| ป้า 的个人资料llo-o :: ความฝันและความจ...照片日志列表 | 帮助 |
|
3月21日 my horoscopeราศีพิจิก Scorpio (15 พย.-14 ธค.)
ปีแห่งการแสวงหา ปีนี้ ชาวพิจิกคงโปร่งขึ้นแล้วนะครับ เพราะในทางโหราศาสตร์ ดาวบาปเคราะห์สองดวงก็จะออกจากการเล็งราศีเกิด คงผ่อนคลายขึ้นบ้างล่ะ ในแง่ของไพ่ยิบซี ไพ่ใบแรก ได้ไพ่ 4 ไม้เท้า ไพ่ที่แสดงถึงความมั่นคงในระดับหนึ่ง และทับด้วยไพ่เดอะฟูล ซึ่งเป็นไพ่ที่อยากทำอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ ให้กับชีวิตบ้าง นี่แหละการแสวงหา ชาวพิจิกจะมีจังหวะที่ดี ไหลเข้ามา แรงกระตุ้นจากความต้องการสิ่งแปลกใหม่ จะทำให้เราโดดลงไปคว้า แม้ว่า เราจะยังไม่ค่อยรู้อะไรลึกซึ้งสักเท่าไหร่ ไพ่เดอะซัน คอยหนุนนำอยู่ด้านหลัง แสดงว่า ชาวพิจิกคงมองแล้วว่า อะไรที่เข้ามานั้น มันน่าเล่น น่าลองอยู่ไม่น้อยทีเดียวการแสวงหาจำเป็นต้องอาศัยความเหน็ดเหนื่อยอยู่เหมือนกัน ต้องแกร่งพอ เพราะคงไม่ทำอะไรเล่นๆ หรอก ซึ่งไพ่สเตรนจ์ก็ปรากฏ แสดงว่า ยอมลุยแบบไม่กลัวอะไรแล้ว ซึ่งทั้งหมดทั้งหลายทั้งปวง ชาวพิจิกจะรู้ว่า “คิดถูก“ หลายๆ อย่างในชีวิตจะดีขึ้นเป็นลำดับ การเงินในปีนี้ มีไพ่วีลออฟฟอร์จูนปรากฏ แสดงว่า จังหวะเงินเข้า ก็มีอยู่เหมือนกัน แล้วก็เข้าเยอะเสียด้วย พอจะใช้จ่ายไปทั้งปีแหละครับ แต่ก็ต้องระวังเพราะไพ่เดอะฟูลประกบตัวไพ่ใบแรกอยู่ อาจจะต้องใช้จ่ายไปกับการผ่อนคลายเยอะอยู่เหมือนกัน การลองอะไรใหม่ๆ อาจจะต้องใช้เงินทั้งนั้น ซึ่งก็ใช้ไปเถอะ เพราะรีเทิร์นกลับมาคุ้มค่าแน่ การงานในปีนี้ ชาวพิจิกจะไม่หนักในงานชิ้นเดียว แต่งานหลายๆ อย่าง จะเข้ามาอย่างละนิดอย่างละหน่อย จนกระทั่งดูหนัก เลยต้องอาศัยวินัยในตัวเอง และการแบ่งเวลาที่มีประสิทธิภาพ เข้าช่วยเหลือ ซึ่งก็คงจะเหนื่อยหัวหมุนเหมือนกัน เอาเถอะน่า ก็มันอยากลองนี่คนเรา การต่อสู้แข่งขันจะได้รับชัยชนะ คู่หู เพื่อนร่วมงานจะช่วยให้เราสร้างประสิทธิภาพในการทำงานได้เต็มที่มากยิ่งขึ้น ดีไปหมด ในแง่ความรัก ปีนี้ อาจจะมีปัญหาหน่อย เพราะได้ไพ่ 8 ถ้วย บางคนอาจจะว้าเหว่ เพราะคนรักไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน หรือเราไม่ได้อยู่ติดบ้าน เลยไม่ค่อยได้เจอคนรักเสียก็ไม่รู้ และบางคนอาจจะมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกันได้เหมือนกัน แต่ไม่ต้องวิตก ตำแหน่งความรักได้ไพ่ เดอะซัน ยังไงเสียก็ไม่มีปัญหามากนักหรอก ไพ่เดอะซันยังบอกด้วยว่า คนรักอาจจะประสบความสำเร็จอะไรบางอย่าง เป็นที่น่าชื่นชมดีไม่น้อยเหมือนกัน ไพ่เดอะซัน ยังส่งผลดีในเรื่องการแต่งงาน หรือการมีบุตร ใครที่อยากสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กว่าที่เป็นอยู่ ก็ให้รีบๆ ทำเสียในปีนี้ คนไม่มีแฟน มีเกณฑ์จะมีคู่ได้เหมือนกัน แต่ก็ต้องระวังหน่อย มีปุ๊บอาจจะทะเลาะกันปั๊บเลยก็ได้ แต่ก็อย่างว่าแหละ เคลียร์กันไม่ยาก ปีนี้ คงผ่อนคลายกับปัญหามากขึ้น แต่ก็เหนื่อยเหมือนเดิมแหละครับ วันนี้บังเอิญอย่างมากมาย
ไปค้นพบดวงในปีนี้ค่ะ
นี่ก็พ้นปีใหม่มาเกือบจะ1/4ของปีล่ะ
เพิ่งจะได้อ่านดวงของตัวเอง
แต่ปีนี้รู้สึกว่าสถานการณ์ต่างๆสงบดีและดีขึ้นกว่าปีที่แล้ว
เปิดโอกาสได้แสดงความสามารถมาขึ้นน้า
แต่..ปีนี้ดวงความรักตกวูบเลย
แต่ก็ช่างเถอะ "เรียนเป็นหลัก รักอยู่ก้นถุง"
รักอยู่ก้นถุง?? มันไปอยู่ขุมไหนล่ะเนี่ย เอ้อ..ช่างม๊านปล่อยๆไป๊
ตอนนี้น้องท่อก็ไม่มีอะไร นอกจากเรียนพิเศษ
เรียนทุกวันค่ะ อยู่บ้านมันเหงา+เดี๋ยวโรคขี้เกียจกำเริบ
กลับมาจากที่เรียนพิเศษก็ "นั่งอ่านหนังสือ(เรียน,การ์ตูน)"
หนังสือสาระพัดสาระเพ นั่งอ่าน นอนอ่าน ตีลังกาอ่าน
อ่านจนลืมเวลา เฮ้อ..นี่แหละชีวิต
แต่ตอนนี้น้องท่อติดการ์ตูนขั้นรุนแรงค่ะ
ติดหนึบอยู่2เรื่อง โคนัน กะ หัตถ์เทวดาเทรุ
โคนันหลายคนคงรู้จัก
แต่"หัตถ์เทวดาเทรุ"นี่จิเกี่ยวกับอะไร??
เป็นเรื่องเกี่ยวกับรักษาโรคอะไรประมาณนี้แหละค่ะ
ซึ่งคุณณรัลชาแนะนำให้อ่าน+แม่นางส้มน้อยที่นั่ข้างกันตอนเรียนพิเศษ(เห็นเจ๊แกนั่งอ่านอยู่นาน เลยอยากอ่านมั้ง เหอะๆ)
ลิงค์ค่ะ ลองเข้าไปอ่านเรื่องย่อดู : http://www.kartoon-discovery.com/aboutcomic/review18.html
ติดอย่างงอมแงม รู้สึกว่า cartoon hormoneจะหลั่งออกมามากจนผิดปกติ
จนกลายเป็น chronic cartoon sydorme (มันมีอยู่ในการ์ตูนด้วยหรอ)
(sydormeเนี่ย มีใครบอกมานะ จำไม่ได้)
ปัจฉิมลิขิต.
- รูปน้องแมวในเอ็นทรี่ที่แล้ว น้องท่อไม่ได้มาแบล็กเมย์นะค่ะ (แมวที่ไหนจะเล่นเน็ต!)
- แอบเฟลเล็กน้อย เรื่องคะแนนสอบ เฮ้อ...
- เปิดเทอมนี้ก็ม.3แล้วซินะ คงจไม่มีเวลามาเดินเล่นแถวนี้อีก 3月13日 เว็บดีๆ+กลับมาล่ะyahoo....กลับมาล่ะ
หลังจากอุดอู้อยู่ในรูมานาน
ในที่สุด"ยาก็หมดแล้ว"
555+ ไม่น่าเชื่อ
ก็หายป่วยแล้วแหละค่ะ
ขอบคุณสำหรับทุกๆกะลังใจที่ส่งมานะค๊า
หลังจากไม่บายมาหลายวัน ช้านกลายเป็นคนขี้เซาไปซะงั้น
นอน นอน แล้วก็นอน(จะสบายเกินไปป่ะเนี่ย)
ตอนนี้ก็รู้สึกมึนๆอยู่นิดหน่อย(แต่อาการก็ดีขึ้นแล้วล่ะ)
มาอัพบล๊อคซะหน่อย(แก้เคล็ดๆ)
วันนี้ไม่รู้จะอัพอะไร ก็เลยมาแนะนำเว็บซะหน่อย(เว็บเพื่อนบ้านและเว็บจิปาถะ)
เว็บทั่วๆไป
เว็บนี้เข้าเป็นประจำแหละ อัพเดตข่าวสารวิทยาศาสตร์
2. dek-d.com
เว็บนี้อัพเดตข่าวสาร ความเคลื่อนไหวของสังคมวัยรุ่น
3. utgang.net
เว็บนี้เป็นแหล่งชุมชนของวัยรุ่นอุตรดิตถ์(ไม่ดูไม่ได้!)
เว็บนี้ก็เล่นประจำ แต่เดี๋ยวนี้ไม่อยได้เล่นแล้วอ่ะ(เรตตกแหงเลย)
ฟังเพลงๆ
บล๊อค,ไดอรี่
ไดกลุ่มของเพื่อนๆอ่ะ ไดน่ารักดี
ไดกลุ่มเด็กแมงส์ทั้งหลาย
3. 5queeze
พี่เบลล์ ดาวโรงเรียน >"<
6. fu_zaaaa
พี่ฟุ๊ รุ่นพี่ที่โรงเรียนอีกคน
7. 99
พี่ไอซ์ รุ่นพี่ๆ
8. xcxux
พี่ไอซ์ๆ
ปัจฉิมลิขิต
- วันนี้มาอัพสั้นหน่อยเดียว
- อากาศร้อนเหลือหลาย
- เกรดใหล้ออกแล้ว อ๊าก เครียด!
3月8日 ล้มหมอน...นอนเสื่อหวะดีๆ ปิดเทอมอันแสนจะน่าเบื่อ
ก่อนปิดเทอมเหมือนsenseจะบอกว่าปิดเทอมนี้คงจะหนุก
แต่... ที่ไหนได้ "เบื่อ"
จะทำอะไร ..... (ไม่รู้จะทำอะไร)
จะไปที่ไหน ..... (ไม่รู้จะไปที่ไหน)
โฮ ปิดเทอม?!
แต่ก็อ่ะนะ คิดว่าเป็นการพักผ่อนก็แล้วกัน (คิดง่ายดีเนอะ)
แต่ก็ต้องเรียนพิเศษ (กลัวเรียนไม่ทัน)
วันนี้รู้สึกไม่ค่อยดีเลยอ่ะ ปวดพระheadอย่างแรง
ปวดหัวติดต่อกันเป็นเวลา2วันล่ะค่ะ(ตั้งแต่วันอังคาร)
วันนั้นภาคเช้ายังไม่เป็นอะไร แต่พอตกภาคบ่าย
เอิ๊ก...เกือบตายคาห้องสอบ กินพาราก็แล้ว ฟุบก็แล้วยังไม่ดีขึ้น
จนมาถึงวันนี้ ตอนเช้าน้องท่อไปโรงพยาบาลมาค่ะ
คิวยาวมากๆ ขนาดไปจองคิวตั้งแต่7โมง
ยังได้คิวร้อยกว่าๆ รอน๊าน นาน
ในขณะที่รอ น้องท่อก็มานั่งเล่นอยู่แถวแผนกจิตเวชค่ะ
คนเยอะมากมาย คนป่วยก็วัยรุ่นยันสูงอายุ
แต่เหมือนว่าแผนกจิตเวชนี่จะเป็นแผนกที่อารมณ์ดีที่สุดแล้วล่ะมั้ง
เห็นรอยยิ้มจากคนป่วย เหมือนเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขาเหมือนไม่ใช่คนป่วย
ได้ยินเสียงหัวเราะที่เล็ดลอดออกมาจากห้องตรวจบ้าง
เสียงคนเอะอะเสียงดังบ้าง ปะปนกันไป
น้องท่อก็นั่งเล่นอยู่สักพัก แล้วก็มารอตรวจ
และแล้วก็มาถึงคิวน้องท่อซะที
พอเข้าไปในห้องตรวจ
"เป็นไรค้าบ" หมอถาม
"ปวดหัวค่ะ" น้องท่อก็ไม่รอรีขึ้นนั่งบนเตียงตรวจทันทีค่ะ
หมอก็เอาเทอร์มอมิเตอร์มาวัดไข้(สงสัยเค้าจะคิดว่าเราเป็นไข้)
"เป็นไข้อ่ะค้าบ เดี๋ยวหมอขอดูคอหน่อยนะค้าบ" หมอก็ตรวจคอ
"คอแดงนะค้าบ แล้วปวดหัวหรอค้าบ ปวดบริเวณไหนอ่ะค้าบ"
"แถวๆไฮนด์เบรนค่ะ "
หมอเงียบไปพักนึง
"อ้อ ไฮนด์เบรน แล้วปวดมานานยังค้าบ"
"2-3วันค่ะ"
"ปวดไฮนด์เบรนอย่างเดียวหรอค้าบ"
"ตั้งแต่ไฮนด์เบรนถึงท้ายทอยค่ะ แถวๆบริเวณนั้น"
"ค้าบๆ แล้วรู้จักไฮนด์เบรนด้วยหรอค้าบ" (หมอถามแปลกๆ)
"รู้จักค่ะ เคยเรียนมา"
"ค้าบๆ อย่าเครียดมากนะค้าบ แล้วก็กินยาตามหมอสั่ง ใบสั่งยาค้าบ" หมอทำหน้างงๆแล้วก็ยื่นใบสั่งยาให้
น้องท่อก็รีบยกมือไหว้ แล้วก็รีบออกมาจากห้องตรวจทันทีค่ะ
แล้วก็มารับยาที่ห้องยา
ร้อยวันพันปีไม่เคยป่วยแบบนี้เลยนะ
เคยปวดหัวค่ะ แต่ไม่เคยหนักขนาดนี้
เฮ้อ...สมองมันตื้อๆยังไงก็ไม่รู้
ได้ยากลับบ้านถุงเบ้อเริ่มเลยอ่า(ต้องกินให้มดใช่มั๊ยเนี่ย)
แต่...เป็นหมอจิตเวชมันก็น่าหนุกดีเนอะ(มีแรงบัลดาลใจแล้วจิ)
ปัจฉิมลิขิต.
- อากาศเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ยังไงก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะค่ะ
- สรุปว่า น้องท่อต้องกินยาให้หมดใช่มั๊ยเนี่ย
3月6日 My societies?กลับมาแล้ว
หายไปหลายเอ็นทรี่ กลับมาทั้งทีก็หอบความสุขมาฝากจ้า
ห้าห้าห้า ในที่สุดฤดูกาลแห่งการสอบก็หมดแล้วล่ะ คงจะไม่มีการสอบอีกแล้วล่ะนะ
แต่...
เหลืออีกอย่างหนึ่งที่ยังไม่อาจจะคาดคะเนได้
สิ่งนั้นก็คือ...
....ตอนจบไง...
ยังไม่รู้เลยว่ามันจะจบลงอย่างhappy endingรึเปล่า
เดี๋ยววันที่30 มีค.ก็จะรู้ล่ะ
เครียด เกรด เครียด เครียด เกรด เกรด กลุ้ม~
เอาไว้ก่อนก็แล้วกัน ยังไม่ถึงเวลา
ในที่สุดแรงที่สูญเสียไป
ก็ฟื้นคืนชีพมาแล้วล่ะ
ต่อจากนี้ก็คงจะฟิตซ้อมเตรียมตัวกับเนื้อหาใหม่ๆ
หลายวันที่ผ่านมา(ตั้งแต่ก่อนสอบล่ะ) เพื่อนน้องท่อคนหนึ่งได้แนะนำหนังสือให้อ่าน
จะเรียกว่าหนังสือก็ไม่เชิงนะ เพราะเพื่อนไปxeroxจาต้นฉบับมา(ไม่มีขายอ่ะค่ะ นำเข้ามาจากตจว.)
สรุป เรียกว่า"หนังสือ" ก็แล้วกัน
ทีแรก น้องท่อก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากหรอกค่ะ
เพื่อนแนะนำให้อ่าน น้องท่อก็อ่านซะหน่อยก็แล้วกัน
เพราะเห็นว่าชื่อเรื่องมันแปลกดี
"กาลครั้งหนึ่ง...สยามสแควร์"
ด้วยความเคยชินของน้องท่อ
จะอ่านหนังสือเล่มไหนต้องอ่านคำนำก่อน ก่อนที่จะอ่านเนื้อหา
พออ่านคำนำจบ ทีแรกก็นึกว่าหนังสือนิยายการ์ตูนธรรมดา
แต่ที่ไหนได้มันนิยายชีวิตนี่หว่า
พอรู้ว่าเป็นนิยายชีวิต น้องท่อกะจะคืนเพื่อนล่ะ(กะจะว่าเพื่อนด้วยแหละว่าเอาอะไรมาให้อ่าน)
แต่..นิยายชีวิต มันน่าจะมีอะไรมากกว่านิยายชีวิต
น้องท่อก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านเป็นตุเป็นตะเลยค่ะ(ตั้งใจอ่านยิ่งกว่าอ่านหนังสือเรียนอีกล่ะมั้ง)
อ่านได้ประมาณ1/10ของเล่ม หมดคาบแล้วอ่ะ(แต่ช้านอยากอ่านต่อ)
น้องท่อก็เลยยืมเพื่อนไปxeroxอีกรอบ กลับมาอ่านที่บ้าน
"ถนนชีวิตของคนเราคงไม่ได้เป็นเส้นตรงไปจนสุดทาง มันย่อมต้องมีบางช่วงซึ่งเป็นทางแยกให้เลือกก้าวผ่านไป บางครั้งเราอาจมองเห็นทางลูกรังซึ่งต้องเประเปื้อนด้วยฝุนผงเมื่อต้องเดินผ่านหรือบางทางแยกที่เราจะต้อวฝ่าพงหญ้าและขวากหนามไป กับบางเส้นทางที่ลาดยางให้เดินไปได้สบาย แต่สิ่งสำคัญมันอยู่ที่จุดหมายของถนนแต่ละเส้นทางที่จะนำไปต่างหาก หากคนเราก้าวเดินไปด้วยความรู้สึกสะดวกสบายเพียงอย่างเดียวโนไม่คิดเหลียวไปมองป้ายบอกทาง ก็จะไม่มีวันมุ่งไปสู่ปลายทางที่คาดหวังในชีวิตได้"
น้องท่อชอบประโยคนี้มากเลยค่ะ
เดินไปเรื่อยๆโดยไม่มองสิ่งรอบๆกาย แล้วจะมีประโยชน์ไรเล่า ก็ไม่ถึงจุดหมายนะซิ
เรื่องราวของหนังสือเล่มนี้ น้อท่อไม่รู้จะเล่าอย่างไรดี
ก็เลยsearchมาให้อ่านๆกัน http://www.dek-d.com/myBoard/view.php?id=725349
น้องท่อรู้สึกได้ว่า "สังคมรอบๆตัวนั้นเล็กลงไปทันตา"
สังคมที่น้องท่อได้สัมผัส ไม่ว่าจะเป็น สังคมโรงเรียน สังคมที่บ้าน ฯลฯ
เล็กลงไปทันที เช้ามาไปโรงเรียน เย็นมาเรียนพิเศษ แล้วก็กลับบ้าน
ขอบเขต24ชั่วโมงที่โลกกำหนดให้ เราใช้ชีวิตเพียงแค่นี้หรอ?
น้องท่อเคยคิดนะค่ะ ว่าโลกใบใหญ่ๆเนี่ย มีหลายๆสังคม
แต่เรากลับอุดอู้อยู่แค่สังคมเพียงแค่นี้เอง
สังคมที่ฉาบจรรโลงไปด้วยความอบอุ่น ไม่มีพิษภัยอันตราย
จะเดินเหินไปทางใด ก็สงบสุข
แต่ในสังคมใหญ่ๆแล้ว ไม่มีที่ใดที่ไม่มีอันตราย
ทุกหนทุกแห่งล้วนมีภัยอันตรายซ้อนอยู่ทั้งนั้น
" โลกของเราช่างเล็กเหลือเกิน แต่ช้านก็ไม่ใช่กบในกะลานะ(ย่ะ) "
ยังไงก็ลองหาอ่านดูนะค่ะ เพียงแค่หนังสือเล่มเดียวสอนทั้งชีวิต สังคมภายนอกเป็นอย่างไร และตอนท้ายเล่มจะรู้สึกรักพ่อแม่เรามากขึ้นค่ะ
ปัจฉิมลิขิต.
- สอบเสร็จแล้ว เย้ๆ ดีใจ
- โอย ไม่สบายอย่างรุนแรง สามวันดี สี่วันไข้ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
- ร้อนจัง อยากยกขั้วโลกเหนือมาไว้ประเทศไทย!
3月2日 เป็นปลื้ม VOL.2สอบเสร็จล่ะ รู้สึกโล่งๆยังไงบอกไม่ถูก
ได้หยุดพักซะที หลังจากที่ตรากตร่ำหอบหิ้วติ้วหนังสือมาหลายเดือน
แต่เรื่องปลื้มก็กลับมาเป็นVOL.2อีกแล้ว...
เรื่องปลื้ม เรื่องที่หนึ่ง
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดสอบเสร็จแล้ว
สอบเสร็จปุ๊บก็ไปกินหมูกระทะปั๊บ
เหมือเป็นธรรมเนียมไปแล้ว
สอบเสร็จก็ไปกินหมูกระทะ
ห้องน้องท่อไปกันประมาณ40คน
แต่อาจารย์ที่ปรึกษาไม่ไปอ่ะ เซ็งๆ
ที่ร้านคนเยอะมากมาย ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนทั้งนั้น
ทั้งอต. อณ. เต็มร้านไปหมด
น้องท่อนั่งกินถึง2ทุ่มค่ะ
ไม่ใช่นั่งกินค่ะ กินคุยซะมากกว่า
เดินร่อนซะทั่วร้าน ไปห้องนู้น ห้องนี้มั้ง
ในที่สุดก็มาลงเอยที่ห้องตัวเอง
ตั้งแต่อยู่กับเพื่อนๆ202มา
วันนี้เป็นวันที่น้องท่อประทับใจมากที่สุดก็ว่าได้
เพื่อนๆถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน เราก็พลอยมีความสุขไปด้วย
เพื่อนๆแต่งตัวมาประชันกันอย่างสนุกสนาน ปากเราก็พลอยมีหมาอยู่ในปากไปด้วย
เรื่องปลื้ม เรื่องที่สอง
วันนี้น้องท่อไปส่งใบสมัครค่ายปูนซีเมนต์ไทย
ไม่ค่อยจะมีหลักฐานเลยอ่า
เกียรติบัตรก็ไม่ค่อยจะมี
ส่งโครงงานวิทย์ที่เคยไปประกวดที่เขตพื้นที่การศึกษาไปซะเลย
เกียรติบัตรโครงงานยังไม่ส่งมาซะที ช้าจังเลย
สาธุ ขอให้น้องท่อติด1ในร้อยด้วยเถิด
เรื่องปลื้ม เรื่องที่สาม
หลังจากไปส่งใบสมัครค่ายปูนซีเมนต์ไทย
น้องท่อก็แอบแว๊บไปดูคะแนนคณิตศาสตร์เพิ่มเติมนิสนึงเพิ่งสอบไปเมื่อวาน
อาจารย์กำลังตรวจข้อสอบอยู่พอดี
น้องท่อก็เข้าไปในห้องเฉยเลย
แล้วก็บอก เลขที่ ห้อง
อาจารย์บอกให้รออีก5นาที แล้วมาใหม่
น้องท่อนั่งจับเวลาเลยแหละ เมื่อไหร่จะ5นาทีว๊า
5นาทีผ่านไป น้องท่อก็เข้าไปในห้องอีกรอม
"เลขที่เท่าไหร่ ห้องไร" อาจารย์ถามมาเป็นชุดๆ
น้องท่อก็ตอมเหมือนเดิม เลขที่นี้ ห้องนี้ค่ะ
ยืนลุ้นซะตัวโก่ง จะได้เท่าไหร่ว๊า จะผ่านไม่ผ่าน
"ยี่สิบ" น้องท่ออึ้งกิมกี่เลยซิค่ะ
ฟลุ๊กป่าวเนี่ย ก่อนสอบไม่ได้อ่าน ไม่ได้ทบทวนเลย
ถ่ายชีทมาตั้งหลายแผ่นแต่ไม่เคยจะแตะ
เรื่องการแปรผันก็ถือว่ายาก
และเรียนแล้วทิ้งไม่ได้ เพราะว่าต้องไปใช้ในม.ปลายอีก
ตอนนั่งสอบมั่วไปตั้งหลายข้อ (มั่วจริงๆ)
น้องท่อก็ลองบวกๆดู
ครั้งแรกได้ 56 (ในเอ็นทรี่เป็นปลื้มที่แล้วอ่ะนะ) ครั้งที่สองได้ 20
ผ่าน3.5พอดี โฮะๆดีใจ
วิชานี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี คริๆ
แต่วันสอบวันแรก(วันอังคาร) โชคร้ายมากมาย
ซวยเรื่องที่ 1
ตอนช่วงพักกลางวัน
เดินออกมาจากโรงอาหาร กำลังจะเติมน้ำใส่ขวด
แล้วอยู่ดีๆก๊อกมันก็หลุดติดมือมาเฉยเลย
น้ำก็พุ่งออกมาจากถังน้ำซิค่ะ
คนแถวนั้นก็เย๊อะเยอะ
คนแถวนั้นหันมามองน้อท่อกันเป็นแถว
แต่น้องท่อก็ไร้ความรู้สึกค่ะ
รีบใส่ก๊อกน้ำไว้ที่เดิมแล้วเดินออกมาจากตู้น้ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ซวยเรื่องที่ 2
พอเหตุการณ์ก๊อกน้ำหลุดไม่นาน
"อ๊าก มือถือช้าน"
เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
มือถึงสุดที่รักตกท่อระบายน้ำ
รุ่งพี่มุง รุ่นน้องมุงกันเป็นแถว
ตอนนั้นน้องท่อคิดไรไม่ออก คิดได้อย้าเดียวก็คือต้องถอดกรงเหล็ก
ก็คือว่าท่อระบายน้ำเนี่ย มันปิดด้วยกรงเหล็กอ่าค่ะ
ต้องเอากรงเหล็กดัดออกซะก่อน ถึงจะเอามือถือได้
น้องท่อและเพื่อนอีกประมาณ3-4คน ช่วยกันแงะกรงเหล็กออก
ในที่สุดกรงเหล็กก็ออกจนได้
น้องท่อรีบงมมือถือทันทีค่ะ ไม่งั้นมือถือไม่รอดแน่
พอมือถือขึ้นบกได้สำเร็จ น้องท่อรีบล้างแล้วก็ปล่อยให้มันแห้งเอง
พอมันแห้ง ก็ใส่ซิมเปิดเครื่องตามปกติ
ไม่เสียแหะ ขนาดลงไปเกลือกกลิ้งอยู่ในท่อระบายน้ำ(เน่า)ซะตั้งนาน
ลองหาซื้อใช้กันดูนะค่ะ Nokia 1100 อึดดี
ตกพื้น+ตกท่อหลายรอบ ยังไม่เสีย น้องท่อขอแนะนำค่ะ
และแล้วดวงซวยในวันนั้นคงจะแปรผกผันกับคะแนนสอบคณิตเสริมล่ะมั้ง(เรียนเยอะไปป่าวเนี่ย)
เรื่องปลื้ม เรื่องที่สี่
วันนี้ไปดูนเรศวรมาอีกรอบค่ะ
รอบแรกไปกะป่าป๊า
รอบสองไปกะเพื่อนๆ
มีเพื่อนๆหลายคนที่ยังไม่ได้ภาคแรก
น้องท่อก็ต้องอาสาพร่ำพรรณาภาคแรกให้ฟัง
แต่ภาคสองมันมากมาย
น้องท่อชอบฉากตอนที่พระนเศวรไปช่วยมณีจันทร์แล้วขี่ม้าข้ามสะพานไม้ไผ่
โดยที่สะพานกำลังระเบิด ฉากนี้สวยมากๆเลยอ่า
แล้วก็อีกฉาก ฉากที่พระนเศวรหลั่งน้ำพิพัฒน์สัตยา
แล้วอาณาประชาราษฎ์ก็ตะโกนว่า "พระนเรศวร พระนเรศวร"
ทำให้น้องท่อนึกถึงพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
ประชาชนตะโกนกู่ก้องประเทศไทย
นึกถึงทีไรขนลุกทุกที
เรื่องนี้ทำได้ดีมากๆ ทุ่มทุนสร้ายหลายล้านบาท
อยากดูภาคสามเร็วๆจัง
ปัจฉิมลิขิต.
