก็บความคิดนั้นไว้คนเดียว
เพราะคุณ จะทำให้คนรอบข้างหนักใจ!
ปิดท้ายด้วยเพลงเพราะค่ะ
"เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับและได้รู้หัวใจของฉัน
แม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือขึ้นสรวงสวรรค์ ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร จะมีเพียงเธอแค่เพียงคนเดียว และจะมีแต่เธอ เธอแค่เพียงคนเดียว
และจะเป็นเพียงคนเดียวเสมอไป ที่ฉันฝากชีวิต ทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน " ปัจฉิมลิขิต.
- เหอะๆ วันนี้มาแบบมีสาระ
- ใกล้สอบแล้ว อย่าลืมตั้งใจอ่านหนังสือกีนด้วยนะค่ะ
- วันนี้มีดาวตก เวลา 22 น. หันหน้าไปทางอิศตะวันออก อยู่ในกลุ่มดาวคนคู่(ถ้าข้อมูลผิดพลาดก็โทษทีคะ)
- รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
November 30 เศษ1ส่วนXของชีวิต+ประกวดร้องเพลงพระราชนิพนธ์15ปีที่ผ่านมา ทำให้ได้รู้ว่า ไม่ใช่เด็กๆแล้ว
เป็น "นส." แล้วอ่ะ แก่จริงๆเลยเรา
หากชีวิตคือรถประจำทาง รถคันนี้ก็ยังเดินรถผ่านสถานที่เก่าทุกวัน
หากชีวิตคือสายป่าน สายป่านเส้นนี้ก็ยังบังคับทิศทางเดินของจิตใจ
หากชีวิตคืออะตอม อะตอมนี้ก็คงเป็นส่วนประกอบหนึ่งของธาตุX
หากชีวิตคือเซลล์ เซลล์นี้กก็ประกอบเป็นร่างกายๆหนึ่ง
หากชีวิตคือสมการ สมการนี้ก็คงไม่มีคำตอบ
(1/X*ชีวิต+กำลังใจ)^ความฝัน+การเอาใจใส่ = ความสำเร็จ
ใครพอจะหาคำตอบสมการนี้ได้บ้างค่ะ
อื้มน้องท่อ ก็แก้สมการนี้ไม่ได้เหมือนกัน
ขอบคุณA C G Tที่เรียงลำดับกัน จนกลายเป็นDNAและกลายเป็นอย่างเช่นทุกวันนี้
ขอบคุณOxygen ที่ทำให้มีลมหายใจ+อยู่ได้จนถึงทุกวันนี้
ขอบคุณคุณหมอสูติฯ ที่ผ่าตัดทำคลอด
ขอบคุณคุณหมอที่คอยรักษาเมื่อไม่สบาย
ขอบคุณยาทาน ยาทา ที่ช่วยรักษาเมื่อไม่สบาย
ขอบคุณชั้นอนุบาล ที่ปูพื้นฐานทำให้ท่องก.ไก่ ABC สูตรคูณได้ ฯลฯ
ขอบคุณชั้นประถม ที่ทำให้ปูพื้นฐานสู่ชั้นมัธยม ฯลฯ
ขอบคุณชั้นมัธยม ที่ทำให้รู้คุณค่าของชีวิต ฯลฯ
ขอบคุณที่เรียนพิเศษ ที่คอยกวดวิชาเมื่อยามงงและเพิ่มเติมสิ่งที่มีอยู่ ฯลฯ
ขอบคุณห้องสมุด ที่ให้ยืมหนังสือเมื่อเวลาไม่เข้าใจบทเรียน ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูคณิตศาสตร์ที่ทำให้เก่งคณิต และทำให้ได้รู้ว่าชอบวิทยาศาสตร์ ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูวิทยาศาสตร์ที่ทำให้ชอบชีว เคมี ฟิสิกส์ และทำให้ได้รู้ว่าชอบคณิตศาสตร์ ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูภาษาไทยที่ทำให้สามารถท่องบทอาขยาย และกลอนต่างๆได้ ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูภาษาอังกฤษที่ทำให้จำศัพท์ แกรมม่าได้ ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูสังคมที่ทำให้รู้จักประวัติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูศิลปะที่ทำให้วาดภาพเป็น ฯลฯ
ขอบคุณคุณครูดนตรีที่ทำให้รู้จักตัวโน๊ต ฯลฯ
ขอบคุณโรงเรียนที่ทำให้ได้รู้จักเพื่อน สังคม ฯลฯ
ขอบคุณสำหรับทุกๆคำอวยพร ทั้งจากmsg. ,e-mail ,comment blahhh...
ขอบคุณสำหรับเค้กก้อนหญ่ายๆเน้อ
ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิด ความรัก และเป็นblackgroundให้ทุกอย่าง
ขอบคุณ ไม่รู้จะขอบคุณอะไรล่ะ
จบเรื่องวันเกิดแล้ว ขอมาอัพเรื่องที่ยังค้างๆอยู่นะ
จำได้มั๊ยที่น้องท่อเคยบอกว่าประกวดร้องเพลงประสานเสียงเพลงพระราชนิพนธ์
โครงการนี้ชื่อเต็มๆว่า "ประกวดร้องเพลงพระราชนิพนธ์ - พ่อแผ่นดิน"
ประกวดเป็นห้องๆอ่ะ ห้องน้องท่อเลือกเพลง"ลมหนาว"
เพลงนี้ร้องยากมากๆ ทั้งเสียงสูง เสียงหลบ
ตอนซ้อมห้องน้องท่อฟังต้นฉบับเป็นเสียงผู้หญิง
นึกในใจ "จะร้องได้อ่ะป่าวว่ะ"
แต่พอเอาเข้าจริง powerมีเท่าไหร่ ใส่หมด
อ่ะแฮ่ม ห้องน้องท่อพิเศษหน่อยที่ว่า มีมือเปียนโน(เพื่อนๆในห้อง)
เวลาซ้อมนี่ก็สุดๆอ่ะ เต็มที่ทุกรอบ
แต่พอวันจริง แค่ก้าววขึ้นเวทียังขาสั่นเลย
อยู่บนเวทีมองลงมาข้างล่าง คนเยอะแยะเลย สายตาทุกคู่จ้องมองบนเวที
แสดงได้แค่รอบเดียว ดีเป็นว่าดี เสียเป็นว่าเสีย
ไม่เหมือนตอนซ้อม จะทำยังไงก็ได้
ร้องเสร็จก็โล่งอก แต่พอเวลาประกาศผลใจเต้นตุ๊บตับ
พอฟังtop threeลุ้นๆ
ผลประกาศได้ที่1 หายเหนื่อยเป็นปริดทิ้ง
ขอโทษทีนะค่ะ ที่อัพช้าไปหน่อย
พอดีเพิ่งได้ซีดีรูปจากอาจารย์อ่ะค่ะ
ขอบคุณพี่อิ๋งอิ๋ สำหรับคำแนะนำดีๆนะค่ะ
ไปดูรูปบรรยากาศได้เลย
November 17 พสวท.ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้วค่ะ พสวท.น่ะ ห้องสอบเหรอ ห้องดีมั่กๆ ห้องTOT(อ่านว่า ทีโอทีนะ)
มีทั้งแอร์ ทั้งคอม โอ้ยแสนจะบรรเจิด แต่ที่มาสอบห้องนี้ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ไม่มีห้องสอบน่ะ มหิดล เหมาไป4ห้อง 90กว่าคน พสวท. เหรอค่ะ ทั้งจังหวัด สอบแค่10คน ภาคเช้า - วิทยาศาสตร์ อ่ะเฮือก ออกตั้งแต่รากเง้ายันปัจจุบัน เติมคำประมาณ 10กว่าข้อ พอจะไปได้ วิชานี้ 70 : 30 ค่ะ ภาคบ่าย - คณิตศาสตร์ เรขาคณิตชัดๆ วิชานี้ 70 : 30 เช่นเดียวกันค่ะ มันใจไม่กี่ข้อ วันนี้มีการประชุมผู้ปกครอง บอกคะแนนสอบ+แนะแนวการศึกษาด้วย คะแนนสอบ - ปีนี้อย่าให้บอก เซ็งๆ แนะแนวการศึกษาต่อ - วันนี้แม่ถาม "ถ้าขิมติดแม่จะทำไงล่ะเนี่ย" น้องท่อ "ก็ไปหาทุกอาทิตย์เลยแม่ ขิมขอเดือนละ2พันเอง" แม่ "จะพอรึ" น้องท่อ "เค้ามีทุนให้" วันนี้เพิ่งได้ใบสมัครเรียนต่อม.4รร.เดิม ให้เลือกสายอีก เฮ้อๆ น้องท่อ "แม่จะให้ขิมลงสายไหนอ่ะ" แม่ "อาชีวะ" น้องท่อ --" ขอปิดท้ายด้วยเพลงดีกว่า จะไปเก็บห้องล่ะ รกมากมาย
" อย่าเพิ่งรู้ว่าฉันนั้นคิดอะไรก็แล้วกัน
ปล่อยให้ฉันได้ฝันได้เพ้อนานๆ อีกซักหน่อย แค่เท่านี้ก็ดีอยู่แล้วถึงมันจะเลื่อนลอย อาจเป็นเพียงความฝันน้อยๆ แต่ฉันก็จะคอยต่อไป ถ้าใกล้กว่านี้ กลัวว่าเธอจะถอยไป ห่างใจฉันไปไกลไม่กลับมา " ปัจฉิมลิขิต.