- ความจริงไม่อยากเล่าเรื่องมือถือเลยอ่ะ แต่ก็เพื่อนFearมาคอมเม้นไปซะแว้ว
- บล๊อคนี้อัพยาวจังฮู้
- สอบเสร็จแล้วดีใจ โย่วๆ
- สอบเสร็จแล้ว แต่ต้องเรียนพิเศษต่อ เฮ้อ
- ขอหลบไปพักผ่อน นอนเติมแรงที่สูญเสียไป แล้วจะกลับมา
2月24日 สอบ...สอบอ่านหนังสือมาเกือบทั้งวันล่ะ หยุดพัก(บ้าง)
ด้วยความที่ไม่มีไรทำ ก็เลยมาอัพเนื้อหาที่จะสอบปลายภาค
วันที่ 27 ก.พ. 50
คณิตพื้น --->> สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว,เส้นขนาน
สุข --->> สมุนไพร,ยาเสพติด,เหตุการณ์คับขัน
สังคม --->> เอเชียทั้งหมด4ภูมิภาค ภูมิประเทศ+อากาศ,ออสเตเรีย-โอเชียเนีย
อังกฤษพื้น --->> unit 12-16
พระพุท --->> ขั้นตอนการทำบุญ,หน่วยการเรียนที่3-6
วันที่ 1 มี.ค. 50
วิทย์ --->> แสง,การมองเห็น,การหักเหของแสง,ทัศนูปกรณ์,ดิ,หิน,แร่,น้ำ,โลก
คณิตเพิ่ม --->> การแปรผัน
อังกฤษเสริม --->> ในชีทที่แจก(6หน้า),ทั่วๆไป
ไทย --->> กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า,ปาร์ตี้บาร์บีคิว,โชคดีที่มีภาษาไทย,
ศิระเพราะพระบริบาล,คำยืมภาษาต่างประเทศ,ราชาศัพท์,
การฟัง,คำบาลี-สันสกฤต,ความสัมพันธ์ระหว่างคำนามและกริยา,
การจับใจความสำคัญ
เฮ้อ...ชีวิต!? 2月22日 The sound of music'' The man that hath no music in himself,
Nor is not moved with concord of sweet sounds,
Is fit for treasons, stratagems, and spoils.
The motions of his spirit are dull as night ''
(Shakespeare)
" ชนใดไม่มีดนตรีกาล
ในสันดาน, เป็นคนชอบกลนัก,
อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ
เขานั้นเหมาะคิดขบถอัปลักษณ์
หรืออุบายมุ่งร้ายฉมังนัก;
มโนหนักมืดมัวเหมือนราตรี "
(พระมหาธีรราชเจ้า) 2月18日 เพื่อนกัน...ตลอดไปเพื่อนกัน... ตลอดไป
ที่มา : www.utgang.com
ปัจฉิมลิขิต - เจอบทความดีๆ เลยเอามาแบ่งปันความรู้สึกดีๆค่ะ - วาเลนไทน์ปีนี้ sadเลย เรากะว่าจะเอาช๊อกโกแลตไปให้บางคน แต่เราไม่ได้ให้อ่า >"< - วาเลนไทน์ปีนี้ ดอกไม้(ซักดอก) ช๊อกโกแลต+ลูกอม(เพี๊ยบ) - สอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (วันที่6มีนา ต้องสอบวัดผลระดับชาติอีกล่ะ เอิ๊กส์)
2月6日 เป็นปลื้ม~~หายไปหลายเอ็นทรี่ กลับมาคราวนี้
ไม่รู้จะอัพเรื่องไรดีเลยแหะ
แต่ก็มีเรื่องปลื้มหลายเรื่องเลยอ่า
เริ่มที่...
เรื่องปลื้ม เรื่องที่หนึ่ง
เมื่อวันเสาร์ที่ 3 กุมภา ที่ผ่านมา
น้องท่อมีโอกาสไปทัศนศึกษาที่สุโขทัย
ฟามจริงสุโขทัยน้องท่อก็ไปจนนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว
แต่ไปคราวนี้ก็หนุกหนาน(เพราะ ไปกะเพื่อนๆ)
เช้าวันนั้น น้องท่อเกือบจะไม่ได้ไปซะล่ะ(ตื่นสายๆ) ' ; '
รถออก 7 โมง น้องท่อดันตื่น 6โมงครึ่ง
ไปถึงโรงเรียน อาจารย์ก็กำลังเช็คชื่อพอดี(เกือบไม่ได้ไปซะล่ะ)
ถ้าหากไม่ได้ไป ก็คงจะเสียใจแย่ (เสียเงินไปแล้ว ตั้ง200)
ไป6ห้อง อาจารย์เหมารถไป5คัน
ครั้งนี้ขึ้นรถกับห้อง1ค่ะ เพราะว่าเรามันเลขที่ต้นๆ
เลยต้องมานั่งเบียดๆกะห้อง1
ห้องนี้เพื่ออนเก่าทั้งนั้น ขาไป หลังรถก็หนุกหนานดีอ่ะ
แต่น้องท่อไปหนุกอ่ะ ขาไปปวดท้องแทบตาย
นั่งขดตั้งแต่อุตรดิตถ์ยันศรีสัชนาลัย
ยังไงก็ต้องขอบใจส้มน้อยด้วยอ่า
สำหรับยาพารา(แก้ปวดท้อง)
กินยา นังเล่นซักพัก หายเลยอ่า(ปาติหาน)
พอไปถึงเมืองเก่า ต่างคนก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำ(แบบว่าเกบกดมานาน)
อาจารย์แบ่งนักเรียนเป็น2กลุ่ม
กลุ่มแรก ห้อง1,3,5 รอบเช้าไปขี่จักรยาน
กลุ่มสอง ห้อง 2,4,6 รอบเช้านั่งฟังบรรยายที่อาคารพิพิธภัณฑ์
น้องท่ออยู่กลุ่มสองค่ะ รอบเช้าก็นั่งฟังวิทยากรบรรยายค่ะ
วิทยากรบรรยายได้ฮามั่กมาก แต่น้องท่อไม่ได้ตั้งใจฟังเท่าไร
แบบว่ามันง่วงอ่าน้า ก็แอบหลับนิดนึง หลับๆ ตื่นๆ ฟังบ้าง
เสร็จแล้วก็ไปทัวร์รอบอาคารพิพิธภัณฑ์
ได้ชมแล้วรักชาติมากมาย
รอบบ่าย ก็แลกฐานกัน
กลุ่มสองก็ปั่นจักรตึง เอ๊ย!จักรยาน (ไม่ฮาๆ)
รอบอุทยาน ไปหลายวัดอ่ะ จำไม่ได้
แต่ไปคราวนี้ ได้ทักทายฝาหรั่งด้วยแหละ
ทักไปก็มุกเดิมๆ "Hello, where are you from?"
ก็ได้แต่ทักๆเท่าที่เรียนมาอ่ะนะ --
เรียนแต่ทฤษฎีมา คราวนี้มีโอกาสก็เรียนปฏิบัติก็แล้วกัน
มีฝาหรั่งกลุ่มนึง เราขอถ่ายรูปกะเค้าด้วยอ่า
เค้ามาเป็นกรุ๊ปทัวร์อ่ะ แต่พวกเค้าก็ผูกมิตรมากๆเลย
น้องท่อบังเอิญแอบไปได้ยินฝาหรั่งชมประเทศไทยด้วยแหละ (ปลื้มๆ)
ทีแรกเห็นฝาหรั่งกลุ่มใหญ่ยืนดูพระพุทธรูป
น้องท่อก็เดินผ่านๆแหละ หยุดฟังนิดนึง ก็พอจะจับใจความได้นิดหน่อย
คนต่างชาติ ต่างบ้านต่างเมือง ต่างภาษา ต่างเชื่อชาติ ต่างวัฒนธรรม
พวกเขายังเห็นคุณค่าศิลปวัฒธรรมของประเทศไทยขนาดนี้
แล้วคนไทยล่ะ? เห็นคุณค่าของแผ่นดิน เห็นคุณค่าของศิลปวัฒธรรมของประเทศเราอย่างนี้รึเปล่า?
เรื่องปลื้ม เรื่องที่สอง
วันนี้เป็นปลื้มค่ะ ว่อลเล่ย์ห้องได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับสอง
ซะใจอยู่นิดนึง 5555+
ไม่เสียแรงที่ฟันฝ่าห้องต่างๆมาจนถึงรอบนี้ได้
ยังไงก็ต้องขอขอบคุณนักกีฬาห้องทุกๆคนเลยนะค่า ^^
แต่ก็ต้องเตรียมตัววิ่งรอบสนามอีกล่ะ
เพราะว่าไปบนศาลพระภูมิโรงเรียนอ่ะค่ (ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ)
เรื่องปลื้ม เรื่องที่สาม
เห็นข่าวค่ายปูนซีเมนต์ไทย
กรี๊ดๆ อยากเข้าๆอ่า
แต่ต้องเขียนเรียงความคัดเลือกค่ะ
จากผู้สมัครทั้งหมด คัดเหลือ100คนจากทั่วประเทศ!
ณ คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
จะติด1ใน100อ่ะป่าวเนี่ย ยังไงก็ขอให้ติดด้วยเถอะ สาธุ!
ว่าแต่ว่า ถ้าหากติด เรายังไม่รู้เลยว่าคณะสิ่งแวดล้อมอยู่ส่วนไหนของมหิดล?
เรื่องปลื้ม เรื่องที่สี่
ไม่อยากจะsaid
"รู้คะแนนคณิตเพิ่มเติมแล้วจ้า" เป็นปลื้ม
เมื่อวานหลังเลิกเรียน อาจารย์อนุญาตให้เปิดดูคะแนนได้ค่ะ
" 56 จาก 70 " ภูมิใจๆ อย่างน้อยปิดเทอมก็ไม่ต้องซ่อม
แต่เหลือคะแนนดิบปลายภาคอีก30คะแนน
น้องท่อขออีก20ก็พอล่ะ 3.5ก็พอใจล่ะ ^^
ปัจฉิมลิขิต
- ใกล้สอบแล้วอ่า แต่งานยังท่วมหัว ไม่มีเวลาอ่านหนังสือ
- อาจารย์ให้ทำเครื่องร่อน แต่ยังไม่เสร็จเลย หากใครมีคำแนะนำดีๆก็บอกกล่าวมั้งนะค่ะ
- วันพรุ่งนี้ งานอำลาอาลัย ของพี่ม.6กะม.3 ยังไงก็แสดงความยินดีกับพี่ๆด้วยนะค่
- พักชั่วคราวนะจ๊ะ
1月27日 อาลัยทุกครั้งที่นึกถึง"การพัดพราก"
คำนี้ในแง่มุมของบางคน คือ ก็การไม่ได้พบกัน ไม่ได้คุยกัน ไม่ได้เจอหน้ากัน
แต่ "ความตาย" คืออการพัดพรากอย่างถาวร ไม่มีทางได้พบกันอีกแล้ว
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา น้องท่อได้ยินข่าวว่าเพื่อนร่วมชั้นได้ลาโลกไปอย่างไม่มีวันกลับ
เนื่องด้วยโรคมะเร็งในกระดูก "ออม"(เพื่อนน้องท่อชื่อออมอ่า)
ออมเรียนอยู่ห้อง2/4 เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของน้องท่อ
น้องท่อก็ไม่เคยเห็นหน้า เห็นตา ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวหรอกนะ
แต่ว่าเป็นคนบ้านเดียวกัน
วันนี้เป็นวันฌาปนกิจ แต่น้องท่อไม่ได้ไปร่วมงานหรอกนะ
ขอไว้อาลัยตรงนี้ด้วยก็แล้วกัน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
นี่แหละชีวิต สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยงหรอก
อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ เราไม่รู้หรอกว่าเราจะอยู่บนโลกนี้ไปอีกนานสักเท่าไหร่
แล้วอีกอย่างเดี๋ยวนี้โรคที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน มันก็มีแต่โรคแปลกๆทั้งนั้น
"มะเร็งในกระดูก" โรคนี้น้องท่อก็ไม่คุ้นหูเหมือนกัน
ลองหาเว็บดู ก็ได้ลิงค์ มาเยอะแยะเลยอ่า
ลองไปอ่านกันดู
วันนี้น้องท่อและเพื่อนๆ หลบมุม
ไปดูภาพยนต์เรื่องนเรศวรมาค่ะ
ภาคนี้เป็นตอนที่องค์ดำตกเป็นเชลยของพม่า
อยากบอกว่า "คุ้มมากๆ"
ค่าบัตร60บาท กับเรื่องประวัติศาสตร์แบบนี้
ดูแล้วรักชาติยิ่งกว่าเก่าอ่ะ
กว่าไทยจะมาเป็นไทย ต้องแลกเลือดเนื้อไปสักเท่าไหร่
ยังไงใครมีโอกาสก็ลองไปดูก็แล้วกัน
แล้วจะรักประเทศไทยมากขึ้น...
ปัจฉิมลิขิต.
- เมื่อวาน เพิ่งสอบคณิตเพิ่มเติมมาอ่า ยากมากมาย รากติดรากงี้ น้องท่อเพิ่งเรียนแค่ถอดรากเองนะค่ะ คะแนนเน่าแน่เลยอ่ะ -*-
- นับถอยหลัง วันที่ 14 กุมภา อาจารย์ที่สอบคณิตเพิ่มจะติดคะแนน รวมทั้งปี เต็ม70 ช้านจะได้เท่าไหร่ล่ะเนี่ย กลุ้ม - -
- มาอัพก่อนที่จะไม่ได้อัพ
1月21日 blog tag!!น้องท่อไม่ได้อัพมากี่วันแล้วนะ?
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ... (หลายวันแล้วนะเนี่ย)
มาเปิดดูอีกที โดนblog tagแล้ว
คุณ~M@shiiro~มาtagถึงที่เลย แต่ดองไว้ซะนานเลย ต้องมาตอบtagตอบล่ะ
ข้อที่หนึ่ง ชื่อๆๆๆๆ?? ขิม ชื่อนี้ก็เป็นชื่อเล่นนะค่ะ เพื่อนๆมักจะชอบเติมกิริยาส่วนขยายให้ "ขิมมิ่ง" "ขิมซี่" อะไรประมาณนี้ น้องท่อ ที่มาของชื่อนี้ก็สั้นๆง่ายๆค่ะ ได้มาจากความเบ๊อะของตัวเอง "ตกท่อน้ำหน้าห้องสมุดค่ะ" (เหมือนประจานตะเองเลยนะเนี่ย!) สัปดาห์ต่อไปเป็นการสอบปลายภาคค่ะ วันนั้นเป็นวันที่แต่งชุดพละมาพอดี มีรุ่นพี่ม.6มาเที่ยวโรงเรียนค่ะ พอหมดคาบ ก็ตอนเปลี่ยนห้องเรียน น้องท่อก็เดินเรื่อยๆมาถึงหน้าห้องสมุดค่ะ มารู้สึกอีกทีก็นั่งพับเพียบบนพื้นซะแล้ว คนเดินผ่านแถวนั้นก็เย๊อะ เยอะ อายก็อาย เจ็บก็เจ็บ มีเพื่อนๆ พี่ๆมาช่วยพยุงขึ้นอาคารค่ะ พอขึ้นมาบนอาคารก็เจ็บที่หัวเขาค่ะ เพิ่งมารู้ว่า ล้มจนกางเกงขาด+เป็นแผลด้วย มีเพื่อนคนนึงบอกน้องท่อว่า น้องท่อล้มสวยงามมาก ตอนนี้น้องกำลังศึกษาอยู่โรงเรียนอุตรดิตถ์ดรุณีค่ะ เป็นโรงเรียนประจำจังหวัด มีนักเรียนประมาณ 2800 คน ลงไปกองพับเพียบเลยค่ะ 555+ (อยากรู้วีรกรรมอะไรมากกว่านี้ก็เชิญไปอ่านได้ที่ MY SPACES ค่ะ)
ข้อที่สอง เรื่องเรียนๆๆ??
ตอนนี้น้องกำลังศึกษาอยู่โรงเรียนอุตรดิตถ์ดรุณีค่ะ เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดค่ะ มีนักเรียนประมาณ 2800 คนเด็กผู้หญิงทุกคนในจังหวัดนี้ ต่างก็ใฝ่ฝันที่จะมาเรียนในระดับมัธยมในโรงเรียนหญิงแห่งนี้
ไม่ว่าจะเป็นการสอบแข่งขันเพื่อคัดเลือกนักเรียน ที่จะต้องอาศัยวิชาความรู้ เพื่อแข่งขันต่อสู้ข้อสอบอันแสนยาก แสนหิน ที่อาจารย์ในโรงเรียนนั้นร่ายเวทมนต์คาถาต่างๆนาๆ เพื่อทำให้ข้อสอบยากมากยิ่งขึ้น หรือว่าจะเป็นการจับฉลากที่ต้องอาศัยเครื่องรางของขลัง จะเป็นการบนบานศาลกล่าวตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่างๆไว้บ้าง อีกวิธีหนึ่งที่ต้องอาศัยลายเซ็นของผู้ที่มีอำนาจชื่อเสียงซะหน่อย หรือจะเรียกว่า”ฝาก”ก็ได้ วิธีนี้อาจจะดูยังไงๆอยู่ แต่ก็วิธีที่กล่าวมาขั้นต้น ก็สามารถปูทางในการเข้ามาศึกษาร่ำเรียนในรั้วของสถาบันนี้ได้
โรงเรียนก็ร่มรื่น สะอาดดี อาจารย์ดี นักเรียนก็น่ารัก เครื่องอำนวยความสะดวกก็มีครบ ไม่ขาด ไม่เกิน
ชีวิตในโรงเรียน น้องท่อก็ดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย (พยายาม)สนุกกับกิจกรรม แต่ก็ปวดหัวกับเรื่องการสอบ เพราะว่าบางครั้งกิจกรรมกก็ไปรบกวนคาบเรียนของเราได้เหมือนกัน ถ้าหากว่าแบ่งเวลาไม่ดี กิจกรรมในโรงเรียนก็มีมากมาย หลายคนอาจจะสงสัยว่าจ.อุตรดิตถ์มันอยู่ตรงไหน? อยู่ส่วนไหนของประเทศไทย? จ.อุตรดิตถ์ตั้งอยู่ทางภาคเหนือตอนล่างค่ะ เป็นจังหวัดที่เงียบสงบ อากาศดีมากๆเลยนะ แต่ไม่นาน หลายคนก็เคยได้ยินชื่อจังหวัดนี้ จากเหตุการณ์ดินถล่ม (น้องท่อก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วยน้า) บ้านเมืองเสียหายมากมาย ได้รับความเดือดร้อนกันทุกหย่อมหญ้า แตมาถึงตอนนี้ บ้านเมืองที่เคยเสียหายกลับฝื้นตัวอย่างรวดเร็วค่ะ
(เอ๊ะ คุยอยู่เรื่องโรงเรียนอยู่ดีๆ เลยเถิดมาถึงจังหวัดได้ไงเนี่ย)
ข้อที่สาม เป้าหมายในการเรียน?? น้องท่อเพิ่งอยู่ม.2เองค่า อีกปีเดียวก็จะต้องเลือกสายเรียนล่ะ ตอนนี้น้องท่อก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร? อยากเรียนสายอะไร? อยากเป็นอะไร? แต่เท่าที่ดูความชอบของตัวเอง ก็คงจะเป็น "วิทย์-คณิต" แต่เหลือเวลาอีก1ปี ยังมีเวลาพอที่จะค้นหาตัวของตัวเอง สถาบันที่อยากจะเข้าอ่ะหรอ? 1)เตรียมฯล่ะมั้ง เพราะว่าอะไรหนะหรอ ไม่รู้ซิ เหมือนมั้นท้าทายเราอยู่อ่ะนะ ยังไงตอนนี้ก็คงจะต้องฟิตตัวเองให้พร้อมมั่งล่ะ (สู้โว้ย) 2) มหิดลวิทยานุสรณ์ โรงเรียนนี้ก็น่าสนใจอ่ะนะ เน้นวิทย์โดยเฉพาะ ชอบๆ แต่คณิตอ่ะหรอ พอจะกระเทาะไปได้
แต่ถ้าหากไปไหนไม่รอด ก็คงจะอยู่แถวนี้แหละ
ข้อที่สี่ ความรัก??
ตอบไงดีละทีนี้ ตอบไม่ถถูกเลยอ่า มันไม่ถึงกับความรักหรอกน้า เป็นแค่เพียงความรู้สึกดีๆมากกว่า (คริๆ) เรื่องมันนานมากแล้วแหละ เรื่องมันมีอยู่ว่า... ตอนนั้น(ตอนไหน ขอไม่บอกก็แล้วกันนะ) น้องท่อมีโอกาสได้ออกต่างจังหวัด ไปที่ไหนอะหรอไม่บอกๆ น้องท่อถูกใช้ให้ไปเอาอุปกรณ์ค่ะ อุปกรณ์เยอะมากเลยค่ะ ยกมาคนเดียวไม่หมด และในขณะนั้นเอง มีเสียงเรียกจากข้างหลัง "นี่ๆ เดี๋ยวเราช่วย" เสียงเรียกนั้น เดินเข้ามาช่วยน้องท่อยกอุปกรณ์ค่ะ เค้ายังถามน้องท่ออีกว่า"เอาไปไว้ห้องไหน" ในระหว่างทางน้องท่อก็ชวนเค้าคุยนะค่ะ ชื่ออะไร? เรียนโรงเรียนไหน? อยู่จ.อะไร? เรียนชั้นอะไร? (ส่วนใหญ่เค้าจะถามน้องท่อมากกว่า) ช่วยยกไม่พอ มาส่งถึงที่เลยค่ะ (สุภาพบุรุษ กรี๊ด!!) พอมาถึงห้อง น้องท่อก็ขอบคุณเค้าเป็นการใหญ่เลยค่ะ คำตอบที่ได้จากเค้าคือ "ไม่เป็นไรๆ หวังว่าเราคงจะได้พบกันอีกนะ" น้องท่อก็ยิ้มรับเบาๆ และแล้วเค้าก็เดินจากไป ก่อนจากไป เค้าก็ยิ้มคืนมาอีก 555+
บอกแล้วไงไม่ใช่ความรัก เป็นเพียงรู้สึกดีๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมากกว่า 555+
ข้อที่ห้า อยากเล่าๆ??
- ชีวตในโรงเรียน แต่ก็ไม่รู้จะเล่าอะไรดี โดนtag มาอย่างนี้ก็ต้องเล่าหน่อยก็แล้วกัน อยู่ม.ต้นมาได้2ปีกว่าๆล่ะ โรงเรียนที่น้องท่อเรียนอยู่นั้น เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดค่ะ โรงเรียนรัฐบาล มีทั้งม.ต้นและม.ปลาย จำนวนนักเรียนทั้งหมดประมาณ 2800 คน ผู้ชายม.ปลายประมาณ 50กว่าคน คุณครูประมาณ 135 คน โรงเรียนก็ร่มรื่น สะอาดดี อาจารย์ดี นักเรียนก็น่ารัก เครื่องอำนวยความสะดวกก็มีครบ ไม่ขาด ไม่เกิน ชีวิตในโรงเรียน น้องท่อก็ดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย (พยายาม)สนุกกับกิจกรรม แต่ก็ปวดหัวกับเรื่องการสอบ เพราะว่าบางครั้งกิจกรรมกก็ไปรบกวนคาบเรียนของเราได้เหมือนกัน ถ้าหากว่าแบ่งเวลาไม่ดี กิจกรรมในโรงเรียนก็มีมากมาย อาทิเช่น - ตักบาตรวันพ่อ,วันแม่ - งานลอยกรทง - กรีฑาคณะ - งานสัปดาห์วิชาการ - ฯลฯ
- ชีวิตในห้องเรียน การเรียนในแต่ละวิชา ก็ต้องเดินเรียน เปลี่ยนห้องเรียน รึจะเรียกว่า"เดินเรียน" ก็ได้ น้องท่อก็เดินเรียนเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ เดินบ้าง วิ่งบ้าง(กลัวเข้าเรียนสาย) อย่างเช่น วิชาแรกเรียนอาคาร5ชั้น4 ก็ต้องวิ่งไปเรียนวิชาสองที่อาคารสามชั้นสี่ แล้วก็หอบสังขารมาเรียนที่อาคาร5 เป็นต้น เรียนอย่างนี้ก้เหมือนได้ออกกำลังกายเลยเนอะ ในห้องเรียนก็เฮฮาไม่ซีเรียสอะไร อาจารย์ยังไม่เข้าห้องพวกเราก็มาแทแล้นอยู่หน้าห้อง พออาจารย์มาถึงพวกเราก็ต้องโดนเทศน์เกือบทุกครั้ง เวลาเรียนก็มีบางวิชาที่น้องท่อและเพื่อนๆนอนหลับ ที่นอนในชั่วโมง สาเหตุเพราะ ทำการบ้านดึกไงล่ะ เหตผลสั้นๆง่ายๆ แต่มันก็จริงอ่ะนะ อาจารย์สั่งการบ้านเยอะมาก เยอะจนบางครั้งไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยแหละ
- ชีวิตนอกห้องเรียน ชีวิตนอกห้องเรียนก็ไม่มีไรมาก วันเสาร์ ตื่นมา9โมง อาบน้ำกินข้าว ไปเรียนพิเศษคณิตศาสตร์ เสร็จ11โมง ก็เดินไปเรียนไวโอลินต่อ เรียนเสร็จเที่ยงก็กลับบ้าน รึไม่ก็ไปเดินดูหนังสือต่อที่se-esเดินปั๊มบ้าง ความสุขในชีวต วันอาทิตย์ ตื่นมา9โมง ไปเรียนพิเศษ10โมงถึง11โมง หาข้าวกลางวันกินถึงเที่ยง อล้วก็เดินไปเรียนภาษาอังกฤษหลังโรงเรียน เรียนถึงบ่ายสอง บางครั้งก็ไปนั่งอ่านหนังสือฟรีที่se-ed
- คลายเครียด เวลาว่างจากการเรียน ถ้าอยู่ในห้องเรียนหรือคาบนั้นเป็คาบว่าง น้องท่อก็มีอาวุธอยู่อย่างหนึ่งค่ะ "mp3" ไง ว่างเมื่อไหร่ก็มาฟัง (แต่ฟังบ่อยไม่ได้หรอกเนอะ เดี๋ยวมีผลเสียต่อหู) ถ้าไม่ฟังเพลง ก็อ่านหนังสือการ์ตูนค่ะ โคนัน เรื่องนี้ชอบมากๆเลยอ่า เล่ม48ออกแล้ว เดี๋ยวหายืมเพื่อนอ่าน 555+
นอกห้องเรียน ถ้าว่างจริงๆน้องท่อก็จะนอนๆค่ะ พักผ่อนอย่างเดียว แบบว่าตุนพลังงานสำรองไว้ค่ะ
สุดท้าย และท้ายสุด ตอนนี้ใกล้สอบล่ะ จะจบม.2แล้วซินะ เวลาทำไมไม่เคยรอเลยนะ คงจะไม่tagต่อแล้วล่ะ คงจะโดนtagกันไปถ้วนหน้าเลยล่ะมั้ง
ps. มีรุ่นพี่ม.3จากสถาบันเดียวกันแวะเวียนเข้ามา พี่อยู่ม.3ห้องไรอ่ะค่ะ ถ้าพี่เข้ามาอีกทีก็บอกห้องด้วยนะค่ะ 1月15日 โรงเรียนพระราชทาน + วันเด็กซอรี่ๆ ดองไว้ซะนานเลยนะเนี่ย (เพิ่งจะรู้ตัว)
ฟามจริง น้องท่อก็ไม่ได้ดองหรอกนะเจ้าค่ะ
แต่ก็แวะเวียนมาเกือบทุกวันอ่ะแหละ
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยจะมีเวลามานั่งอัพ นั่งแท่แล้นอย่างเก่าซักเท่าไหร่
ตอนนี้ที่อุตรดิตถ์มีการจัดงานกาชาดค่ะ
งานก็อยู่หน้าโรงเรียนเลย ข้ามถนนไปก็ถึง
ในงานมีสไดเดอร์ที่ไว้ให้เด็กเล่นด้วยอ่ะค่ะ
เพื่อนๆน้องท่อ(ซึ่งอายุเกิน)แอบไปเล่นมา
ไปเล่นกันแบบไม่เกรงกลัวอายุเลย
อย่าว่าแต่เพื่อนๆน้องท่อเลยค่ะ
รุ่นพี่ม.5ในโรงเรียนก็ไปเล่นมาแล้ว(หลายรอบโด้ย)
มีงานใกล้มือย่างนี้ น้องท่อก็มีเวลาได้เดินช๊อปอย่างหนุกมือ
อ่ะนะ ตอนนี้โรงเรียนจะเข้ารับการประเมินโรงเรียนพระราชทาน
ยังไม่รู้ว่าจะได้อ่ะป่าว
คู่แข่งก็น่ากลัวด้วยจิ เฉลิมขวัญงี้
โรงเรียนเรากะโรงเรียนเค้าต่างกันลิบลับ
โรงเรียนเค้า ผมสั้นทั้งโรงเรียน
โรงเรียนเราหรอ ไม่อยากจะsaid เท่าที่รู้ๆกันอยู่อ่ะนะ
โรงเรียนจะได้รับการประเมินทั้งที
ผอ.ก็เลยบูรณะโรงเรียนครั้งยิ่งใหญ่ (ใหญ่จริงๆ??)