- เอ่อ ส่วนที่สอบไป ไม่แน่ใจว่าจะติดอ่ะป่าว เป็นกำลังใจให้ด้วยนะค่ะ
- มีคนถามมาQ.บนไว้กี่ที่ A. จำไม่ได้ (รู้แต่ว่าแก้บนระนาว)
- เมื่อวันพุธที่ผ่านมา น้องท่อได้มีโอกาสประกวดเพลงพระราชนิพนธ์ด้วยละ 666+ รออ่านเอ็นทรี่หน้า
- ได้รับพีเอ็มจากพี่อิ๋งแล้วนะค่ะ ถึงแม้ว่าการประกวดจะผ่านมาแล้ว แต่ก็ยังภูมิใจ
- ขอติด แท็กค้นกระเป๋าไว้ก่อนนะป๋าอัด รออ่านเอ็นทรี่หน้าๆนู้นเน้อ
- หายไปสักพัก ขอจัดการชีวิตตัวเองก่อน สาธุ ขอให้ติดพสวท.ด้วยเถิ๊ด
September 28 อยากรู้ แต่ไม่อยากถาม ; สอบเสร็จล่ะสอบเสร็จแล้วววววววววววว ~
เสียงตะโกนดังสั่นห้อง พร้อมทั้งเสียงเล็ดลอดออกมาจากนอกห้องเรียน
เสียงโหวกเหวกดังลั่นทั่วอาคาร ราวกับว่าเจ้าของเสียงนั้นไม่เคยโล่งอกขนาดนี้
ครั้นเมื่อเสียงโหวกเหวกโวยวายสงบ ฉันและเพื่อนๆ สี่ถึงห้าคนเดินลงมาจากอาคาร
เป็นเวลาเกือบครึ่งเดือนที่ฉันไม่เคยรู้สึกโล่งใจได้ขนาดนี้
เหมือนกับท้องทะเลได้สงบอีกครั้ง
ขณะนี้เป็นเวลาบ่ายสองแล้ว แต่คงไม่แปลก
ถ้าหากวันนี้โรงเรียนจะเงียบสงัดก่อนบ่ายสี่โมง
หลังจากที่สอบเสร็จ ฉันก็มุ่งสู่สถานที่กวดวิชาอย่างไม่ลังเล
เพราะ ฉันมีนัดกับเฉลยข้อสอบที่เพิ่งทำเสร็จไปไม่กี่อึดใจ
ฉันเดินดุ่มๆมากับเพื่อนร่วมห้อง
ฉันเปิดประตูห้องเรียนพิเศษ
เงยหน้ามองขึ้นไปบนกระดาน อาจารย์เฉลยเสร็จพอดี
"ทำไมมันเน่าอย่างนี้" เสียงที่ฉันคุ้นเคยดังขึ้น
ในขณะที่ในมือของเจ้าของเสียงมีกระดาษทดที่จดคำตอบไว้เพื่อรอเฉลย
"เหอะๆ ทำใจเถอะเพื่อน" ฉันเอ่ยปากปลอบใจเจ้าของเสียง แต่สายตาของฉันยังไม่ลดละ
"เน่าเหมือนกันเลยว่ะ" ฉันหันหน้าไปบอกเจ้าของเสียง
หลังจากที่รู้ความสามารถของตนเองแล้ว ห้องที่ต่างคนต่างตรวจดูคำตอบ
ก็กลับมาครึกครื้นอีกครั้ง ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ปล่อยให้บล๊อกฝุ่นเกาะอยู่ซะนาน มาปัดฝุ่นซะหน่อย
สอบเสร็จแล้วค่ะ โล่งอกไปซะที
ปิดเทอม เวลาพักผ่อนก็มาถึงแล้ว
จะได้เมพลังงานอย่างเต็มที่
จากข้างบน คงแปลกใจ ว่าทำไมอยู่ดีๆถึงเขียนเรื่องสั้น(สั้นมาก)ขึ้นมา
ก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศการเขียนบล๊อกไง
พูดถึงสอบ สอบคราวนี้ บอกตามตรงได้เลยว่า "จิตตกมากๆ"
เมื่อก่อน ก่อนเข้าห้องสอบน้องท่อจะหยิบชีทที่สรุปด้วยลายมือตัวเองเท่านั้น
แต่มาคราวนี้ กลับหยิบชีทตั้งใหญ่ขึ้นมาอ่าน
แต่ก็ไม่อยากเครียดคะแนน เดี๋ยวเซ็งๆ
ถึงคราวจิตตก อ้าว ไปทำหล่นไว้ที่ไหนล่ะเรา
" ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว" ..... บางครั้ง สิ่งที่เราอยากรู้ แต่บางครั้งก็มีคนไม่อยากตอบ
คงได้แต่เก็บไว้ในใจ มันคงเป็นคำถามที่ให้เราไปค้นหาคำตอบเอง...
อายุบล๊อกใกล้ครอบ1ขวบแล้ว (10 ตุลาคม)
เขียนบล๊อกตามใจตัวเองก็เยอะแล้ว
พิเศษ request entryมาได้เลยนะค่ะ
อยากให้เขียนเกี่ยวกับอะไร จะบอกหน้าไมค์หรือหลังไมค์ก็ได้เน้อ
ปัจฉิมลิขิต.
- สอบเสร็จแล้ว ขอไปทำตัวไร้สาระสักวันสองวัน เดี๋ยวกลับมา
- อย่าลืมrequestมานะค่ะ
- เหลืออีก 1 เดือน พสวท.ยังรอ
September 19 ปาฏิหาร์ยังมี แง่มๆ ดองไว้อีกตามเคย เอิ๊กๆ
เมื่อวานมีโอกาสได้ไปศาลมาค่ะ
เหอะๆ ที่ไปศาลเพราะไปศึกษาดูงานนอกสถานที่
ไม่ได้ไปเพราะมีเรื่องคอขาดบาดตายอะไรแบบนั้น
ไปดูวิธีการไต่สวนบนศาล น้องท่อไปภาคบ่าย
ภาคบ่ายก็มี2คดีที่ให้เลือกค่ะ อาญา กับแพ่ง
ห้องน้องท่อก็เลือกเลย อาญาเจ้าค่ะ
ที่ไม่เลือกแพ่งเพราะ ขืนฟังไปก็ไม่รู้เรื่องค่ะ เงินๆทองๆ
อาญาหนุกหนานกว่า เพราะเป็นหมวดคดีที่มีเหตุการณ์ให้วิเคราะห์
คดีอาญาไม่พอ ขอไปฟังทั้ง50คน+อ.อีก3ท่าน
อัดกันอยู่ในห้องสืบพยาน ปลากระป๋องก็ไม่เชิงนะเนี่ย
ออกเดินทางจากรร.บ่ายโมง ไปถึงศาลประมาณ 13.15 น.
(ศาลห่างจากรร.ประมาณ300ม.เอง)
การไปศาลครั้งนี้เป็นครั้งแรก(และครั้งเดียว)ของน้องท่อค่ะ
การไปดูการสืบพยานครั้งนี้ เป็นคดีจริงไม่ใช่จำลอง
เกี่ยวกับชีวิตเลยล่ะ ส่วนเนื้อคดีทั้งหมดนั้นไม่ขอนำเปิดเผยนะค่ะ
ไปๆมาๆนั่งฟังได้พักใหญ่ ผู้พิพากษาก็บอกให้ออกจากห้องก่อน
เพราะจะสืบพยานขั้นรุนแรงแล้ว ไม่เหมาะที่จะให้เด็กๆ
พวกเราก็เชื่อฟังอย่างโดยดี ค่อยๆเดินออกมาจากห้องช้า
นอกห้องเพื่อนๆก็วิจารณ์กันยกใหญ่
หลังจากนั้นก็ลงไปใต้ศาล เพื่อไปดูห้องฝากขังชั่วคราว
เง้อ เห็นแล้วมันใช่จริงๆ cook น่ะ cook
ก็ซักถามคุณลุงที่เป็นไกด์พาทัวร์ศาลกันยกใหญ่ ประมาณว่าไม่เข้าใจไรก็ถาม
จากนั้นก็มามอบของที่ระลึก
แล้วก็ถ่ายรูปหน้าศาล และแล้วน้องท่อก็เป็นphoto อย่างเคย
คงรู้แล้วซินะ การเป็นมือphotoมันเหนื่อยขนาดไหน
ต้องถ่ายทุกช็อต ห้ามพลาด
รูปก็ไม่มีกับเค้าสักรูป ต้องมาเป็นมือphotoให้
จากการไปศาลมาครั้งนี้ก็ทำให้รู้ว่า
" ทนาย อัยการ ผู้พิพากษา ไม่ใช่ตัวเอง"
1. สืบเนื่องมาจากเอ็นทรี่ที่แล้ว มีคนมาทักท้วงใหญ่เลย
ทำให้รู้ว่า มีคนอีกมากมายที่รอดู รอชมสิ่งที่เราชอบอยู่
ขอบคุณ ที่เตือน ทำให้รู้ว่า"จงทำต่อไป ทำสิ่งไหน จะได้ดีสิ่งนั้น"
ขอบคุณ พี่ออมที่ช่วยสืบเสาะค้นหา ถึงแม้ว่าจะไม่เจอตัวร้าย
ส่วนรูปน่ะหรอ ปล่อยๆไปแล้วล่ะ นึว่าทำบุญ เนอะ พี่ออม...
2. สืบเนื่องจากเอ็นทรี่ที่แล้ว น้องท่อยังไม่สอบพสวท.นะค่ะ
ยังไม่ได้สอบ ย้ำยังไม่ได้สอบ กำลังเตรียมตัวสอบเจ้าค่ะ
สาธุ ขอให้ติดด้วยเถิด จะไปเป็นสาวเจียงใหม่ล่ะ อิอิ
ใกล้สอบล่ะ ไปล่ะ ปิ้ว...~
ปัจฉิมลิขิต
- เอ้อ คงคลี่คลายแล้วะ เค้ายังเหมือนเดิมโว้ย แกล่ะเหมือนเดิมป่าว
- ขอบคุณแกที่ยังคอยดูผลงานเค้า เดี๋ยวจะส่งโปสการ์ดไปให้เลย (จ่ายค่าแสตมป์ด้วยโว้ย 555+)
- เพลงนี้เพราะดีเนอะ อิอิ
- หลังสอบลงค่ายธรรมะไป ไปคลายเครียด
- หายไปมือนเดิม รักษาสุขภาพนะค่ะ
September 13 แถลงการณ์เคยคิดไหม ว่าทำไม คนทำดีแล้วไม่มีใครเห็น
เคยคิดไหม ว่าทำไม คนทำดีแล้วถึงเจอกับเรื่องร้ายๆ
แต่หลายคน หากไม่พบกับตัวเอง คงไม่รู้หรอกว่า มันเป็นเสียที่เสียความรู้สึกมากๆเลยล่ะ
ใครๆก็รู้อยู่ม.3 ปีหน้าต้องเลือกสายเรียน
ขิมเคยคิดนะ "ปีหน้าอยากเรียนศิลป์-คำนวณ แล้วก็แอดมิดเข้าคณะถ่ายภาพซะเลย"
แต่ก็คนห้ามไว้ กล่อมให้เรื่องถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกได้ไหม "ได้ขิมทำได้"
กล่อมให้เลือกทางวิทย์ดีกว่า "อื้ม ขิมเลือกได้"
มือphoto ในสายตาของใครหลายคน
อาจเห็นเป็นแค่คนหิ้วกล้องไป หิ้วกล้องมา
มันถ่ายรูปไรของมันนักหนา คงไม่รู้กันหรอก ว่าการเป็นมือphoto มันเหนื่อยขนาดไหน
ที่ขิมเป็นไม่ใช่ว่าใครใช้ให้เป็น หรือมีผลประโยชน์ตอบแทนหรอกนะ
แต่เป็นด้วยใจรัก เป็นสิ่งที่ชอบที่สุด
คิดว่าทำแล้วเป็นตัวของตัวเอง ชอบที่จะสื่อสารผ่านมุมกล้อง มุมเลนส์
หากบอกตรงๆ ขิมรักสิ่งนี้ล่ะ จะคิดยังไงกัน?
คิดหรอ ว่าเบื้องหน้าเป็นแบบนี้ เบื้องหลังจะขนาดไหน
คิดหรอ ว่าเป็นแบบนี้มันสบาย
คิดหรอ ว่ากดชัตเตอร์เฉยๆก็ได้ตังค์
คิดหรอ ว่าเป็นแค่คนเดินเตร่ไปวันๆ
คิดหรอ ว่ากว่าจะได้ภาพบางภาพ ต้องใส่ใจรายละเอียดขนาดไหน
คิดหรอ ว่าตอนนี้ขิมจะรู้สึกอย่างไร
มือphotoไม่ใช่แค่คนถ่ายรูปนะ แต่เค้าคือคนที่ถ่ายทอดสิ่งที่คนอื่นไม่เคยเห็นผ่านเลนส์นะ
ถึงจะเป็นแค่มือphoto ก็มีจิตใจเหมือนกันนะโว้ย
มีจรรยาบรรณในสิ่งที่ทำ มีจิตวิญาณในการเป็นช่างภาพ
อยากจะบอกว่าพอเถอะ อย่าFW.กันอีกเลย
ถึงแม้คุณจะเซฟรูปฝีมือเราไปแล้วไปFW.เผยแพร่
แต่ก็อยากให้คุณรู้เอาไว้ ว่าทั้งหมดที่เขียนมานี้
อยากให้คุณรับทราบเอาไว้ว่า
"อยากให้คุณมีสามัญสำนึกเอาไว้บ้าง ของใครใครก็รัก ก็หวง
ถ้าหากคุณเจอแบบเราบ้าง ภาพที่เราถ่ายไว้สายตาคุณคือรูปโรงเรียนธรรมดา
แต่คุณรู้ไหมว่าทั้งหมด คือ ความรู้สึกของเรา ความฝันของเรา และสิ่งที่เรารัก"
สิ่งที่คุณทำกับเรา เราก็อยากจะขอบคุณ ว่าคุณได้ให้บทเรียนใหม่ๆในชีวิต
ขิมรู้นะ ว่าเป็นพวกไหนทำ แต่ยังไม่รู้ตัวคนทำตัวจริง
ถ้าหากรู้ว่าเป็นใคร ขิมจะไม่โกรธไม่ด่าไม่ว่า และจะให้อภัย
แค่อยากจะคุยกันดีๆ อยากรู้เหตุผลที่FW. Gallery Unseen in Uttaraditdaruniเท่านั้นเอง
ไหนๆก็ร่วมโรงเรียนกัน เลือดเดียวกัน ก็น่าจะมีสามัญสำนึกความเป็นคนบ้างนะ
ไม่อยากจะพูกพร่ำทำเพลงอะไรมาก
ต่อจากนี้ไป ขอประกาศว่า จะงดถ่ายภาพทุกอย่าง ทุกชนิด เว้นแต่เมื่อได้รับคำสั่งหรืองานเกี่ยวกับการเรียนเท่านั้น
ส่วนเรื่องโปสการ์ดสิ้นปี คงจะไม่มีแล้ว ไม่มีผลงานตัวเองในบล๊อก ไม่ทำแล้ว วางมือแล้ว
อยากอยู่เฉยๆ ทุ่มเทกับการเรียนดีกว่า
ไม่อยากเป็นมือphotoแล้ว
เป็นแล้วเจอแต่เรื่องไม่ดี
จะเป็นไปทำไม เป็นแล้วจะให้คนอื่นมาดูถูก ดูหมิ่นอย่างนี้หรอ? เสียความรู้สึกว่ะ
ปัจฉิมลิขิต.
- ขอโทษนะค่ะ ที่มากระจุกอยู่กับเอ็นทรี่เก่า
- ขอโทษนะค่ะ ที่นำเรื่องไม่ดีมาปะปนเรื่องดี เสียฟิวส์หมดเลย
- ขอโทษนะค่ะ ชาวเอ็กทีน วันนี้มาแปลกๆ+คำหยาบไปหน่อย
- คงจะหายไปอีกตามเคย ทุ่มให้การเรียนกว่า พสวท.ยังรออยู่
August 20 tag!!ตามคำสัญญา tag
กติกา
1. เปลี่ยนคำตอบให้เป็นตัวคุณทั้งหมด
2. tagต่อ
Strat!!...
1. สิ่งที่คุณคิดว่าเป็นปาฏิหารย์ในชีวิต
ปาฏิหารย์หรอ? น้องท่อคิดว่ามันน่าจะฟลุ๊กมากกว่านะ
อื้ม ทุกๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น น้องท่อคิดว่ามันไม่ใช่ปาฏิหารย์หรอก
เป็นสิ่งที่ลิขิตไว้หมดแล้ว อยู่ที่เราจะพลิกเกมส์มันได้รึเปล่า
2. สิ่งที่คุณคิดว่าโชคร้ายที่สุดในชีวิต
โชคร้าย = ซวย เหอะๆ ตกท่อ จบ..
3. สิ่งที่คุณคิดว่างี่เง่าที่สุดในชีวิต
เอ่อ คำถามมันแรงไปป่ะป๋า ท่อตีควมไม่ค่อยจะแตกเลย
งั้นเอาตามที่เข้าใจก็แล้วกันนะ
- ข้อสอบภาษาอังกฤษ เอ่อ ในการทำข้อสอบแต่ละครั้ง
น้องท่อยอมสารภาพว่า "น้องท่อไม่เคยใช้ไวยากรณ์ที่เรียนมาเลย"
อื้มนะ ใช้sene ล้วนๆ ที่ได้คะแนนมาก็เพราะนี้แหละ
- เคมี อื้มนี่ก็อีกวิชา ที่เรียนแล้วเหมือนไม่เข้าสมองเลย
สมการเคมี ยอมรับว่าไม่เข้าใจ ธาตุ สารประกอบ ฯลฯ อื้มไม่เก็ท
แต่ถึงยังไงก็ต้องเรียน จริงม่ะ น้องท่อต้องทำได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
3. สิ่งที่คุณคิดว่าเสียสละได้
ข้อนี้คิดยากนะเนี่ย สิ่งที่เสียสละได้
เป็นสิ่งของ หรือร่างกายล่ะ
อื้ม แบ่งเลยก็แล้วกันนะ
สิ่งของ - เงินทอง สิ่งของ
ร่างกาย - เลือด ฯลฯ
4. สิ่งที่คุณคิดว่าเป็นตัวตนของคุณ
เป็นอย่างที่เห็นเนี่ยล่ะ ไม่คิดไรมาก
5. สิ่งที่คุณคิดว่าเป็นไปไม่ได้
โลกร้อน(แต่มันก็จะเป็นไปแล้วล่ะ)
ก็เพราะมนุษย์อีกล่ะเนอะ ที่ทำให้โลกเป็นแบบนี้
น้องท่อจะเชื่อว่ามันเป็นไปไม่ได้ก็แล้วกันนะ
น้องท่อเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนรักโลก และไม่อยากให้โลกเป็นแบบนั้น
5. สิ่งที่คุณคิดว่าชีวิตนี้จะไม่ทำเด็ดขาด
ไม่กินงู ไม่ฆ่างู จบ..
6. สิ่งที่คุณคิดว่าทำไม่ได้
อื้ม ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ หากเราตั้งใจซะอย่าง จริงม่ะ
Tag ต่อ
เพื่อนพลอย
เพื่อนแอ๊นท์
เพื่อน นส.นมเตี้ย
พี่dakasa
(เอ่อ ใครอยากเล่น กรุณาบอกนะจ๊ะ)
เฮ้อ จบtag ซะที เล่นเอาเหนื่อยเลย
นานๆจะได้เปิดเอ็นทรี่ใหม่ซะที
ชีวิตก็อัพๆ ดาวน์ๆ นี่แหละที่เค้าเรียกว่า ชีวิตล่ะเนอะ
ปัจฉิมลิขิต.
- เมื่อวันที่16ที่ผ่านมา ไปตอบคำถามวิทย์มาเจ้าค่ะ อีกคะแนนเดียวจะผเข้ารอบชิง --
- ตอนนี้กิจการใหม่กำลังจะเปิดตัวแล้ว ทายซิอะไรเอ่ย ขาโปสการ์ดไง (ทำเนื่องในโอกาสหาเงินซื้อกล้องน่ะ) วางแผงเมื่อไหร่เดี๋ยวบอก
- เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาวกรมท่า-ขาว ทั้งซิษย์เก่า-ปัจจุบัน ใครสนใจโปสการ์ด ขนาด 4x6 ราคา 1X บาท
มีด้วยกันทั้งหมด 12รูป รูปละ 5ใบ (ทำน้อยมาก แค่60ใบ)
กรุณาติดต่อห้อง 535 นะเจ้าค่ะ (ยืนยันว่ารูปทั้งหมดเป็นฝีมือของท่อเอง)
- เหอะๆ สมัครสอบสอวน.ชีวะ ค่าย1 มน.อีกแล้ว เซ็งจิต
- เดือนหน้า สมัครmwit
- ชอบเพลงนี้มากมาย บางครั้งเวลาที่ผ่านไป มานั่งคิดอีกที "เวลาก็ไม่เคยพอเหมือนกัน"
- รักป้าอิ๋ง รักทุกคน...
July 26 พักครึ่ง...หลังสอบ หุหุ ดองไว้ซะนานเลย
ไม่เคยดองนอนขนาดนี้นะเนี่ย
เฮ้อ...สอบเสร็จซะที (ถอนหายใจเหือกใหญ่ --)
สอบคราวนี้ไม่มั่นใจเลยเจ้าค่ะ
อื้มนะ แต่เกรดปีนี้ไม่ใช้ (ใช้แต่ม.1-2)
ยังไงช้านก็ต้องกอบโกยให้หมด 555+ (บ้าพลัง)
ในช่วงที่สอบ วันแรกชิลมากมาย
มีแต่วิชาเบาสมองทั้งนั้น (--")
คณิตพื้น --- ทำไม่ทัน
สุข --- กาๆไปงั้น
สังคม --- ประกาศคะแนนแล้ว 36/40
อังกฤษ --- ผิดไปประมาณ 5-6ข้อ
วันที่สอง เอ่อ..แต่ละวิชา
วิทย์ --- อ่านมาดีนะ แต่...
ดนตรีไทย --- เหอะๆ กาๆไป
คณิตเพิ่ม --- เอ่อ คือ 1ข้อ=10คะแนน อีก5ข้อ ข้อละ 2 เหลือเท่าไหร่เนี่ย?
ไทย --- วิเคราะห์ทั้งนั้นเลย
นับวันยิ่งอยู่ชั้นสูงขึ้น ยิ่งสอบวิชาน้อยลง = เนื้อหาแต่ละวิชามากขึ้น
เรื่องอย่างนี้ก็ต้องทำใจ
เรื่องอย่างนี้มันเลือกไม่ได้นี่หน่า
(อันนี้ไม่เกี่ยวกับข้างบน และไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ผู้ใดเสียหาย)
บางครั้ง บางคนอาจจะมีคำพูดเหล่านี้ ที่ดังก้องอยู่ภายใจสมอง และจิตใจ
"ทำไมเราถึงโชคร้าย" "ทำไมเราต้อง อย่างนี้ อย่างนั้น" "ทำไมเราต้อง... ฯลฯ"
ใช่ ฉันก็เคยผ่านความรู้สึกนี้มาแล้ว
แต่ฉันน่ะ อาจจะเลวร้ายกว่าคุณซะอีกล่ะมั้ง
ในสายตาของฉัน ฉันคิดว่า คุณน่ะเพียบพร้อมทุกอย่าง มีทุกๆอย่างสนองความต้องการ
คุณมีจุดเด่นหลายด้านนะ ถ้าคุณพยายามงัดจุดเด่น ขึ้นมาข่มจุดด้อยของคุณ คุณจะเป็นคนที่เพอร์เฟ็กมากๆเลยล่ะ
แต่คุณพยายามตอกและย้ำตัวเองอยู่อย่างนั้น
มีเวทีมาท้าทาย คุณอยากลงเล่น แต่คุณกลับมาน้อยใจตัวเอง
และปล่อยให้เวทีนั้น หลุดลอยไป ไม่ได้แสดงความสามารถของตนเอง
คุณเคยคิดไหม ว่าที่คุณกระทำอย่างนั้น "มันเคยทำให้คุณมีความสุขหรือเปล่า?"