ทำป้ายโรงเรียนใหม่ ทำรั้วโรงเรียนใหม่
ทาสีอาคารใหม่ จัดสวนหย่อมใหม่
อะไรต่อมิอะไรก็ใหม่หมดเลย
นักเรียนอย่างเราก็ได้แต่นั่งดู
"โรงเรียนเราจะทำไรหว่า??"
พวกเราก็ได้แต่นั่งทายเล่นๆกันไป
โรงเรียนเปลี่ยนไปมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยแหละ
เรียนก็ไม่ค่อยได้เรียน เพราะอาจารย์ต้องไปจัดผลงานเตรียมการประเมิน
เซ็งๆๆๆๆ แล้วช้านจะสอบผ่านป่ะเนี่ย
เฮ้อๆ อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันประเมินโรงเรียนแล้วซินะ
อาจารย์ก็เคาท์ดาว์นกัน พวกนักเรียนล่ะเซ็งเลย
ก่อนถึงเรื่องเครียดๆ ก็เสริฟด้วยเรื่องหนุกหนานก่อนก็แล้วกัน
วันเสาร์ที่ผ่านมา วันเด็กใช่ป่ะ??
โรงเรียนน้องท่อจัดงานวันเด็กด้วยค่ะ(เขตพื้นที่การศึกษามาจัด)
แอมไฟน์ กะเล้าโลมมาด้วยแหละ
ไม่อยากจะsaid คริๆ แต่เสียดายๆ
น้องท่อไม่ได้อยู่ดูค่ะ เพราะน้องท่อมีคอสเรียนไวโอลิน
เพื่อนๆก็ถายรูปๆไว้ให้ดู
น้องท่ออยากบอกว่า "ฝ้ายแอมไฟน์ น่าร๊ากกกกกกกกก"
555+ (โฉบมาได้ตั้งหลายรูป)
ปัจฉิมลิขิต.
- ขอแสดงความยินดีกับพี่ๆม.6ที่สอบติดโควต้าของมหาลัยต่างๆนะค่ะ ส่วนน้องท่ออ่ะหรอ ยังต้องนอนนับไปอีกหลายปีค่ะ
- ตอนนี้ผักชีกะลังขาดตลาด เพราะโรงเรียนช้านนี่แหละ
- เหม็นผักชีคลุ้งไปทั้งโรงเรียนเลย
- เซ็งเลยหว่ะแสด งานเยอะมากๆๆๆๆๆๆ ยิบปี้
- น้องท่อลงรูปแอมไฟน์กะเล้าโลมแล้วนะค่ะ บางรูปก็มียี่ห้อ บางรูปก็ไม่มียี่ห้อ ก็อย่าถือสากันนะค่ะ
- วันนี้ไปงานกาชาดมาเจ้าค่ะ มีประกวดนส.อุตรดิตถ์โด้ย เหอะๆ เจอพี่เบลล์ด้วยแหละ พี่ก็ประกวด
- ไปล่ะ แท่แล้น
1月7日 ค่ายยุวะ & คะแนนสอบห่างหายไปหลายเอ็นทรี่ ทุกๆอย่างก็ยังเหมือนเดิมค่ะ
เพียงแต่ว่า ไม่ค่อยจะมีเวลาเล่นเน็ตสักเท่าไหร่
มีงาน กิจกรรมมารุมเร้าอีกตามเคย
ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างนี้ไปนานเท่าไหร่
รึว่านานตลอดชีวิตก็ไม่รู้
วันนี้เพิ่งไปเข้าค่ายยุวะกาชาดมาค่ะ
ก็เข้าในโรงเรียนน่ะแหละ (ไม่ไกล)
แต่เป็นกิจกรรมธรรมดาค่ะ
ไม่มีค้างแรม กว่าจะได้ค้างแรมก็ม.3นู้น(ต่างจังหวัดด้วย)
เมื่อเช้าน้องท่อตื่นสายค่ะ อาจารย์นัดไว้ 7.30-7.50 น.
น้องท่อตื่นมาซะ7โมงตรงเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน
หุหุ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยค่ะ เหอะๆ
ตื่นสายก็ต้องไปช้าใช่ไหมค่ะ
น้องท่อไปถึงโรงเรียน 7.40ค่ะ
ไปรายงานตัวก็โดนอาจารย์ที่ปรึกษาเอ็ดนิดหน่อย
รายงานตัวเสร็จก็เปิดกองยุวะค่ะ
เปิดกองแล้วก็เปลี่ยนจากกระโปรงเป็นกางเกงพละ
แล้วลองนึกดูค่ะ เสื้อยุวะ กางเกงพละ มันจะแปลกขนาดไหน!
เข้าค่ายครั้งนี้ก็จะเป็นการผจญภัยยเป็นส่วนใหญ่
แบ่งเป็น5ฐาน ฐานนึงจะต้องเข้า2ห้องพร้อมกัน ห้องละ50คน
มีเวลาให้ 40 นาที ในการฝึกแต่ละฐาน
ฐานแรก สกีบก --->> ก็อ่ะนะตามชื่อฐาน หนุกหนานๆ
ฐานสอง การทรงตัว --->> ก็ฝึกการทรงตัวอ่ะค่ะ อาจารย์มีแก้วใส่น้ำ ให้วางไว้บนหัว เดินไปบนขอนใม้ ห้ามตกค่ะ ฐานนี้น้องท่อผ่านค่า
ฐานสาม สะพานเชือก --->> ฐานนี้จะออกบู๊ๆหน่อย ไต่ไปตามสะพานเชือก สวมบททาซานนิดนึงค่ะ ฐานนี้น้องท่อก็ผ่าน เพราะว่าที่บ้านเล่นบ่อย 555+
ฐานสี่ ชิมรักขิมรสค่ะ --->> เป็นฐานประสาทสัมผัสค่ะ อาจารย์คิดยังไงก็ไม่รู้ เอาแครอทไปแช่เกลือ!
ฐานห้า การฟังเสียงค่ะ --->> ก็ฐานประสาทสัมผัสอีกตามเคย ฐานนี้น้องท่อเซ็งมั่กค่า มีห้องนึง(ไม่เอ่ยห้อง)เข้าฐานผิดค่ะ ห้องของน้องท่อเลยโดนอาจารย์ด่าฟรีเลยข้อหาเข้าฐานผิด
เข้าฐานตอนเช้าเสร็จก็ฟังกินข้าวกลางวันเจ้าค่ะ
ปีใหม่นี้ ผอ.สังไอติมมาให้ด้วยนะ(อร่อยๆ)
ตกบ่ายมีการเล่นรอบกองไฟค่ะ อ่ะนะ อะไรๆมันก็ไม่อำนวยสักเท่าไหร่
มาเล่นรอบกองไฟตอนกลางวันซะงั้น
ก็มีการแสดงจากห้องต่างๆ ส่วนใหญ่ห้องที่ออกแรกๆก็คือห้องท้ายๆ
ก็นะค่ะ ห้องท้ายๆการแสดงก็ออกมาไม่ค่อยจะเท่าไหร่ ง่วงเหงาหาวนอนกัน
555+ ห้องที่เรียกเสียงหัวเราะมากที่สุดคือ ห้อง1ค่ะ
เพื่อนๆน้องท่อแต่ละคน ทำไปได้ (แอบถ่ายรูปไว้ตั้งหลายคน)
พอถึงห้องน้องท่อ ก็แสดงละคระ"คู่เวร คู่กรรม"ค่ะ
โกโบริ อังศุมาลิน อังศุมาลอย ก็ประมาณว่าถึงอารมณ์มากเลยค่ะ
ก็ต้องปรบมือให้กับหัวหน้าห้อง ตีบทซะแตกกระจายเลย
แอฟเฟ็กก็มีนะค่ะ ตอนที่ทหารโดนระเบิดก็มีควันสี กระเทียมค่ะ
ก่อนจะไปก็มีการแสเสดงเล็กน้อยๆจากพวกเรา
ห้องน้องท่อก็ร้องเพลงปรสานเสียงเพลง"ของขวัญจากก้อนดิน"ค่ะ
เรียกเสียงฮือฮาได้นิดหน่อย
แบบว่าฮาตอนต้น แต่มาซึ้งตอนจบ
การแสดงทั้ง10ห้องก็ได้ผ่านพ้นไปก็มีพิธีปิดค่ะ
แต่ก่อนไปห้องน้องท่อได้บำเพ็ญประโยชน์ค่ะ คือ กวาดโรงฝึกพละศีกษา
ทำความดีก็มีผลตอบแทนค่ะ อาจารย์ที่ปรึกษาให้ส้มมาเป็นผลตอบแทนค่ะ
เฮ้อ ค่ายยุวะก็ผ่านไปแล้ว
ในสัปดาห์นี้รู้สึกยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก
จะว่ากลุ้มใจก็ไม่ได้ จะว่าเครียดก็ไม่ใช่(แล้วอารมณ์ไหนละเนี่ย)
ยังอ่านใจตัวเองไม่ออกเลย
รู้คะแนนเกือบทุกรายวิชาแล้ว
คณิตพื้น 29 จาก30
คณิตเพิ่ม 9ครึ่ง จาก20 (อาจารย์ปัดเศษทิ้งนะค่ะ) ในห้องท็อป11ค่ะ
วิทย์ 50 จาก60
ภาษาไทย 31 จาก40
ภาษาอังกฤษพื้น อันนี้ฟังแล้วไม่แน่ใจค่ะ เดี๋ยวไปฟังใหม่
สังคม 26 จาก40 (วิชานี้เน่าสนิทค่ะ)
อ่ะนะค่ะ ไม่อยากจะคิดอะไรมากอีกแล้ว
ตอนนี้เริ่มดีขึ้นมากแล้ว ไม่ยึดติดกับตัวเลข
เพียงแต่ว่าทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน
ทำให้เต็มที่ เต็มความสามารถ
เรียนรู้เรื่องรึเปล่า? ยอมรับว่ารู้เรื่องค่ะ
แล้วทำไมได้คะแนนได้อย่างนี้? ไม่รู้ซิ
เรียนรู้เรื่อง แต่ทำไมคะแนน...?
ตอบคำถามนี้ไม่ได้ค่ะ
หากใครตอบได้ ก็ช่วยน้องท่อตอบหน่อยนะค่ะ
ปัจฉิมลิขิต
- กิจกรรมคงจะหมดแล้ว กลับมาเรียนเหมือนเดิมซะทีนะ
- เข้ามาปรับปรุง เพิ่มเติมอะไรนิดหน่อย เผื่อว่าจะมีอะไรใหม่เกิดขึ้นบ้าง เพลงก็คงจะเพราะสำหรับทุกๆคนนะค่ะ
- ต่อไปอาจจะไม่ค่อยได้มาอัพบ่อยๆอย่างนี้อีก ก็คงจะต้องหยุดไว้ก่อนอีกตามเคย
- ไปอ่านหนังสือดีกั่ว จะไม่ต้องมานั่งเศร้า เหงา อย่างนี้ (ปิ้ว~)
1月3日 หัดปล่อยว่าง(ซะบ้าง)เคยมีปัญหาที่แก้ไขไม่ได้รึเปล่า
ปัญหาที่อยู่ในจิตใจเรานี่แหละ
แก้ยังไงก็แก้ไม่ตก
คงจะดีนะ ถ้าเราวิ่งปัญหาได้
จะได้ไม่ต้องมีภาระ ไม่ต้องมีเรื่องที่คางคาใจ
ฉันเคยคิดนะ เวลาที่เจอกับปัญหา
หลายคนคงจะคิดว่าฉันคงเป็นคนที่เห็นแก่ตัว
เอาแต่ตัวเองเป็นหลัก ไม่เคยคิดถึงจิตใจคนรอบข้างแม้แต่น้อย
"ปัญหาทุกอย่าง ต้องมีทางออก"
ใครหลายคนคงจะเคยได้ยินคำพูดนี้
แต่ถ้าเรารู้ว่าทางออกของปัญหานี้คืออะไรก็คงจะดีอีกตามเคย
แต่ในบางครั้ง ฉันกลับหันหลังให้กับปัญหา
ไม่กล้าเผชิญหน้ากับปัญหา
ฉันไม่รู้หรอกนะว่า"ฉันกลัวอะไร"
"ทำไมฉันถึงกลัวปัญหา" ฉันรู้ได้ถึงตัวตนที่แท้จริงของฉัน
ถ้าหากฉันเผชิญหน้ากับปัญหา
และถอยหลังมาหนึ่งก้าว
ปัญหาทุกๆอย่างคงจะจบอย่างง่ายดาย
พยายามปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามธรรมชาติ
ไม่ฝืนกฎที่ธรรมชาติสร้างขึ้นมา
มันก็คงจะดีกว่านี้ ถ้าหากไม่ไปสร้างปัญหาให้มันเกิด
และปล่อยให้เรื่องมันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้
ฉันคงจะต้องหัดปล่อยวาง
วางอะไรได้ก็วางไป ให้ทุกอย่างเป็นเรื่องของธรรมชาติ
หัดปล่อยวางซะบ้างก็ดีนะเรา!
ปัจฉิมลิขิต
- วันนี้อัพได้น้ำเน่ามากๆเลย (ขอบอกๆ)
- เซ็งเป็ดเลยอ่ะ วันนี้รู้คะแนนตั้ง2วิชา คะแนนเน่า!