ที่คุณพูดแต่ คำว่า "ทำไมถึง..." คุณเคยรู้ไหม
ว่าคำนั้น ไม่มีในใจฉันแล้วล่ะ ฉันไม่อยากน้อยใจตัวเองอีกแล้ว
ฉันไม่อยากคิดไปเอง ฉันไม่อยากเสียใจภายหลัง
ปัจฉิมลิขิต.
- จำได้ไหม จำได้รึเปล่า เมื่อวันที่ 1กรกฎา น้องท่อไปสอบโอลิมปิกชีว ม.ปลาย เอ่อตรวจแล้วค่ะ
ประมาณ 29-30 /65 เอ้อ เกือบผ่านๆ แต่ไม่ติด ไม่เป็นไรปีหน้าๆติดทีมชาติแน่ 555+
- พรุ่งนี้ขอทำตัวไร้สาระสักวัน
- พรุ่งนี้ไปดูแฮรี่ อุตรดิตถ์เพิ่งเข้าโรง
- อย่าลืมเชียร์ พี่พะแพง V2นะค่ะ โหวตกันเยอะๆ อิอิ
- เดี๋ยวนี้ฝีมือถ่ายรูป นับวันยิ่งถอยหลัง เดินหน้าเมื่อไหร่ เดี๋ยวมาแปะค่ะ
- ชอบเพลงนี้ค่ะ
July 08 และแล้ว...ฉันก็ลุกได้เพราะขาฉันเอง" บนทางเดินแห่งความฝันนี้ อาจไม่มีพรมแดงปูทาง
อุปสรรคขวางหนามมากมายเหลือเกิน
แต่จุดหมายปลายทางของใจ จุดพลังให้ฉันมีแรงก้าวไป ฝันนั้นไกลแค่ไหนจะไขว่คว้า
บนทางเดินที่ดูยาวไกล กายและใจยังคงเดินไป จะไม่มีวันไหนที่หันหลังกลับ อาจจะล้มและมีน้ำตา
ก็จะลุกขึ้นมาด้วยตัวฉันเอง ฉันมั่นใจกลับทางที่เลือกเดิน
สักวันจะเป็นอย่างฝันใฝ่ จะทำให้ได้ เหนื่อยสักเท่าไหร่ทุ่มเทกายใจ ให้ดังฝัน
จะไปเป็นดาวโดดเด่นบนฟากฟ้า จะไปไขว่คว้าเอามาดังใจฝัน จะไปให้ถึงปลายทางในวันนั้น จะเป็นคนดังที่อยู่ในแสงไฟ จะไปเป็นดาวโดดเด่นบนฟากฟ้า (เด่นในสายตาจ้องมอง) ใจไปไขว่คว้าเอามาเหมือนใจฝัน (ให้คนชื่นชมตัวฉัน) จะไปให้ถึงปลายทางในวันนั้น (สักวันต้องเป็นของเรา) จะเป็นคนดังที่อยู่ในแสงไฟ (สักวันมันต้องมีวันนั้น) " เห็นสายรุ้งแล้วค่ะ
เกือบจะหลุดไปจากวงโครจร
กะจะมาเขียนเมื่อวาน แต่เมื่อวานกลับมา
หัวถึงหมอนตาก็ปิด
ตาปิดตั้งแต่6โมงถึง2ทุ่ม แล้วก็ตื่นมาดูafต่อ
เหน็ดเหนื่อย อ่อนเพลียจากงานที่ได้รับมอบหมาย
ในที่สุดก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
ถึงแม้ว่ามันจะไม่สวยงามเท่าใดนัก
เอาน้องท่อเกือบกระอักเลือด
โดยเฉพาะโครงงานกระทรวง
โดนบางคนคอมเเม้นท์โครงงานนี้แรงมาก
โดดเรียนพิเศษ+โดดคาบเรียนหลายคาบ ก็เพราะอย่างนี้แหละ
เฉพาะโครงงานนี้ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาถึง 4 รอบ
หากใครเคยเขียนโครงงานวิทย์มาแล้ว
ก็จะรู้ว่ารูปเล่มโครงงานมีทั้งหมด5บท
ทั้ง4ครั้ง โดนคอมเม้นท์มาก็เขียนเองทั้งหมด
ส่วนโครงงานคณิต ผลที่ออกมาไม่ค่อยสวยเท่าใดนัก
ได้เหรียญทองแดงค่ะ ก็ถือว่าดีแล้วล่ะ
เพิ่งส่งโครงงานคณิตครั้งแรก
ช่างเหอะเนอะ ไปหาประสบการณ์ก็แล้วกัน
โครงงานนี้ไม่ได้หวังไรมาก
บอกตรงๆ ตอนไปรายงานไม่ตื่นเต้นเลยค่ะ
เหมือนมีsenseบอกอยู่แล้วว่าคงไม่สำเร็จ
แต่เสียดายมากมายไม่ได้กินพิซซ่าสมบัติเลยอ่ะ
สมบัติบอกว่า ถ้าไรเหรียญทองจะเลี้ยงพิซซ่า
ไม่รู้ว่าพูดจริงพูดเล่นนะ เฮ้อ....
แต่ปีที่แล้ว น้องท่อส่งโครงงานวิทย์ค่ะ
ผลไม่น่าเชื่อ "เหรียญทอง" โอ้วๆๆ(มันเรื่องปีที่แล้ว)
มีเพื่อนน้องท่อมาถามค่ะ
เพื่อนๆ : "ทำไมถึงแกชอบทำโครงงานว่ะ"
ท่อๆๆๆ : "อยากได้เกียรติบัตรโว้ย"
เพื่อนๆ : "อ้ายบ้า หาความเครียดใส่ตัวเองเนี่ยนะ"
ท่อๆๆๆ : "ได้อะไรเยอะดีโว้ย"
เพื่อนๆ : "แปลกดี ชอบทำโครงงาน ชอบหาความดครียด"
ท่อๆๆๆ : "อ้าว ก็กูชอบอ่ะ"
เพื่อนๆ : "-เงียบ-"
ตอนนี้ฉันเชื่อแล้วล่ะว่า ทุกๆอย่างไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
ถ้าหากเราตั้งใจ และทุ่มเทกับสิ่งนั้นจริงๆ
หากเราต้องการกำหนดอนาคตของตัวเอง เราต้องทำได้
ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ให้กำลังใจกับตัวเองอยู่เสมอ
หากท้อ ขอให้คิดถึงอนาคตของเรา คนที่เฝ้ามองความสำเร็จของเรา
ขอแค่เราเปิดใจ กล้าลงทุน กล้าเสี่ยง
คงเหมือนกับการค้าขาย หากไม่ลงทุนก็ไม่ได้กำไร
ไม่มีเส้นทางไหนที่คงจะราบรื่นไปซะทุกทาง
หากล้มเหลว หรือไม่ใช่ที่เราหวังไว้
ควรจะยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ไม่ควรโทษผู้อื่น และที่สำคัญไม่ควรโทษตัวเอง
ให้ย้ำกับตัวเองเสมอว่า "Nothing is impossible to a willing heart "
อยู่ที่เธอนั้นจะกล้าเปิด เปิดตาปละเปิดหูและเปิดใจ
มองโลกด้วยมุมมองด้านใหม่ ไม่ว่าจะร้ายหรือจะดี
(อยากฟังคลิกเลย!)
Special Thx.
- โครงงาน
โครงงานคณิต
- ขอขอบพระคุณ'สมบัตินะค่ะ สำหรับยืมห้อง+คอม และคำปรึกษาจนกระทั่งสำเร็จ
- Thx. เพื่อนๆ3/1 ทุกคน ที่มานั่งระบายสี+พิมพ์งาน+ตัด แปะ โครงงานจนกระทั่งสำเร็จ
โครงงานกระทรวง
- ขอขอบพระคุณ'ก.กัม 'ครองลี่ 'นุชชี่ ' เพียง สำหรับคำปรึกษา,เครื่องมัลติล็อกโปร,ไรท์แผ่น
- Thx. เพื่อนๆ 3/1 ทุกคน ที่มาช่วยวัดอุณหภูมิ+ทำเอ๊กเซล+พิมพ์งาน+ช่วยหมักแก๊ส
- และขอบคุณอาจารย์หลายๆท่าน เพื่อนๆพี่ๆหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวมา ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทั้งหมด
- และขอบคุณทุกๆคน ที่สนับสนุน และให้กำลังใจเสมอมา
ปัจฉิมลิขิต.
- เหลืออีก1โครงงานค่ะ จะไปแข่งมน.เจ้าค่ะ
- เป็นกำลังใจให้ทุกๆคนค่ะ
- เพิ่งอ่านดวงประจำเดือนมาค่ะ บอกว่า อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่
อาจะกระทบไปถึงชีวิตประจำวันด้วย (จะมีอะไรเกิดขึ้นหว่า)
- คงจะต้องหายไปอีกสักพัก เพราะติดสอบ สอวน.ม.ต้นค่ะ
- แล้วเจอกัน!
June 23 วัดใจแง่มๆ ได้โอกาสมาอัพซักกะที ไม่ได้มาอัพตั้งหนึ่งอาทิตย์
ช่วงนี้เกิดอาการเฟลสุดๆ
งานก็เยอะ กิจกรรมก็แยะ
ตอนนี้ห้องของน้องท่อก็โดนจองตัวกันเกือบครบ50คน
บางคนก็ลงแข่ง 1-2 รายการ
ทั้งในบ้าน และนอกบ้าน
ใครจะไปห้ามได้ล่ะ "อะไรๆก็3/1"
ต่างคนก็เบื่อ บ่น ทั้งเบื่อ ทั้งบ่น ทั้งเหนื่อย
เป็นธรรมดาที่เราจะรู้สึกแบบนี้
จนบางครั้งความรู้สึกเหล่านั้นอาจจะเป็นความท้อได้ทีเดียว
แต่ในความรู้สึกนี้น่าจงเกลียดจงชังนี้ บางครั้งมันก็แฝงประโยชน์อยู่มากมาย
เคยรู้สึกไหม ว่าความเหนื่อยนั้น
มันทำให้เราเรียนรู้ต่างๆมากขึ้น
ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยได้ทำ
ได้พบเห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น
ได้สัมผัสในสิ่งที่ไม่เคยสัมผัส
Q: เพราะเรามีโอกาสมากกว่าคนอื่นรึเปล่า ?
A : ใช่
Q : เราเหนื่อยรึเปล่า?
A : เหนื่อย
Q : เราได้อะไรกลับมารึเปล่า?
A : ประสบการณ์
เพราะประสบการณ์นี่แหละ ทำให้เราได้เรียนรู้โลกภายนอกได้มากขึ้น
หากเพื่อนๆคนใดแวะเวียนเข้ามา ก็อยากจะฝากไว้ว่า
ตอนนี้โชคชะตากำลัง "วัดใจ" กับพวกแกอยู่
อดทนหน่อยนะเพื่อน เพราะเค้าก็ไม่ต่างจากพวกแก
สู้นะเพื่อน ทำให้เต็มที่เพื่อโรงเรียนของเฮา....
" ไม่ว่าจะสูงแค่ไหนก็ไปถึง ไม่มีคำว่าสูงวัดได้หากใจถึง
จะหนาวหนาวเหน็บหนาวเพียงไหนจะฝ่าไป ร้อนเป็นฟืนเป็นไฟจะฝ่าไป " ปัจฉิมลิขิต.
- เฮ้อ เหนื่อยๆค่ะ ขอบ่นซะทีเถอะ
ตารางงานเดือนหน้า โครงงานเกษตร โครงงานคณิต สอบโอฯชีวะ ละครพระพุทธ
สอบ สอวน.ม.ต้น สอบover-sea สอบpre-test สอบtop-test etc. (ตาย~)
- ตอนนี้เช่าหัตถ์เทวดาเทรุมา5เล่ม ยังอ่านไม่จบเลยเจ้าค่ะ
- เพิ่งเปิดตัวบ้านหลังที่สองค่ะ http://hoykhimjung.multiply.com/ เปิดตัวอย่างเป็นทางการ
- มิสๆ ทุกคนนะจ๊ะ May 28 Tag : 10คู่ในดวงใจอื้ม กลับมาแล้วจ้า กลับมาพร้อมtag
ได้รับมาจากพี่ rosifix (เพิ่งจะรู้ว่าโดน)
อ่ะนะ พี่rosifixแท็กมาวันแรกท่จะไปค่ายเลย เหอะๆ
กติกา
1. บอกคู่ที่ชื่นชอบ โดยไม่จำกัดว่าเป็นคู่หญิงชาย
2. แปะรูปด้วยยยย
3. แหล่งข้อมูล
4. ฉากที่ประทับใจ (จะเล่ารึว่าใส่แปะรูปก็ได้ล่ะมั้ง)
5. tagส่งต่อ 5คน (มิแน่ใจว่าจะทำได้รึเปล่า)
1. Ikeuchi Aya & Asou Hatruto จากเรื่อง1 Litre of Tears
เรื่องนี่เพิ่งดูไปหมาดๆ สดๆร้อนๆ เมื่อวานนี่เอง ร้องไห้ตาบวมเลยอ่ะ เป็นดีวีดี ยืมเพื่อนมาดู
เอริกะ ซาวาจิริรับบทเป็น อิเคอุจิ อายะ เด็กผู้หญิงคนนึงอายุ15ที่ป่วยเป็นโรคSpinocerebellar Degeneration
พูดลำบาก กลืนอาหารก็ลำบาก ทำให้เริ่มเดินไม่ค่อยได้
จนในที่สุดก้อต้องนั่งรถเข็น และที่สำคัญยังไม่มีวิธีการรักษา
เรื่องนี้สร้างมาจากไดอรี่ที่อายะตัวจริงที่บันทึกไว้
ส่วนนิชิโนะ เรียว รับบทเป็น อาโซ ฮารูโตะ
เป็นเพื่อนร่วมห้องของอายะ เป็นหัวหน้าห้องคู่กับอายะ อาโซเป็นคนที่มีอดีตฝังใจ ก็คือ พี่ชายของเราเสียชีวิต
หลังจากนั้นเขาก็เป็นคนเก็บตัว ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกใคร
แต่เมื่อมาเจออายะ โอ้ว เขากลับเปลี่ยนไปทันที
เหมือนกับว่าอาโซคุงจะชอบอายะตั้งแต่แรกเจอ (โอ้ว์)
เรื่องนี้ดีมากๆเลยขอcomfirm (เดี๋ยวเรื่องนี้จะมาเล่าเต็มๆในเอ็นทรี่หน้า)
2. ป้อม-ดาว จากเรื่อง Seasons Change
เรื่องนี้ทำให้ชีวิตสมองซีกขวาของน้องท่อทำงานได้อย่างสมบูรณ์! (พูดเหมือนตื่นเต้นเลยเนอะ!)
ได้พัฒนาศักยภาพทางด้านดนตรี (นอกเรื่องๆ)
กลับมาในเรื่องก็แล้วกัน
- ภาษา : เรื่องนี้ ถ้าหากดูเผินๆ อาจจะเป็นเรื่องรักๆทั่วๆไป
แต่น้องท่อคิดว่าเรื่องนี้ ทุกๆคำพูดมีอะไรแฝงอยู่
"ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก" ดาวถามป้อมตอนก่อนจะขึ้นแสดง
โดนใจน้องท่ออย่างจัง พี่ป้อมไม่ได้มาเรียนโรงเรียนนี้เพราะความชอบดนตรี
แต่มาเพราะชอบผู้หญิงต่างหาก ก็ได้ข้อคิดดีนะ ควรกระทำในสิ่งที่เป็นตัวของตัวเอง
- บรรยากาศ : ข้อนี้สำคัญมากเลยอ่ะ หามุมถ่ายดีมาก
จนกระทั่งน้องท่อได้มีโอกาสได้ไปศาลายา สืบเสาะแสวงหาสถานที่จริง
อื้ม มันสวยจริงๆแหะ นับถือๆ
- นักแสดง : อันนี้คงไม่ต้องพูดไรมาก ^^
3. องค์ชายเจี๋ย จากเรื่อง Curse of Golden Flower (ศึกโค่นบังลังก์วังทอง)
กรี๊ด เรื่องนี้กรี๊ดเหลือหลาย เพราะพี่เจย์ของเรารับบทเป็นองค์ชาย เท่ห์ชะมัด
เรื่องนี้ยังไม่ได้ดูค่ะ กำลังหาดูอยู่ แต่แค่ดูไตเติ้ล ก็ละลายแล้ว
เรื่องนี้สร้างอลังการมาก รู้สึกว่าเรื่องนี้จะแฝงปรัชญาไว้เยอะมาก
รู้จักอีกสังคมหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะอยู่ใกล้ชิดกัน แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่ใกล้ใจ
การใช้อำนาจของผู้ยิ่งใหญ่ ความถูกต้อง ประวัติศาสตร์จีนด้วยๆ(อันนี้สำคัญ)
ส่วนนักแสดงก็ดีค่ะ สมบทบาทมาก
โจวเหวินฟะ เรื่องนี้ดูยิ่งใหญ่มาก เพราะเป็นฮ่องเต้
พี่เจย์ คริคริ เท่ห์ระเบิด
ส่วนคุณป้าก่งลี่(จะเรียกว่าป้าได้ปป่ะเนี่ย) สวมบทเป็นฮองเฮา
คุณป้าก็เล่นซะดูมๆทุกฉาก - -
4. นานะ จากเรื่อง Ghost Train
อันนี้ก็อ่ะนะ เอริกะแสดงอีกแล้ว เรื่องนี้เจ๊แกขอมาเดี่ยวๆ เหอะๆ
เจ๊แกหน้าอ่อนได้ใจมาก ไม่ว่าจะแสดงบทไหน เจ๊แกก็ตีบทแตกแพล้ง
เรื่องนี้ก็เหมือนกัน น่ากลัวมาก ตอนที่เจ๊แกเห็นอุบัติเหตุตกใจซะมิมี
ผู้ชมอย่างเราก็ตกใจตามไปด้วย
แต่เรื่องนี้หลอนได้ใจ เรื่องนี้ปล่อยออกมาไม่นาน
ประเทศไทยก็มีเรื่องชุมทางรถไฟผีมาปะทะซะแล้ว
แต่ถึงอย่างไร เจ๊เอริกะก็น่ารักอยู่ดี
5. Misa Misa & Light จากเรื่อง Death Note
หุหุ ใครก็คงรู้จักดี เอริกะ โทดะ ก็เล่นซะทั้ง2ภาคเลย
ยังไม่พอเป็นหนึ่งไอดอลอีกซะด้วย
เธอผ่านผลงานอันโชกโชน ไม่ว่าจะเป็น Nobuta , Engine ช่องไอทีวี
แล้วก็ผลงานต่างๆมากมาย
แต่ละเรื่องที่ผ่านมา เธอก็เล่นเป็นเด็กรุ่นๆซะเกือบทุกเรื่อง
ส่วนคุณไลท์ ตอนแรกๆน้องท่อปลื้มมากค่ะ
พอหลังๆ ไม่ปลื้มๆ ปลื้มคุณแอลดีกว่า
เรื่องนี้คุณแอล(เคนอิชิ มัตสึยาม่า) ยังตามมาหลอกมาหลอนถึงเรื่องนี้อีก
จากเรื่อง 1 Litre of Tears พี่แกก็ดันสวมบทเป็นรุ่นพี่ของอายะ
ตอนนั้นผมสั้น หน้าเด๋อมาก แต่พอมาเรื่องนี้ ยอมรับว่าพี่แกเปลี่ยนลุคไปซะเยอะเลย
6. Shin Chae Gyung & Prince Shin จากเรื่อง Princess Hours
เรื่องนี้ก็ไม่รู้จะบรรยายยังไงอ่ะ
บอกได้อย่างเดียวว่าประทับใจมาก
ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศในพระราชวัง นักแสดง ฯลฯ
แต่ซีรีย์เกาหลีแปลกดีเนอะ พระรองหล่อกว่าพระเอก
โดยเฉพาเจ้าชายลียูล หุหุ นางเอกชิน แช ยองก็นะ ใสมาก ฮาได้ใจ
ส่วนมินโฮริน ก็ร้ายแบบใสๆได้ใจมั่ก ร้ายแบบเรียบๆแต่ร้อนแรง
7. เยโซญา & จูมง จากเรื่อง The Book of Three Han (จูมง มหาบุรุษกู้แผ่นดิน)
เรื่องนี้น้องท่อไม่ค่อยจะมีโอกาสได้ดูสักเท่าไหร่
เรื่องนี้ก็ต่อเนื่องมาจากPricess hours
ก็เพราะว่า ซองจีฮโย(มินโฮริน)แสดงเรื่องนี้ด้วย
รับบทเป็น ยีโซยา บุตรสาวของหัวหน้าเผ่าฮันเบค จูมงเคยแต่งงาน+มีลูกด้วยกัน
ถือว่าเป็นภรรยาคนแรกของจูมงก็ว่าได้
รู้เรื่องนี้ ซองจีฮโย จะออกมาแค่แว๊บเดียวรึไม่ทราบ
แต่ขอบอกว่าเรื่องนี้รบกันมันมาก
เรื่องนี้อาจจะเล่าไม่ได้ละเอียดนัก เพราะน้องท่อก็ไม่ได้ติดตาม
8. Natsuyaki Miyabi & Tsugunaga Momoko จากวง Berry koubou
หุหุ ข้อนี้อาจจะมาแบบแปลกหน่อย
อันนี้ อยากนำเสนอมาก berry koubou วงนี้คลั่งไคล้มานานแล้วล่ะ
วงนี้มีทั้งหมด7คน แต่กติกาเขาบอกให้มาเป็นคู่ๆ ดังนี้
มิยาบิ นัตสึยากิ สมาชิกในวง แต่รู้สึกว่าเธอจะหน้าใสมาก(มากกว่าในบรรดาเพื่อน)
เห็นรูปครั้งแรก น้องท่อไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
"นี่รุ่นเดียวกับเราหรอเนี่ย" หน้าเธอใสมากจริงๆ
นึกว่าอายุประมาณ 20 กว่าๆ ก็อ่ะนะ ญี่ปุ่นๆ
โมโมะโกะ ซึงุนางะ คนนี้ก็รุ่นเดียวกัน
น้องท่อรู้จักมิยาบิคนแรกค่ะ 1เดือนให้หลัง
เพื่อนน้องท่อคนนึง อยู่ห้องเดียวกัน เธอชื่อน้องขวัญเพิ่งจะรู้เป็นfcเบอร์รีซ์โคโบเหมือนกัน
ส่วนโมโมะโกะ น้องขวัญแนะนำมาอีกทีค่ะ
ต้องนับถือน้องขวัญเลยล่ะ เพราะเธอเป็นfcตัวจริง
ถามอะไรตอบได้หม๊ด นับถือๆ
9. Choi Si Won & Dong Hae จากวง SuperJunior
กรี๊ด วงนี้คงมีสาวไทยหลายคนกรี๊ด
และ1ในนั้น คงจะต้องมี "ซิวอน"
ในบรรดาสมาชิกวง10กว่าคน
น้องท่อเลือกแฟ้นอย่างดี ในที่สุดก็มาลงเอยที่
"ซิวอน" อื้ม อย่างที่เคยเห็นโฆษณา 12plus
หล่อมาก เท่ห์มาก
ส่วนดองแฮ คนนี้คงไม่ต้องบอกกล่าวไรมากอ่ะเนอะ
10. Four & Mod
ข้ามไปฝั่งโซน ญี่ปุ่น เกาหลีกันก็เยอะแล้ว
กลับมาดาราฝั่งไทยมั้ง
จะเป็นใครไปไม่ได้เลย นอกจาก2สาวต่างวัย
โฟร์ กะ มดไงล่ะ นี่ก็เพิ่งออกอัลบั้มใหม่
แต่รู้สึกว่าอัลบั้มนี้จะออกไปทางญี่ปุ่น
ทั้งเสื้อผ้า หน้า ทรงผม แถมพ่วงท้ายมาด้วยmvที่ไปถ่ายแถวๆฮาราจุกุ (ญี่ปุ่นอีกล่ะ)
May 14 รูปSCGเอารูปลงแล้วนะ อื้อ
ไม่มีไรหรอก แค่จะเอารูปมาลง
เชิญสูบได้ตามอัธยาศัย~
ปัจฉิมลิขิต.