- ประเดิมเอ็นทรี่แรกด้วยเรื่องเศร้าๆเลยนะเนี่ย
- ปีใหม่ ใครๆก็ต่างบอกว่าจะมีสิ่งใหม่ๆเข้ามา แต่ทำไมยังมีสิ่งเก่าๆมารังควานฉันตลอดเลย เบื่อๆ
- ไปดีกว่า ไปอ่านหนังสิอให้สดชื่นสบายใจ จะได้ไม่มานั่งซึมเศร้าอย่างนี้(ปิ้ว~)
1月1日 ปีใหม่สวัสดี ปีใหม่แว้ว ปีใหม่ซะทีนะ แป๊บๆจะหมดปีนึงล่ะ เร็วจัง บางครั้งปรับตัวไม่ทันเลย
วันและเวลาที่เคลื่อนผ่านไปอย่างช้าๆ เคยคิดบ้างไหมว่าช่วงเวลาที่ผ่านไปเกิดอะไรขึ้นบ้าง?
ความสุข หรือความทุกข์ที่มันมากว่ากัน ช่วงเวลาความสุขของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน
บางคนอาจจะยาว สั้น หรือแทบจะไม่มีเลย มันก็แล้วแต่วงจรของชีวิต
แต่สำหรับชีวิตฉันนั้น หนึ่งปีที่ผ่านไป เป็นปีที่มีความสุจมากมาย
มีทั้งกิจกรรมให้ทำ ให้ได้เล่นสนุก แต่มันก็มีความทุกข์ยากลำบากอยู่มากมาย
ความสุขที่แปดเปื้อนไปด้วยน้ำตา คงจะมีค่าพอที่จะให้จดจำ
หนึ่งปีที่ผ่านไป กับบนพื้นที่นี้และที่แห่งนี้ คงจะเป็นที่บรรจุความรู้สึกทุกห้วงอารมณ์ของฉันไว้
ถ้าหากจะให้ฉันเรียงร้อยถ้อยคำ บรรยายความรู้สึกนี้คงจะไม่มีถ้อยคำใดดีกว่าการเก็บไว้
แต่ถ้าหากจะให้ฉันพร่ำพรรณาละก็ คงจะไม่มีพื้นที่ใดรองรับได้ดีเท่าจิตใจได้อีกแล้ว
ฉันจะเก็บไว้เป็นคววามทรงจำที่ดีของฉันตลอดไป....
ปี๒๕๔๙ที่ผ่านพ้นไป หลายคนคงจะมีสิ่งดี่ที่น่าจะเก็บไว้นะค่ะ
ส่วนสิ่งที่มันไม่ดีก็ให้มันผ่านเลยไป ให้ไปไกลแสนไกล
ไม่อยากจะให้เก็บไว้ เพียงแค่จดจำว่าเป็นช่วงที่ทำให้เราได้เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆ
ลาก่อน'๔๙
เตรียมตัวรับสิ่งต่างๆในปีพุทธศักราชใหม่เถอะ
อย่ายึดติดกับเรื่องราวเก่าๆ สิ่งเก่าๆ
จงเปิดใจ และรับมันเข้ามาในชีวิต
HAPPY NEW YEAR 2007นะค่ะ
อะไรที่ไม่ดีก็ขอให้ทิ้งไปกับปีเก่าๆ
ผู้หญิงขอให้สวยวัน สวยคืน
ผู้ชายก็ขอให้หน้าตาดีขึ้นเป็นกอง
ส่วนคนไหนที่ยังไม่มีคู่ก็ขอให้ปีนี้มีคู่เร็วๆนะจ๊ะ
มีความสุขมากๆ คิดอะไรก็ขอให้ได้สิ่งนั้น
อ้อ ลืมอีกอย่างนึง ดูแลสุขภาพด้วย เดี๋ยวเป็นอีสุกอีใส(เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย)
HAPPY พิเศษ
- เจ๊CAKE ปีใหม่แล้วก็ขอให้สวยวันสวยคืนนะเจ๊(สวยอยู่แล้วไม่ต้องก็ได้มั้ง) รักกันให้นานๆนะค่ะ เอ้อลืม อยู่ในกทม.ก็ระวังตัวหน่อยนะค่ะ หัดวิ่งไว้บ้างเดี๋ยวจะหลบไม่ทัน
- พี่NUT D-K ขอบคุณนะค่ะสำหรับคอมเม้นทุกๆเอนทรี่ ขอให้สอบใบประกาศผ่านนะค่ะ ปีใหม่ก็ขอให้สวยวันสวยคืน เรียนเก๊ง เก่ง นะค่ะ
- พี่ๆ ปีใหม่แล้วมีความสุขมากๆนะค่ะ สวยวันสวยคืน
- เพื่อนๆ 202 เพื่อนเอ๋ย ปีใหม่แล้วขอให้พวกสูมีฟามสุขมากๆ ขอให้ห้องเราสามัคคีอย่างนี้ตลอดไป รักครูที่ปรึกษาให้มากๆ (--")
- เพื่อนๆ 201 เพื่อนมีความสุขมากๆนะ ขอให้สวยขึ้นเยอะๆเลย 555+
- ทุกๆmsg ขอบคุณสำหรับทุกๆmsgเลยนะค่ะ แมงฮะโหลของน้องท่อเกือบจะรับไม่ทัน
- ทุกคนที่แวะเวียนผ่านเข้ามา ขอให้มีความสุขมากๆเช่นกันค่ะ
12月29日 หลังสอบHey hey กลับมาแว้วค่า
อยากบอกว่า "สอบเสร็จแล้วค่ะ"
หลังจากที่ห่างหายจากสเปซไปซะนาน
คิดถึงกันมั้งป่าว (ใครคิดถึงแก!)
คงจะมีซักคนที่คิดถึงกันอ่ะเนอะ (พูดเอง เออเองซะงั้น)
อืมน่า มุกแป้กๆ มุกไม่ฮา พาเครียด เฮ้อ...
ก็เพิ่งสอบเสร็จเจ้าค่ะ
จะเสียใจรึดีใจดีล่ะ
ดีใจ เพราะสอบเสร็จ
เสียใจ เพราะคิดว่าตกคณิตเพิ่มชัวร์ (--)
สอบครั้งนี้ เนื้อหามั่กมาย
เกือบอ่านไม่ทันเจ้าค่ะ
รู้สึกว่าสมองล้ามากเลยอ่า
เหน็ดเหนื่อยไปกับกิจกรรมทั้งหลายทั้งปวง
กิจกรรมก็เยอะ เรียนก็แทบจะไม่ได้เรียน
เดี๋ยวกิจกรรมนี้ยังไม่เสร็จ กิจกรรมใหม่มาอีกล่ะ
จัดระเบียบชีวิตตัวเองไม่ทันเลย
เซ็งๆ นี่ก็เพิ่งมีเวลาพักผ่อนนะเนี่ย!
เฮ้อ สอบเสร็จแล้วก็ต้องปลดปล่อยเนอะ 555+
ตอนนี้น้องท่อกะลังบ้า photoshop csอยู่ค่ะ
ก็เรียนๆ เล่นๆฟังชันไปเรื่อยแหละค่ะ
ตอนนี้ก็ทำยี่ห้อรูปเป็นของตัวเองเสร็จไปบางส่วนแล้ว
ทำเสร็จไปประมาณ 1% (--")
ก็หัดทำมั่วๆไปอ่ะค่ะ มันเลยช้าหน่อย
ถ้าน้องท่อว่างๆ จะเอามาให้ดู คริๆ
สัปดาห์ที่แล้วมีMeeting UNCHAN ค่ะ
หนุกหนานๆ จัดที่บริเวณลานศิลป์(หลังโรงเรียนนู้น)
พี่สตาฟเอาขนม ไอติมมาเลี้ยงน้องๆกัน
มันมั่ก น้องท่อก็แท๊แล้นอยู่แถวนั้นแหละค่ะ
ก็นั่งกิน นั่งเม้าท์กะพี่สตาฟไป
งานนี้มีข้าวต้มกะกระเพาะปลาด้วยนะค่ะ
แต่...น้องท่อไม่ได้กิน
มัวแต่นั่งเม้าท์แหละค่ะ
ทีแรก น้องท่อกะเพื่อนๆก็กะว่าจะกินแล๊ะ แต่คนมันเยอะ ก็เลยไม่ได้กิน
พอกลับมาอีกที
เพื่อนน้องท่อ : พี่ค่ะ ข้าวต้ม ก...กะ กระเพาะปลา???
พี่สตาฟ : หมดแล้วจ้า
(พี่แกพูดพร้อม ถือถ้วยกระเพาะปลาถ้วยสุดท้าย แล้วเดินจากไป พร้อมกับทิ้งความงงงวยไว้ให้น้องท่อและหมู่เพื่อนๆ)
อืมนะ ช่างเถอะ น้องท่อก็มาดูเค้าเล่นเกมส์วัดดวงกันค่ะ
เกมวัดดวงแบบฮาๆค่ะ ใครอีกล่ะค่ะถ้าเป็นเกมส์แปลกๆอย่างนี้
พี่จ๋ากะพี่พีค่ะ จำกัดแค่เพียง20คนเอง(มั้ง)
กติกาข้อแรก : ให้เอากล้องไปถ่ายรูปพี่สตาฟ
ต่างคนก็วิ่งไปถ่ายรูปพี่สตาฟกันใหญ่
นุ่น(เพื่อนน้องท่อ) ยืมกล้องถ่ายรูปน้องท่อค่ะ
นุ่นก็ถ่ายๆ แล้วก็ถ่าย ถ้าจำไม่ผิดได้รูป พี่จูน พี่แตง พี่ทรายมา
ส่วนคนอื่นก็รุมถ่ายรูปพี่จ๋ากะพี่พีกันใหญ่ (ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะเจ๊!)
พอพี่สองคนเรียกน้องๆกลับมากันแล้ว
พี่จ๋า : ใครมีรูป พี่จ๋า พี่พี พี่จูน พี่แตง (แล้วก็พี่อะไรอีกก็ไม่รู้) เข้าร้อบ!
555+ เพื่อช้านเข้ารอบๆ
ก็มีคนผ่านเข้ารอบมาเยอะเหมือนกัน
กติกาข้อที่สอง : ให้พูดชื่อเพลงเชียร์
พี่แกไม่ค่อยเท่าไหร่กันเลยค่ะ
พี่จ๋า : ใครพูดชื่อเพลง โอ้ทะเลแสนงาม เข้าร้อบ!
555+ ฮามั่กค่ะ พี่ฮามาก
จากนั้นน้องท่อก็ไม่ได้ดูค่ะ น้องท่อปลีกตัวออกมาก่อน
เพราะขี้เกียจดูค่ะ
สักพัก พอเกมวัดดวงได้ผู้ชนะแล้ว
ก็เป็นเกมโยถุงทรายค่ะ
ก็คงจะหนุกหนานกันน่าดู
พี่คู่ขาสองคนเจ้าเก่าแหละค่ะ
น้องท่อไม่ได้เล่นะคะ
มีธุระที่สำคัญคือว่า...
เพื่อนห้องสอง : เฮ้ย..แม่มา
เมื่อได้ยินคำว่าแม่มา น้องท่อและเพื่อนๆก็วางทุกสิ่งทุกอย่างลง
แล้วรีบวิ่งไปหาแม่ (แม่=อาจารย์ที่ปรึกษา)
อาจารย์ก็เรียกมาประชุมเรื่องทำบุญตักบาตร
พอประชุมกันเสร็จ น้องท่อก็กลับมาลานศิลป์
คนหายไปหมดเลย เห็นแต่พี่สตาฟ5/8นั่งลอกงานกันอยู่
พี่ๆก็สอนเกมชิบปี้ชิบค่ะ เกมนี้คล้ายเกมwaveท่าเต้นอ่ะค่ะ
จับกลุ่มกันเป็นวงกลม waveท่าเต้นทำต่อกันไปเรื่อยๆ พี่ฮามากค่ะ
ไปๆมาๆ เพื่อนๆน้องท่อจับกลุ่มเล่นเองซะงั้น ก็พี่ๆก็พลาดไม่ได้ มาแจมด้วยค่ะ
พอใกล้เวลาเลิกเรียน คนก็เริ่มลดลงเรื่อยๆ เพราะว่าคนกลับบ้านเกือบหมดแล้ว
พี่ๆก็มี mini concertค่ะ พี่ๆควานหาเพลงทั่วราชอาณาจักรมาร้อง เต้น
ก็เป็นความสนุกสนานในบรรดารุ่นน้อง-รุ่นพี่นะค่ะ
ส่วนเรื่องกรีฑาคณะก็จบไปแล้ว เรื่องอะไรที่ยังค้างยังคาอยู่ก็ขอให้จบลงไปพร้อมกรีฑาคณะนะค่ะ
ตอนนี้ที่อุตรดิตถ์อากาศดีมั่ก น่านอน
อุณหภูมิประมาณ 15 องศาติดต่อกันมา3วันล่ะ
เมื่อวันอังคาร ที่ผ่านมา เทอร์มอมิเตอร์หน้าบ้านน้องท่อวัดได้12องศาค่ะ
แปลกเนอะ ทำไมปีนี้ ฤดูหนาว ก็หน๊าวหนาว
ฤดูฝนก็น้ำเย๊อะ เยอะ
นับวันโลกยิ่งเลวร้ายไปทุกวัน เซ็งๆ
เฮ้อ... ใกล้ปีใหม่แล๊ะ จะไปcountdownที่ไหนดีเนี่ย ยังคิดไม่ออกเลยอ่า
ปีใหม่นี้ ใครจะขึ้นเหนือล่องใต้ก็เมาอย่าขับนะค่ะ
HAPPY NEW YEAR 2007
ปัจฉิมลิขิต.
- HAPPY BIRTH DAY ย้อนหลังหน่อยนะค่ะ ขอให้มีฟามสุขมั่กมากนะค่ะ
- ตอนนี้อากาศเย็นสบาย น่านอนเนอะ รักษาสุขภาพกันด้วยนะค่ะ
- เหอะๆ ปีใหม่จะมีอะไรใหม่มั้งหนอ 12月15日 ดรุณีเกมส์ '49ดีๆ หลังจากที่ห่างหายจากสเปซไปนาน
น้องท่อก็ไม่ได้ไปไหนหรอก ก็มัวแต่ไปยุ่งๆกับงานกีฬาของโรงเรียน+ว่าวเตตระฮีดรอน
และแล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดีกับ "ดรุณีเกมส์ หรือว่า กรีฑาคณะ" (จะพูดง่ายๆ ก็เป็นกีฬาสีอ่ะแหละ)
ที่ทุกคนต่างรอคอยกันมานานแสนนาน (น่อท่อก็รอเหมือนกัน!)