- นั่งทำยี่ห้อตั้งแต่เมื่อวาน May 06 ศรัทธาคุณเคยนับถือใครจริงๆจังๆรึเปล่า?
คนที่ไม่ได้ให้กำเนิดเรา แต่เขามีพระคุณกับเรา
ไม่นานมานี้เอง น้องท่อเพิ่งได้รับรู้ความจริงอะไรบางอย่าง
ความจริงนั้น ทำให้น้องท่อถึงกับใจหายเลยก็ว่าได้
ความจริงที่ไม่เคยมีใครรับรู้ แต่เมื่อได้รับรู้...
ก็ทำให้เรา "หมดศรัทธาในตัวเขาไปได้จริงๆ"
แต่ถ้าหากเรามองในอีกแง่มุมของเขา
อื้ม เขาเก่ง เรายอมรับ
อื้ม เขาดี เรายอมรับ
อื้ม เขาสอนให้เราเป็นคนดี เราก็ยอมรับ
แต่ที่เขาทำดีกับเราทุกวัน สอนให้เราเป็นอย่างนี้ทุกวัน
"เขาใส่หน้ากากอยู่ทุกวันเลยหรอเนี่ย?"
มีเพื่อนๆหลายคนถามน้องท่อว่า
"จะกลับไปหาเขาอีกหรอ?"
"อื้ม กูจะกลับไปหาเขา แต่จะไปเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
กูจะไม่มองเขาเรื่องอย่างอื่น ถึงกูจะหมดศรัทธาเขาแล้วก็ตามเถอะ"
นี่แหละ เพิ่งเจอกับตัวเอง
รู้แล้วล่ะ ว่าคำว่า "หมดศรัทธา" มันเป็นยังไง
ปัจฉิมลิขิต.
- ขอโทษนะค่ะ เอ็นทรี่นี้อาจจะดูเป็นการสอดเสียดไปบ้าง และมีคำหยาบคายพ่วงมาอีก
- เอ็นทรี่นี้ ไม่ได้มีเจตนาสอดเสียผู้ใด (แค่เพียงความรู้สึกในจิตใจที่มีต่อเขาเท่านั้นเอง)
- อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวพายุเข้า ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
- เมื่อวันศุกร์ ไปเจาะเลือดตรวจไทรอยด์มาอ่า กลัวเป็นๆ วันที่11ไปฟังผล
ไม่แน่ใจว่าจะเป็นอ่ะป่าว เพราะ 1.น้ำหนักลด 2.หายใจมิออก 3.กลัวอ่า
special ; ปัจฉิมลิขิต. ถึง SCG#18
- อื้ม ได้ข่าวว่าจะจัดมีทติ้งกันหรอ ยังไงก็ส่งข่าวกันบ้างนะ
- มีทไม่มีทบอกกันตั้งแต่เนิ่นๆล่ะ เดี๋ยวติดเรียนพิเศษ
- มิสๆๆ SCG#18 ทุกคนน๊า รักษาสุขภาพด้วย (ย้ำ อย่าเครียดๆ)
May 01 SCG Sci-Camp รุ่นที่ 18กลับมาๆอีกครั้งแล้วจ้า
กลับมาคราวนี้ โอเคแล้วล่ะ
อาการป่วยต่างๆพอจะอยู่ตัว+ดีขึ้น
งั้นมาอัพเรื่องที่ติดไว้ก็แล้วกัน เรื่องค่ายๆน่ะ
ค่ายนี้มีชื่อเต็มๆว่า
"โครงการค่ายวิทยาศาสตร์เยาชนช้างเผือกซิเมนต์ไทย (SCG Sci-Camp) รุ่นที่18" ชื่อยาวม่ะล่ะ
ค่ายนี้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 21-28 เมษายน 2550
อย่างที่เกริ่นไปในหลายๆเอ็นทรี่แล้ว
น้องท่อก็ไม่ขอกล่าวอะไรมากก็แล้วกัน
วันศุกร์ที่ 20 เมษายน
วันนี้ภาคเช้าและภาคบ่าย น้องท่อก็ไปเรียนพิเศษตามปกติ
ประมาณบ่าย3โมงกินข้าว เก็บของ
แล้วก็ออกเดินทางจากอุตรดิตถ์ประมาณ บ่าย4โมง
วันเสาร์ที่ 21 เมษายน
ด้วยความที่ไม่ค่อยจะชินกับกรุงเทพสักเท่าไหร่
เออ กรุงเทพกับนครปฐมแป๊บเดียวก็ถึง
ที่ไหนได้ รถติดแทบตาย ร้อนก็ร้อน
กว่าจะออกจากกรุงเทพฯรอบในได้ ปาไปเกือบชั่วโมง
มาถึงศาลายา ประมาณ7โมง แวะกินข้าวต้มหน้าม.
ได้ตักบาตรด้วยแหละ จิตใจเบิกบาน
พอถึงคณะ พี่ๆเค้ารีบมารับกันใหญ่เลย
ไอ้เราก็เพิ่งตื่น ยิ่งสลึมสลืออยู่
เสื้อผ้าก็ดูไม่ได้เลยแหละ เสื้อยืด กางเกงขาสั้น
ยังไม่ได้เปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนเลย
ก็เข้าไปเปลี่ยนชุดนักเรียน แล้วก็มารับเสื้อ ป้ายชื่อ
พี่ๆเค้าก็ดีมากๆเลยอ่า หอบหิ้วติ้วกระเป๋าให้ (แม้ว่ากระเป๋าเราจะหนักแสนหนัก)
เปลี่ยนชุดเสร็จ "พี่ดิว" (พี่เลี้ยงกลุ่ม) พาไปรู้จักเพื่อนๆ
ในระหว่างนั้นเอง แม่กบอกว่าจะกลับแล้วนะ
ใจหายเลยอ่ะ ไม่เคยอยู่ห่างแม่
พอแม่กลับไป ก็นั่งอยู่กับเพื่อนๆ
น้องท่อก็ไม่รู้จะเริ่มอย่างไงดี ก็เลยเงียบๆไว้ก่อน(เค้าเรียกว่าฟอร์มอ่ะเปล่า)
พอเที่ยงวัน กินข้าวเสร็จก็ขึ้นไปทำพิธีเปิดค่าย
ในระหว่างที่คณะบดีพูด น้องท่อจะอยู่ได้ยังไงล่ะค่ะ
แอร์เย็น ก็หลับวู้บนึง ตื่นขึ้นมาอีกทีจะต้องรับหมวกล่ะ
บอกได้เลยว่าตอนนั้นประหม่ามากๆ แต่หมวกก็แนวดี
พอพิธีเปิดเสร็จสิ้น แล้วก็ไปเที่ยวพุทธมณฑล
น้องท่อก็พอจะได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของพุทธมณฑอยู่บ้าง
แต่พอไปถึงจริงๆ พุทธมณฑลหว้างใหญ่มากๆ
แบบว่าประมาณว่า ถ้าหลงทางแล้วคงจะหากันไม่เจอ
ในความคิดของน้องท่อ พุทธมณฑลน่าจะเป็นสวนสาธารณะมากกว่าน๊า
แต่ก็มีพระองค์ใหญ่ๆ ชื่ออะไรสักอย่างนี่แหละ
น้องท่อก็ชอบไหว้พระอยู่ด้วย มาทริปนี้ก็ดีเหมือนกัน
ตกค่ำ พี่บายซรีสู่ขวัญให้ ซึ้งมากเลยอ่ะ
รู้สึกอบอุ่นยังไงบอกไม่ถูก มันเป็นความรู้สึกที่เกินกว่าจะบรรยายได้
วันอาทิตย์ที่ 22 เมษายน
วันนี้ก็มีแต่Luctureทั้งวันเลย
ภาคเช้า lecดิน
ภาคบ่าย lecน้ำ
แอบหลับในlectureนิดนึง ง่วงๆ
วันนี้มีโอกาสได้ไปเที่ยวเรือนไทยด้วยอ่ะ
คลังมากๆเลย เคยได้ยินแต่ชื่อเสียงเรียงนาม
มาเห็นสถานที่จริงๆก็วันนี้แหละ
เห็นร้านก๋วยเตี๋ยวแม่ด้วย
วันจันทร์ที่ 23 เมษายน
วันนี้ก็มีแต่lectureเช่นเดียวกัน
ภาคเช้า lecพลังงาน
ภาคบ่าย ไปดูฟาร์มหมูกัน
หมูน่ารักมากๆเลยอ่า 555+ แต่มันก็เหม็น
ฟาร์มนี้เค้าทำเป็นระบบมากๆ
วันอังคารที่ 24 เมษายน
ภาคเช้า lecระบบนิเวศ (lectureนี้ เอ๋อมาก มิรู้เรื่องเลย)
ภาคบ่าย ลงภาคสนาม ถ้าจำไม่ผิดไปวัดสุวรรณมั้ง
แล้วก็ข้ามสะพานไปอีกฝั่งนึง เป็นสวนของชาวบ้านอ่ะ
ลงภาคสนามดินค่ะ ก็ตรวจวัดดินธรรมดา
วัดค่าpH ตรวจสีดิน อุณหภูมิ
แหะๆ วันนี้ได้กินผลไม้ฟรีด้วยแหละ คริคริ
วันพุธที่ 25 เมษายน
วันนี้น้องท่อไม่ได้ลงภาคสนามเลยอ่ะ
เสียดายๆ ไม่สบายอ่ะ
อยู่ดีๆมันก็หายใจไม่ออก เหมือนมีอะไรมาขวางอยู่ที่ลำคอ
พี่แอร์ก็เลยพาไปโรงพยาบาล แต่พอหมอวินิฉัยยโรคเสร็จ
หมอบอกว่าเป็นโรคเครียด แต่น้องท่อไม่ได้เครียดเลยน๊า
หมอก็ให้ยาแก้เครียดแล้วก็ยาช่วยย่อยมา
ภาคบ่ายก็กลับมานอนที่คณะ
ตกเย็น อาการไม่ดีขึ้นเลยอ่ะ
พี่แอร์(ใช่รึเปล่า) แล้วก็พี่ดิว พาไปโรงพยาบาลเอกชนเลย
หมอตรวจปอด ตรวจหัวใจ แล้วก็บอกว่าปกติ
หมอก็ให้ยาแก้ไข้ แก้หวัดมาธรรมดา
ในระหว่างที่ไปหาหมอ ที่คณะไฟดับ
แต่พอกลับมา ไฟมาพอดีเลยอ่ะ (ปา-ติ-หาน อ่ะป่าว)
เค้าเรียกว่าคนมีไฟ 555+
วันนั้นมีกิจกรรมงานวัดด้วยอ่ะ
พี่ๆก็แต่งตัวมาเปิดงานวัดกัน
พี่กอล์ฟ กับปู่โสมฮามาก(พี่แกกล้าทำไปได้ยังไงก็ไม่รู้)
ไอ้เรายิ่งหายใจไม่ออกอยู่ หัวเราะซะไม่มี
แต่ก็แอบเสียดายลึกๆ ไม่ได้เล่นกับเพื่อนๆเลย
ได้แต่นั่งมองเพื่อนๆเล่นกัน เหงาๆ
ไม่อยากจะsaid กลุ่มเราได้ที่1ด้วยแหละ คริคริ
เกมของกลุ่มเรา คล้ายๆปาเป้าอ่ะ แต่เป้าคือคน
ฮามากๆ คนเข้าไปเล่นเยอะมากเลยอ่ะ
พองานวัดเสร็จ พี่ดิวกะพี่ปุ้ย ก็พามากินนมข้างล่างตึก
แล้วก็นั่งคุยสักพัก พี่แกกันเองมากๆถึงมากที่สุด
วันพฤหัสบดีที่ 26 เมษายน
พอมาถึงวันนี้ น้องท่อรู้สึกว่าสนิทสนมกับคนอื่นๆมากขึ้น
วันนี้เป็นวันสอบค่ะ สอบทุกอย่างจากที่เรียนทั้งภาคสนามและlec
ภาคเช้า สอบดินกับน้ำ <--- พอจะกระเทาะๆไปได้ (อ่านแค่นิดเดียวเอง)
ภาคบ่าย สอบพลังงานกับนิเวศ <--- พอจะได้บ้าง+มั่วด้วย แต่มั่วก็ถูกอ่ะนะ (นั่งฟังเทปอัดlecตอนกินข้าว)
พอตกค่ำ ได้พบปะกับรุ่นพี่ช้างเผือกรุ่นก่อนๆ
แต่นับถือพี่ๆเค้าเลยอ่ะ พี่แต่ละคนนี่ เตรียมฯ มหิดลวิท สุดยอดๆๆๆๆๆ
สรุปสอบวันนี้ ก็พอจะทำได้ ขุดความรู้ทุกขุมมาใช้เลยแหละ
วันศุกร์ที่ 27 เมษายน
วันนี้ตื่นเช้า ตื่นเช้ามากๆเลยแหละ
ก็วันนี้จะเดินทางไปดูโรงงานกระดาษ ในเครือซิเมนต์ไทยไง (ตื่นเช้าหน่อย)
ไปไกลม่ะล่ะ ราชบุรีแน่ะ นั่งรถไปเมื่อยก้นเลยอ่ะ
นั่งรถไป หลับไป(หลับเพราะฤทธิ์ยา) ส่วนพวกพี่ๆ เพื่อนๆ ก็ร้อนคาราโอเกะกันอย่างหนุกหนาน
พอไปถึง ก็เข้าห้องบรรยายเลย ฟังประวัติ ระบบจัดการโรงงาน
แต่แอร์เย็นมากๆ อย่างกะขั้วโลก (แอบงีบหลับนิดนึง)
จากนั้นก็ไปทัวร์ดูรอบโรงงาน แบบว่าโรงงานใหญ่ม๊าก
เหอะๆ มีโอกาสได้เดินบนสะพานด้วยอ่ะ มองลงไปเห็นพื้นดินเลย (เสียวๆ)
แต่รู้สึกว่ากลุ่มสีเราจะซอกแซกมากเลยอ่ะ เพื่อนๆอยากดูห้องคอนโทร
พี่เค้าก็พาไปดู ระบบน้ำเสียควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ทั้งหมด ไฮมากๆ
เพื่อนโน้ต อยากดูสลัต(เขียนถูกรึเปล่า) พี่เค้าก็พาไปดู แต่ขาดอีก2อย่าง
เพื่อนๆอยากดูที่ทิ้งสลัตกับห้องแล็ป 2อย่างนี้ อดดู เหอะๆ
พอกินข้าวเที่ยง ที่เครือซิเมนต์ไทยเสร็จ
ก็ไปล่องเรือแม่น้ำท่าจีนกัน หนุกมากมายเลยอ่า
วิวก็ดี ลมก็โชย น่าหลับอิ๊บอ๋าย (หลับด้วยล่ะ)
ได้ชอปปิ้งที่ตลาดน้ำคลองหวายด้วยอ่ะ ไอ้เราก็โคตรอาย
หิ้วขนมเปี๊ยะ10กว่ากล่อง โดยที่ไม่มีใครซื้อเยอะเท่าเราเลยอ่า
ชอปหมดไปเกือบพัน รู้สึกว่าถลุงเงินเปลืองมากๆ
กลับมาคณะ มาเตรียมงานที่จะpresentพรุ่งนี้กัน
แล้วก็จะมีงานเลี้ยงอ่ะ แต่เผอิญว่าฝนตก เลยต้องขึ้นมาจัดบนห้องประชุม
ตกค่ำ มีการแสดงด้วยล่ะ กลุ่มสีเราฮามาก
คุณนิวตรอนส์(เดือนค่าย) กับคุณน็อต(ประธานรุ่น) คุณ2คนกล้าทำมาก
ละครกลุ่มสีเราประมาณว่าเอาเทพนิยายต่างๆมามิกซ์กัน
ประมาณว่าซินเดอเรล่าตบแย่งเจ้าชายกับสโนว์ไวท์
แต่วันนี้เป็นไรก็ไม่รู้อ่ะ ไฟดับอีกแล้ว
แต่คราวนี้ดับนานมากๆ พวกเราก็ขึ้นมาบนอาคาร
ไหว้รูปปั้นของอาจารย์นาถ(ใช่รึเปล่าอ่ะ) ภาวนาให้ไฟมา
แล้วพี่ๆก็ให้ปิดตา เดินเข้าไปในห้องประชุม
แล้วพี่ๆก็ทำซึ้ง น้องท่อกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เลยอ่ะ
ปล่อยโฮเต็มที่เลยก็ว่าได้ แล้วก็เปิดใจค่าย
พี่ๆก็มาล้อมวงมัดไม้มัดมือ
แล้วก็มีคอนเสิร์ต เต้นกันถึงตี2
กว่าจะอาบน้ำนอนหลับก็ตี3
เฮ้อ คืนสุดท้ายแล้วนะที่จะได้อยู่ที่นี่~
วันเสาร์ที่ 28 เมษายน
วันนี้ก็ตื่นขึ้นมาด้วยความเสียใจรึดีใจดีล่ะ
เสียใจเพราะจาก ดีใจเพราะได้กลับบ้าน
แต่วันนี้ก็ยังpresentงาน ก็preกันเสร็จ
ก็มีนักข่าวช่อง7มาถ่ายทำด้วยล่ะ(น้องท่อได้ออกนิดนึง 555+ เพื่อนๆโทร.มาแซวกันใหญ่)
แม่ซื้อของกินมาฝากพี่สตาฟด้วยอ่ะ แต่เราก็ไม่รู้ว่าแม่ซื้อไรมาบ้าง
รับเกียรติบัตร กินข้าวกลางวัน ถ่ายรูป อำลา แล้วก็กลับบ้าน
ค่ายนี้สอนให้รู้ว่า...
เหมือนเวลามันเร็วมากๆเลย เจอกันแป๊บเดียว
เดี๋ยวก็ต้องจากกัน แต่เวลาทั้ง8วัน 7คืนที่ผ่านมา
มีทั้งความรัก ความอบอุ่น ความผูกพันธ์
เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ได้ใช้ชีวิตตามลำพังแบบนี้
เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ได้มีความรู้สึกแบบนี้
เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ได้เข้าค่าย และทำให้ได้รู้จักเพื่อนถึง99คน 75จังหวัด
ได้ทั้งความรู้ การอยู่ชีวิตในสังคมที่มีแต่คนแปลกหน้า
ใช้ชีวิตกับใครก็ไม่รู้ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
และก่อเกิดเป็นความผูกพันธ์ได้มากมายถึงขนาดนี้
นึกแล้วก็ใจหายเหมือนกันนะ
ทั้งที่เพิ่งรู้จัก และในเวลาเดียวกันก็ต้องจากกัน
ความรู้สึกเมื่อวาน และวันนี้มันต่างกนลิบลับ
แต่ยังก็ดีใจที่ได้พบกัน และเสียใจที่ได้จากกัน
แต่ปีหน้า หากน้องท่อมีโอกาส น้องท่อก็อาจจะมารับน้องรุ่น19
อยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆจัง
ปัจฉิมลิขิต.