หลังจากที่ซักซ้อม ตระเตรียมงานมาเป็นระยะเวลาแรมเดือน
วันที่ 13 ธันวาคม 2549 (วันก่อนกีฬาสี)
พี่สตาฟแต่ละคณะก็มาจัดตกแต่งเต๊นท์สีของตัวเอง
น้องท่ออยู่คณะอัญชันค่ะ มีพี่จูนเป็นประธานคณะ
แต่ละคณะก็วุ่นวายกันไปหมด
มีรถเข้า-ออกประตูโรงเรียนอยู่เป็นเนืองนิตย์
แต่น้องท่อก็ไม่ได้ช่วยอะไรพี่สตาฟมาก
เพราะว่าน้องท่อมีภาระกิจที่ต้องทำก็คือ "วิ่งว่าว"
หลายคนอาจสงสัย "ว่าทำไมอยู่ตั้งม.2แล้วมาวิ่งว่าว?"
ไม่ต้องสงสัยค่ะ ว่าวที่พูดถึงก็คือ "ว่าวเตตระฮีดรอน"
ว่าวสามเหลี่ยมนั่นแหละ อาจารย์สั่งให้ทำ
ตอนที่อาจารย์มาสั่งทีแรก พวกเพื่อนๆน้องท่อก็เอ๋อรับประมานเลยซิค่ะ
"ว่าวอะไรสามเหลี่ยมว่ะ แล้วอีเตๆ ตระๆ มันเป็นไง เกิดมาจวนจะ14ปีแล้ว ยังไม่เคยได้ยินเลย"
อย่าว่าแต่เพื่อนๆของน้องท่อเลย น้อท่อก็ไม่รู้จัก
คาบเรียนที่ 6 ความจริงคาบนี้น้องท่อต้องเรียนวิทย์2ชั่วโมง
แต่อาจารย์ใจดี เลยให้ไปเชียร์วอลเล่ย์
เพราะว่าเพื่อนน้องท่อลงแข่ง เป็นรอบชิงซะด้วย ถ้าไม่ไปมันก็ยังๆอยู่
น้องท่อก็ไปบนศูนย์กีฬาชั้นบนเลยซิค่ะ จะชักช้าอยู่ทำไม
พอน้องท่อขึ้นไปก็กำลังแข่งกันอยู่อ่ะแหละ
กำลังเริ่มเซ็ตที่2 เป็นการแข่งขันวอลเลย์ระหว่าง
"อัญชัน&ลัดดาวัลย์" กะลังมันส์อยู่พอดี
พี่ๆสตาฟก็ขึ้นมาตีกลอง ร้องเพลงเชียร์อย่างสนุกสนาน
น้อท่อก็ร้องเพลง เต้นไปกับพวกพี่
ดูวอลเล่ย์ไปด้วยอ่ะนะ แข่งไป แข่งมา
เซ็ต2 ลัดดาชนะซะงั้นอ่ะ
พอมาเช็ต3 น้องท่อเซ็งมากมาย
ก็อะไรอีกล่ะ แพ้ซิค่ะ แพ้ไปอย่างเฉียดฉิว
ไม่ใช่ทีมอัญชันเล่นไม่เก่งนะ
อาจเป็นเพราะยังเล่นไม่เข้าขากันมากกว่า
ยังไม่รู้ว่าตัวเองเล่นเป็นตัวอะไร น้องท่อเซ็งมาก
พอรายการม.ต้นจบก็มีวอลเล่ย์ม.ปลายมาล่อหน้าล่อตา
คณะของน้องท่อด้วย แต่ดูไม่ได้ ติดเรียน
คาบ7 พอดูวอลเล่ย์จบ ก็หมดคาบพอดี
คาบ7เป็นคาบเรียนยุวะ น้องท่อก็จึกว่าอาจารย์จะมาสอน
แต่ที่ไหนได้ อาจารย์กลับไม่มา
รู้งี้ไปดูวอลเล่ย์ม.ปลายก่อนดีกว่า
คาบ8 คาบนี้เป็นคาบคณิตพื้นค่ะ
แต่อาจารย์ปล่อยให้ทำว่าว
ด้วยความขยันของน้อท่อ
น้อท่อก็ให้เพื่อนๆไปทำเวร
เป็นเวรของน้อท่ออ่ะค่ะ
พอทำเวรเสร็จ น้อท่อก็รีบไปรายงานอาจารย์ที่ปรึกษา
แล้วน้องท่อก็ไปทดลองวิ่งว่าวค่ะ
ด้วยความบ้าของน้อท่อ น้องท่อทำ34เซลล์ค่ะ
กลัวว่ามันไม่ขึ่น แต่ที่ไหนได้ ต้องมัดเชือกให้ดีค่ะ
น้อท่อก็วิ่งทั้งชั่วโมง มันก็ขึ้นบ้างไม่ขึ้นบ้าง
กลุ่มน้องท่อมี4คนค่ะ รวมน้องท่อไปด้วย
บอกตรงๆเลยว่า น้องท่อโมโหมากมาย
อย่าให้น้อท่อเล่าเลย เดี๋ยวน้องท่อจะกล่าวถึงบุคคลที่2 บุคคลที่3ในทางไม่ดีอีก
วิ่งไปวิ่งมา ว่าวพัง ก็อาจารย์กระตุกยอดมันซะพังเลย
โครงก็หัก ขนาดโครงเป็นไม้ไผ่นะเนี่ย
น้องท่อก็เลยต้องเอามากลับมาซ่อมที่บ้านคนเดียว
วันที่ 14 ธันวาคม 2549
วันนี้เป็นวันจริงแล้วล่ะ
มีการเดินขบวนด้วยแหละ ตั้งขบวนที่วัดท่าถนน
วันนี้น้องท่อตื่นเช้ามากๆ
เมื่อคืนน้องท่อเข้านอนตอนเที่ยงคืน
ตื่นมาตี5ครึ่ง ง่วงบรมโคด
แต่ก็ไม่เป็นไร น้อท่อทนได้(เพราะมันชินแล้ว)
ตื่นมาเพราะความบ้าของตัวเองค่ะ
กลัวว่าวไม่ขึ้น ก็เลยตื่นขึ้นมาทำว่าวต่อ
กว่าจะเสร็จก็ปาไป6โมงเช้าล่ะ
อาบน้ำ กินข้าแล้วก็รีบมาโรงเรียน
เอาว่ามาไว้โรงเรียนก่อน แล้วก็ไปวัดท่าถนน
พอไปถึงวัด น้องท่อคิดว่าน้องท่อมาเช้านะ
แต่ไม่เป็นอย่างที่คิดค่ะ เพื่อนๆน้องท่อมารอน้องท่อกันเป็นแถว
ก็อ่ะนะ น้องท่อรับปากเองว่าจะมาแต่เช้า (--)
น้องท่อรีบไปตั้งขบวนทันที
จากนั้นไม่นาน ขบวนก็เริ่มเคลื่อนออกจากวัด
เดินบ้าง เล่นบ้าง ร้องเพลงบ้าง
มีอยู่2คณะที่แตกต่างจากคณะอื่น
คณะลัดดาดับคณะราชา มีแตรวงค่ะ
แต่ไหงอัญชันไม่มีอ่ะค่ะพี่สตาฟ
พอมาถึงโรงเรียน ก็จัดขบวนรอรับประธาน
แล้วก็เดินขบวนเข้าสู่สนาม
เปิดกีฬาเสร็จ แล้วก็เข้าเต๊นท์ของคณะตนเอง
แต่เพื่อนๆม.ต้องมีภาระกิจทำต่อ คือวิ่งว่าว
วิ่งตามเลขค่ะ ห้องของน้องท่อวิ่งเป็นห้องที่2
ว่าวน้องท่อขึ้นแต่เป็นที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก
น้องท่อเครียดมากเลยค่ะ มัดป่านยังไงว่าวก็ไม่ขึ้นซักที
อารมณ์มันเริ่มร้อนขึ้น แต่น้องท่อพยายามไม่ระเบิดออกมา
พยายามยิ้ม พยายามไม่พูด พยายามไม่มองว่าวของคนอื่น
พยายามไม่คิด พยายามไม่ฟังอะไรจากใคร
พยายามอยู่กับโลกตัวเอง อยู่กับความคิดของตนเอง
เพราะว่าน้องท่อรู้ตัวเองว่า ถ้าน้องท่อฟังเสียงจากคนรอบข้าง
มองว่าวของคนอื่น อารมณืในขณะนั้นก็คงจะระเบิดตูมออกมา
และไม่มีใครหยุดยั้งอารมณ์ของน้องท่อได้
พอว่าวยิ่งไม่ขึ้นอีก น้องท่อท้อมากค่ะ
ว่าวน้องท่อก็ทำด้วยตัวของน้องท่อเอง
ไม่เป็นดั่งใจหวังไว้ น้ำตามันเกือบจะไหลออกมา
แต่น้องท่อพยามกลั้นไว้ เพราะน้องท่อคิดง่ายๆก็อ
ทำครั้งแรก มันก็เป็นอย่างนี้แหละ
มีผิดพลาดเป็นธรรมดา ให้จดจำมันไส้เป็นบทเรียน
และพัฒนาให้ดียิ่งกว่าในปัจจุบัน
พอกลัมาถึงเต๊นท์
น้องท่อมานั่งคิดอยู่คนเดียว
ไม่พูดกับใคร และไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
อย่าคิดว่าน้องท่อคิดมากนะค่ะ
น้องท่อพยายามสงบพายุที่มันก่ออยู่ในใจ
พยายามให้ไฟที่คลุกกรุ่นภายในใจให้มอกไหม้ไป
และแล้วน้องท่อก็ชนะใจตัวเองค่ะ
วันนี้น้องท่อก้ไม่มีไรมาก เต้นๆ ร้องๆเพลงกันไป
หนุกดี
วันที่ 15 ธันวาคม 2549
วันนี้น้องท่อก็มาโรงเรียนตามปกติค่ะ
มาถึงก็มาที่เต๊นท์ทันที
เต้น เต้น แล้วก็เต้น
พอตกบ่ายมีการโชว์สตาฟ เริ่มจาก...
ลัดดาวัลย์ ขึ้นแสตนสวยดี เขียวปึดลึด
อัญชัน ก็อลังการงานสร้างมากมาย มีเรือบกด้วยอ่ะ มีการแปลอักษรของพี่ม.3ที่ขึ้นไปบนแสตน์ชั่วคราว ก็ต้องขอขอบคุณพี่สตาฟมากๆค่ะที่เพิ่งไปขนโต๊ะที่โรงอาหารเมื่อกลางวันนี้เอง แต่ก็ต้องคารวะพี่สตาฟเลยอ่ะ อุตส่าห์ลงไปนอนกับพื้น แดดก็ร้อน กรรณิการ์ มีการเปิดเพลงของขวัญจากก้อนดิน ขนลุกเลย สุพรรณิการ์ มาถึงก็ปาเจราเลนอ่ะ ขนลุกเหมือนกัน ตอนจบมีการปล่อยนกด้วยชอบตัว
ราชาวดี มาสคลอสอ่ะน่ารัด
ในที่สุดงานเลี้ยงก็มาถึงคราวที่ต้องเลิกรา
มาถึงพิธีปิด น้องท่อรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปรวดเร็วมาก
ผอ.ก็มอบถ้วยให้กับคณะที่ชนะเลิศกีฬาต่างๆ
น้องท่อเซ็งอีกล่ะ อัญชัน ขบวนได้ที่3 เต๊นท์ได้ที่ 5
เหอะๆ พอจบงานแล้วก็ต้องมีประเพณีอ่ะนะ
คือว่าไปเร่ถ่ายรูปพี่สตาฟอ่ะค่ะ เหอะๆ
เวลาแห่งความสุขมันช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน จนบางครั้งเราตั้งตัวไม่ทันนึกไม่ถึง จากกิจกรรมวันนี้ น้องท่อได้เห็นมุมมอองใหม่ๆอะไรมากมาย
ในความสำเร็จมที่เกิดขึ้นเบื้อหลังความสำเรจนั้นอาจจะมีคราบน้ำตาหรือว่าความทุกข์ บางครั้งอาจจะท้อถอย หมดกำลังใจเป็นธรรมดา
เสียงหัวเราะ รอยยิ้มที่เกิดขึ้น เป็นสิ่งที่ผสานหลายๆจิตใจให้เป็นหนึ่งเดียว "กรมท่า-ขาว"
ปัจฉิมลิขิต.