- หากเพื่อนๆ พี่ๆคนไหนมาเที่ยวอุตรดิตถ์ ติดต่อเราได้
- ความทรงจำที่มิอาจจะลบเลือน
- ไปหาหมอมาล่ะ ไปหาหมอพ่อกิฟ พ่อกิฟบอกว่าเครียด ให้ยามากิน ง่วงอิ๊บอ๋าย (แต่กูไม่ได้เครียดอ่ะ)
- ค่ายนี้ไปแล้ว เหมือนได้ไปเที่ยวเลยอ่ะ
- มิสๆ SCG#18 hoy_khimjung@hotmail.com
April 15 water festival : สวัสดีปีใหม่ไทยสวัสดีปีใหม่ไทยจ้า~
เป็นไงมั้งค่ะ สงกรานต์
เห็นที่อื่นเล่นกันหนุกหนานมักเลย
แต่ที่อุตรดิตถ์นี่ซิ รู้สึกว่าปีนี้จะเงียบเหงายังไงก็ไม่รู้
โดยเฉพาะลับแล เงียบมากๆเลยแหละ
อ่ะนะ น้ำท่วมๆ คนไม่เยอะเท่าไหร่
สงกรานต์มี3วัน หลายคนคงจะเล่นทั้ง3วัน
น้องท่อก็เล่นทั้ง3วันเหมือนกันค่ะ(จะพูดทำไม๊)
วันนี้มีโอกาสไปกินข้าวที่เขื่อนสิริกิติ์ค่ะ คนเยอะมากๆ
วันนี้เหมือนวันรวมญาติ ทุกคนว่างพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมาย
ไปกันสิบกว่าคน ขึ้นรถเล่นน้ำตั้งแต่ลับแลยันท่าปลา --
กินข้าวทั้งตัวเปียก มันเป็นอะไรที่ดีมากเลยค่ะ ><
กินข้าวเสร็จก็ปูเสื่อ นอนเล่นจนตัวแห้ง
นอนหลับได่1ตื่น ออกมาจากท่าปลา
ทัวร์ในเมือง1รอบ แล้วก็กลับบ้าน
พอกลับมาถึงบ้าน แต่ละคนก็ไม่เหลือสภาพค่ะ
แถมยายยังแซวอีกว่า "เหมือนลูกหมาตกน้ำเล้ย"
ตกเย็น ให้ยายมัดมือค่ะ
รดน้ำดำหัว ยายก็ให้ศีลให้พร
สรุปว่า วันนี้เปียกทั้งวัน
ไร้สาระมาเยอะล่ะ เข้าเนื้อหาสาระบ้างก็แล้วกัน
รู้เรื่องวันสงกรานต์ไว้นิดนึง คงจะไม่เสียหาย
วันมหาสงกรานต์ปีนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2550
เวลา 12 นาฬิกา 36นาที 37วินาที ตรงกับแรม12ค่ำ เดือน5 ปีกุน จุลศักราช 1369
วันอาทิตย์เป็น วันธงชัย
วันจันทร์เป็น อธิบดี
วันเสาร์เป็น อุบาทว์
วันพุธเป็น โลกาวินาศ
วันเสาร์เป็นวัรอุบาทว์ บันดาลให้ฝนตก 400 ห่า
ตกในโลกมนุษย์ 40 ห่า(ยายบอกว่าน้อยมาก)
ตกในมหาสมุทร 80 ห่า
ตกในป่าหิมพานต์ 120 ห่า
ตกในเขาจักรวาล 160 ห่า
นาคให้น้ำ 6 ตัว
เกณฑ์ธัญญาหา ได้เศษ 7 ชื่อว่า "ปาปะ"
ข้าวในนา จะได้ผล 1 ส่วน เสีย 9 ส่วน
เกณฑ์ธราธิคุณ ตกราศีปัถวี(ดิน) น้ำงามพอดี
นางมโหธรเทวี เป็นนางสงกรานต์ประจำวันเสาร์
เครื่องประดับนิลรัตน์(แก้วสีขาบ) ทัดดอกสามหาว(ผักตบชวาไง๊)
อาวุธขวาจักร ซ้ายตรีศูล
ภักษาหารเนื้อทราย พาหนะมยุรา(นกยูง)
นางสงกรานต์นอกจากจะเป็นสัญลักษณ์ในแต่ละปีนักษัตรที่เปลี่ยนไป
ยังเกี่ยวกับการพยากรณ์เหตุการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นไว้อีกด้วย
"ศึกษาเรื่องวันสงกรานต์ไว้จะได้ไม่เสียหาย เป็นคนไทยนะ"(ยายบอกมาค่ะ)
ปัจฉิมลิขิต.
- สงกรานต์ปีนี้ เล่นจนผดขึ้นเลยอ่า
- กลับมาตัวดำปี๋
- ได้ทำบุญ แล้วสบายใจ
- ได้ดูข่าวน้ำป่าถล่มน้ำตกที่ จ.ตรัง ฝากไว้ๆ รักษาธรรมชาติด้วยนะ ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำซาก
- อ่านหนังสือ3วันติดต่อกัน รู้สึกว่าเบลอๆ ถ้าหากน้องท่อเขียนแล้วอ่านไม่รู้เรื่อง ก็ขออภัยนะค่ะ
สุขสันต์วันสงกรานต์เน้อ~
April 02 ค่ายSCG"เราเป็นตัวสำรองอันดับ1"
ให้ยืนยันอีกทีว่าเราจะไปรึเปล่า
เพื่อนของน้องท่อที่ติด สละสิทธิ์
เพราะว่า เพื่อนติดค่ายที่เชียงใหม่
บังเอิญว่า วันและเวลามันตรงกันพอดี
แล้วอีกอย่าง เค้ารับ100คนใช่ป่ะ (เพื่อนบอก)
เค้าก็ต้องเอาคนที่ได้ลำดับต่อไปมาแทน
ได้อันกับ101พอดิบพอดี
เฮ้อ...ทีแรกตอนสมัครก็สมัครเล่นๆ ไม่คิดไรมาก
แต่พอติดข้าจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วนะ
I beg to make it the best.
เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียน...
* ขอบคุณสำหรับทุกๆคอมเม้นนะค่ะ *
March 30 เกรดออกล่ะ+ค่ายฤดูร้อนอดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า (แค่ไหนที่เฝ้ารอ) อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหายหากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า (แค่ไหนที่เฝ้ารอ) ที่เฝ้ารอ... ไม่รู้เป็นอะไร ชอบเพลงนี้มากเลยค่ะ
ฟังแล้วเหมือนแอบให้กำลังใจนิดๆ
อดทนอีกหน่อย รอคอยอีกนิด
สิ่งที่เราหวังก็จะเป็นของเรา...
วันนี้เป็นวันรับเกรดค่ะ
น้องท่อก็ตื่นอย่าเช้าเลยแหละ 7โมงค่ะ
ซวยล่ะ เมื่อคืนมัวแต่อ่านการ์ตูน ตื่นสายเลย
รีบสุดๆเลยอ่ะ กลัวไปไม่ทัน
แต่พอไปถึงที่โรงเรียน คนเยอะมั่กมากเลยอ่า
ม.2 ยังไม่ได้รับเกรดค่ะ เข้าค่ายฤดูร้อน(รับตอนเย็น)
เข้าค่ายทั้งวันเลยค่ะ ทั้งวันจริงๆ
ตั้งแต่8โมงเช้า - 4โมงเย็น
เป็นค่ายที่สนุกม๊ากกกกกกกกก (แอบประชดนิดหน่อย)
เหมือนกับการอบรมเรื่องทั่วไปค่ะ เช่น ความแตกต่างระหว่างชาย-หญิง,ครอบครัว,... (จำไม่ได้)
ขอบอกว่า ค่ายนี้ฟรีตลอดค่าย
ข้าว ฟรี, น้ำ ฟรี, ขนม ฟรี = ไม่ต้องเสียตังค์
น้องท่อก็อดทนนั่งตลอด8ชม.
ร้อนก็ร้อน หิวก็หิว (แต่ใจในแอบกังวลเรื่อเกรดเล็กน้อยถึงปานกลาง)
แต่พี่ๆสันฯก็ทำให้ลืมเรื่องกังวลใจไปได้ชั่วขณะ
แต่พอ4โมงเย็นปั๊บ อาจารย์ก็ปล่อยปุ๊บ
น้องท่อ andเพื่อนๆ รีบวิ่งกรูไปที่ห้องอาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อรับเกรด
ไม่อยากจะsaid น้องท่อรับคนแรกเลยค่ะ
เว็นชื่อเสร็จ รับสมุกพก ดูเกรดแต่ละรายวิชาก่อน(ยังไม่ดูเกรดเฉลี่ย)
แล้วก็ค่อยๆไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงเกรดเฉลี่ย...
3.87
"GPAตรูหรอฟ่ะ" (อึ้งเล็กน้อย)
หรุป5วิชาหลัก
คณิตพื้น 4 (ปีที่แล้วได้2)
วิทย์ 4 (คะแนนเท่าปีที่แล้ว)
อังกฤษ 4 (เท่าเดิม)
ไทย 3.5 (เน่า)
สังคม 4 (เส้นยาแดงเป๊ะ)
แต่ปีนี้แอบเฟลเล็กน้อย
ได้79มา2วิชา
ไทยกะสุข อีกคะแนนเดียวเองง่าส์)
วิชาที่ได้สูงสุด
สนทนาภาษาอังกฤษ(เรียนกะฝรั่งฟิลิปปินส์) 95
สงสัยเพราะว่าน้องท่อชอบแซวฝรั่งมั้ง+นั่งหน้าด้วย
เฮ้อ...ร่วงจาก/1ลงมา/2
มันก็ยังไงๆอยู่อ่ะเนอะ
ลงมาอยู่ห้อง2 รู้สึกว่าได้activeตัวเองมากขึ้น
จากเมื่อก่อน ไม่เคยทบทวนบทเรียน ก็กลับมาทบทวนบทเรียน
จากเมื่อก่อน ไม่เคยเข้าห้องสมุด ก็เข้าห้องสมุด
จากเมื่อก่อน ถ้าหากไม่เข้าใจเรื่องไหน ก็ปล่อยล่ะเลยไป
แต่เดี๋ยวนี้ ถ้าหากเรื่องไหนไม่เข้าใจก็จะทำมัน อ่านมันอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะเข้าใจ
นี่ก็เหมือนก้าวขึ้นบันไดขึ้นมาอีกก้าว
ก็อีกไม่กี่ปีก็จะต้องถึงเวลาแห่งการแข่งขัน
จะไม่เร่งร้อน จะไม่ละเลย
เพราะว่า ไม่อยากเริ่มต้นใหม่ ไม่อยากตกบันไดอีกแล้ว
ปัจฉิมลิขิต.
- คิดถึง/2ทุกคนนะ 1ปีที่เคยอยู่บหลังคาเดียวกัน เค้ามีความสุขมากเลยล่ะ
- มีเพื่อนน้องท่อคนนึง คุณเธอได้ 3.91 คุณเธอร้องไห้ เพราะเธอไม่อยากขค้นห้อง1
- ส่วนเพื่อนๆคนไหนที่เกรดไม่เป็นดั่งใจ ไม่เป็นไร เอาใหม่ๆ วันพรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้
- เข้าค่าย เหนื่อยจัง
- ร๊อน ร้อน ร้อนจนเลือดเดือด
- อากาศร้อนแล้ว อย่าลืมดื่มน้ำกันเยอะๆนะค่ะ |
|
|