- พี่สตาฟน่ารักมากมาย 5/8
- งานนี้เจ๊เบลล์โดนรุมถ่ายรูปมากที่สุดล่ะ
- กรีฑาคณะผ่านไปก็ต้องกลับมาตั้งใจเรียนเหมือนเดิม ใกล้สอบแล้น
- น้องท่อเอารูปมาให้ดูด้วยนะ ใครเป็นใครดูเอาเอง
12月10日 ประเพณีของเด็ก อ.ณ.1.เดินข้ามถนน ยกมือไหว้จราจร ต่อให้มือไม่ว่าง ก็ต้องก้มหัว
2.เดินเข้ามาในโรงเรียน ยกมือไหว้ลุงยาม (โดยเฉพาะลุงพันธ์ แต่เดี๋ยวนี้ลุงออกไปแย้ว) 3.เดินผ่านอาจารย์ หยุดยืนตรง ยกมือไหว้ แล้วเดินเข้า รร (ไม่งั้นอาจโดนประจานหน้า รร ข้อหา ไม่หยุดไหว้) 4.ยกมือไหว้ ศาลพระภูมิทุกครั้งที่เดินผ่าน เข้า ออก (ศาลพระภูมิศักดิ์สิทธิ์มาก) 5.ทำทุกเช้า - เย็น 6.กีฬาคณะ ไม่มีเรียกว่า กีฬาสี (จริงๆ เป็นกรีฑาคณะ แต่ตอนนี้เพิ่มประเภทกีฬาไป ไม่ใช่กรีฑาแล้ว) 7.ชื่อคณะเรียกตาม ดอกไม้ ไม่ใช่สี 8.เข้าโรงอาหารต้องจองที่ทุกครั้ง เพราะ แต่ละครั้งจะนั่งนานไม่ค่อยมีคนลุก ตามประสานักเรียนหญิง คือ กินไป เม้าท์ไป 9.เวลาเรียนคหกรรม (โดยเฉพาะอาจารย์วันทนี) ก่อนกลับ ต้องนั่งกับพื้น พับเพียบ หัวหน้าจะสั่งว่า "นักเรียนกราบ" แล้วทุกคนก็กราบ ใครกราบไม่สวย ห้ามกลับ (เหอะๆ ตอนม.1น้องท่อเคยโดนเต็มๆเลยค่ะ ข้อหา กราบไม่ถูกต้อง) 10.นักเรียนทุกคน จะเคารพยามเหมือนครูใน รร เพราะ ยามจะใจดีมาก และ วางตัวดีมาก 11.เดินผ่านอาจารย์ต้องไหว้ทุกครั้ง หรือ ก้มศีรษะ (ถ้าไม่ไหว้ หรือก้มศีรษะ จะได้ยินเสียงอาจารย์เรียกตามข้างหลัง) 12.เล่าเรื่องห้องพิมดีดให้น้องฟังทุกๆรุ่น (ทุกรุ่นจริงๆ จะฮิตมากในน้องๆม.1) 13.งานไหว้ครู เป็นงานที่สวยมาก โดยเฉพาะตอนที่สั่ง "นักเรียน กราบ..." สวยมากจริงๆ เคยมองจากด้านล่าง นักเรียนทุกคนจะกราบและไหว้พร้อมกัน สวยแบบมากๆ เรียบร้อยสุดๆ (รูปนี้น้องท่อก็เอามาให้ดูกันแล้วนะค่ะ น้องท่อขอรับรองว่าสวยจริงๆ) 14.เด็ก อ.ณ. เข้าแถวช้า ถึงแถวแล้วก็เอาแต่เม้าท์ 15.อาจารย์เนี้ยบมากกกกกกกก ตามปกติของ รร หญิง (อาจารย์ห้องปกครอง เหอะๆ) 16.พูดพ่อขุนต่อหน้าอาจารย์ ชีวีท่านอาจดับได้ _ _" (ดับเพราะปากเรานี่แหละ) -น้องท่อเพิ่มเติม- (17. นักเรียนจะกระตือรือร้นอยากเข้าแถวมากๆ ก็ต่อเมื่ออาจารย์นับเลข )
(18. ลูก อ.ณ. ขาดเรื่องนี้ไม่ได้คือ เรื่องแหกกฏเรื่องทรงผมและการแต่งตัว เครื่องประดับนี้ขาดไม่ได้)
(19. เวลาเปลี่ยนคาบเรียน เด็ก อ.ณ. จะฟังmp3ทุกครั้งที่เปลี่ยนคาบ)
(20. เวลาที่อาจารย์ยังไม่เข้า พวกเราชอบยืนอออยู่หน้าห้องก่อน)
(21. เวลาได้ยินเสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ อาจารย์จะหนุดสอน และฟังคำประกาศจากอาจารย์ประชาสัมพันธ์)
(22. เวลาได้ยินเสียงออดหมดเวลา นั่นแหละคือเวลาแห่งความสุข)
(23. เวลาที่มีคอนเสิร์ตจากนักร้อง-นักแสดงจากข้างนอกเข้ามาแสดงข้างใน นักเรียนจะโดดเรียนคาบนั้นไปดูคอนเสิร์ตกันอย่างมิได้นัดหมาย อาจารย์ก็จะไม่สอนคาบนั้นเหมือนกัน)
(24. เวลาจะเข้าห้องสมุด นักเรียนจะชอบวางกระเป๋า รองเท้าไว้หน้าห้อง จะไม่เช่าคอนโดหรือล็อกเกอร์กันเพราะขี้เกียจแลกบัตรนร.กับกุญแจ)
(25. โรงอาหารในเวลาพักกลางวัน จะแออัดไปด้วยผู้คนมากมาย และล้นมาถึงนอกโณงอาหาร)
(26. ศูนย์กีฬาชั้นล่างในเวลากลางวันเป็นสถานที่ที่เย็นมาก)
(27. ห้องน้ำตรงศูนย์กีฬาชั้นล่าง ส่วนใหญ่จะเป็นพี่ม.ปลายมาใช้มากกว่าม.ต้น)
(28. ห้องน้ำหลังโรงเรียนเป็นห้องน้ำที่ลึกลับมาก เพราะมันอยู่ในซอกเหลือบ)
(29. สถานที่ที่โดดง่ายมากที่สุดคือ ประตูหน้าโรงอาหาร กับรั้วฝั่งท่าอิฐ)
(30. วิวของโรงเรียนที่สวยที่สุด คือ อาคาร1ตอนเย็น คลาสสิกมาก)
(31. วันที่นักเรียนตื่นสายที่สุด คือ วันที่ทำเวรประจำจุ)
นึกไม่ออกละ ช่วยกันนึก อะไรเป็นประเพณีดีๆ ก็รักษาไว้นะ โรงเรียนเรา เราก็ต้องรัก มาร่วมกันทำสิ่งดีๆ ตอบแทน รร ดีกว่า "ลูก อ.ณ.ต้องรักความสะอาด ยิ้ม ไหว้ ทักทาย แต่งกายถูกระเบียบ" ที่มา : www.utgang.net
ก็ก็อบมาให้อ่านกันขำๆนะ คลายเครียดกันไป
อ่านให้หนุกหนานนะ อย่าคิดมาก
ปิจฉิมลิขิต.
- ที่เป็นวงเล็บทั้งหมดอ่ะ น้องท่อเพิ่มเติมเอง
- พรุ่งนี้ทำว่าวเตตระฮีดรอนที่โรงเรียน น้องท่อทำ 32เซลล์ โคดเยอะ 12月8日 ฟามรัก ความรักเอยคนสองคน
ได้พบกัน ได้เจอกัน
อาจเป็นพรหมลิขิตหรือเรื่องบังเอิญ
จากคำว่า "เพื่อน"
ค่อยๆสานสัมพันธ์กันต่อมา
จนกลายเป็นคำว่า "คนรัก"
ได้อยู่กันอย่างใกล้ชิด
คอยเป็นกำลังใจกันตลอดมา
ระยะเวลาที่ยาวนาน
จากนาที เป็นชั่วโมง
จากชั่วโมง เป็นวัน
จากวัน เป็นเดือน
จากเดือน เป็นปี
จากปี เป็นสองปี
จากสองปี เป็นสามปี
และแล้ววันหนึ่ง...
ทุกสิ่งทุกอย่างมันเปลี่ยนไป
ความสัมพันธ์อย่างเก่า
มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
คำว่า"รัก"ที่เปล่งออกมา
ไม่มีใครรู้หรอกว่าคำพูดนั้นมาจากที่ไหน
คำนั้น อาจจะมาจากก้นบึ้งลึกของจิตใจ
ถูกกรั่นกรองโดยสมอง เปล่งออกมาจากจิตใจจริงๆ
หรือเป็นแค่เพียงลมปาก มันก็เป็นเพียงที่ลมที่ผ่านหู
ได้ยิน แล้วก็ลอยหายไป
คำพูด ยังไงต่อให้นานแค่ไหนมันห็เป็นแค่เพียงคำพูด
ไม่มีหลักฐาน หรือสิ่งยืนยันอะไร
เป็นแค่เพียงนามธรรมไม่ใช่รูปธรรม
การแสดงออกต่างหากล่ะ มีค่ามากกว่าคำพูดนั้นอีก
เป็นสิ่งที่ยืนยันของคำพูดๆนั้น
หากคำพูดนั้น พูดในช่วงเวลาขณะนั้
มันคงจะมีความหมายมากมาย
แต่พอผ่านพ้นไปเป็นเดือนปี
คำพูดนั้นก็คงเป็นเพียงคำพูดเก่าๆที่ไร้ค่า
การที่จะพิสูจน์คำพูดนั้นว่าจริงเท็จอย่างไร
คงต้องอยู่กับการแสดงออก การกระทำ
ว่าคำพูดนั้น จริงเท็จสักเพียงไร
ความรักที่ใครหลายคนเคยคิดว่า
เป็นสิ่งที่น่ารักษา มีค่ามากมาย
แต่เดี๋ยวนี้คิดว่าความรักเป็นเรื่องไร้ค่า
เป็นเพียงแค่สายลมที่ผ่านพัดไป
ไร้ค่า ไร้ความหมาย
พอหวั่นไหวก็เสาะแสวงหาความรัก
เพียงแค่ชั่วครั้งชั่วคราวก็เลิกก็รากันไป
สิ่งที่เคยเรียกว่า "สวยงาม"
แต่บัดนี้กลับเป็นเรื่องธรรมดาไปเสียแล้ว
ไม่มีอะไรผู้กพันธ์
บางคนเสาะหาความรักมานานแสนนาน แต่ก็ยังไม่เจอสักที
หรือในขณะที่บางคนไม่เคยเสาะแสวงหา ไม่เคยคิด กับเจอจังๆอย่างไม่ทันตั้งตัว มันอาจจะเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตวัยรุ่น
ที่มีเรื่องพรรค์นี้ในวัยขนาดนี้
เมื่อมองรอบๆตัว ในบรรดาหมู่เพื่อนๆ
ก็มีเรื่องอย่างนี้แวะเวียนเข้ามาในชีวิตหลายคนแล้ว
คงจะไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไร
ความรักเป็นเรื่องที่งดงาม
อาจเป็นเพราะวันเวลา หรือระยะทางที่รวมสองใจนั้นให้เป็นหนึ่งเดียว
ความรักเป็นความรู้สึกที่แท้จริงที่แสดงออกมา
เป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้ง อ่อนหวาน ไม่ใช่การบังคับ
ถ้าหากความรัก ที่เป็นอยู่นั้นไม่ใช่สิ่งที่แท้จริง
เป็นเพียงแค่ละครที่สร้างฉากขึ้นมาให้หวานชื่น
เป็นเพียงความหลงใหลในความรู้สึก ความอยากรู้อยากลอง
เป็นเรื่องธรรมดา ที่หลายคนก็จะเป็นเหมือนที่พร่ำมาทั้งหมด
ฉันคิดว่า"ถ้าหากอะไรจะเกิดขึ้น ก็ให้มันถึงเวลาของมัน"
ไม่ต้องไปแสวงหา เดี๋ยวมันก็มาของมันเอง หากถึงเวลาของมัน
ปัจฉิมลิขิต.
- ใกล้สอบแล้ว เซ็ง กิจกรรมก็เยอะ
- ใกล้ถึงกรีฑาคณะแล้ว หนุกหนานๆ อัญชันสู้ๆ
- ใกล้ถึงกรีฑาคณะแล้ว อัญชันก็นำชัยไปกว่าครึ่งแล้วจ้า (นี่ก็เพิ่งชนะวอลเล่ย์กะบาสไปหมาดๆ เฮ้ๆๆ วอลเล่ย์เพื่อนช้านๆ)
- ใกล้สอบแล้ว ฉันยังจะมีเวลามานั่งเน่าอีกนะ!
12月5日 วันพ่อของขวัญจากก้อนดิน : ธงไชย แมคอินไตย มีพลัง เพียงแค่แรงเดียวที่ยึดเรา เราก็รู้ พ่อต้องเหนื่อยสักเพียงไหน
หลายคนคงแปลกใจ ว่าทำไมวันนี้นังท่อมานมาแปลก
เหอะๆ ไม่ได้แปลกไรหรอก ก็แค่อยากอัพเดตให้เข้ากับสถานการณ์ซะที
นานๆ จะได้อัพเดตอย่างนี้ซะที
วันนี้เป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ขอเท้าความไปถึงเรื่องที่โรงเรียนหน่อย
วันที่ 4 ธันวาคม 2549
โรงเรียนมีกิจกรรมตักบาตรข้าวสารอาหารแห้ง
เป็นประเพณีไปแล้วมั้ง
โรงเรียนก็จะตักบาตรทุกๆวันแม่ วันพ่อ
วันนี้ก็วันพ่อ ก็มีกิจกรรมตักบาตรกัน
เช้ามา น้องท่อก็มาโรงเรียนแต่เช้าแหละ
หอบหิ้ว ติ้วถือ มาม่า ข้าวสาร ปลากระป่องอาหารแห้ง
น้องท่อขนมาม่ามาค่ะ
พอถึงเวลา อาจารย์ก็เกณพวกม.2มาอยู่ข้างโรงฝึกฝั่งอาคารไอซีที
ส่วนน้องม.1 ก็อยู่ข้างๆกันอ่ะแหละ
พี่ ม.3 อยู่หน้าหน้าโรงฝึก กะในโรงฝึก (มั้ง)
พี่ ม.4 อยู่ในโรงฝึก
พี่ ม.5 อยู่ในโรงฝึก
พี่ ม.6 อยู่เสาธง (มั้ง)
พวกเรา(ม.2)ก็มานั่งรอทำพิธีกันสักพัก
พวกเจ๊แอนท์+ห้อง1 รวมหัวกันทำอะไรบางอย่าง
พวกเธอหยิบมันขึ้นมา แล้วเธอก็แกะมัน
ค่อยๆฉีกมัน มันโอดคราง
พวกเธอขำย่ำยีมัน แล้วพวกเธอก็ค่อยๆหยิบมันใส่ปาก
ก็อะไรล่ะ พวกเจ๊ๆ นั่งกินมาม่ากันเลยอ่าดิ
มาม่าทำบุญอ่ะดิ
พอถึงเวลาก็ พี่ม.5/1 กะ 5/2 ขึ้นไปร้องเพลงกัน
ถ้าจำไม่ผิด 5/2 ร้องเพลงของขวัญจากก้อนดิน เพราะดี
เสร็จพิธีเสร็จ พวกเราก็มาตักบาตรบนถนนหน้าอาคารวิทย์
น้องท่อก็อธิฐานไว้ซะมากมาย เหอะๆ
ได้ทำบุญกะเพื่อนๆ มีความสุขไปอีกอย่าง
ตอนนี้น้องท่อกะลังดูทีวีอยู่
รถของในหลวงค่อยๆเคลื่อนผ่านผู้คนที่มารอรับเสด็จ
ผู้คนสองฝากฝั่งมาชุมนุมกันเหมือนไม่ได้นัดหมาย
ต่างคน ต่างอาชีพ ต่างจิต ต่างใจ มารวมตัวกันอยู่ ณ สถานที่นี้เพราะเหตุผลเดียว
" ฉันเชื่อแล้วว่าคนไทยทุกคนรักในหลวง "
ปัจฉิมลิขิต.
- ตอนนี้ก็ใกล้กรีฑาคณะมาทุกทีแล้ว ลงคณะบ่อย หนุกหนาน ก็พี่สตาฟหนุกมั่ก
- ตอนนี้ก็ใกล้สอบเหมือนกัน ต้องอ่านหนังสือ เฮ้อ
- น้องท่ออาจจะไม่ค่อยมานั่งเน่าอย่างนี้อีกนาน
แล้วเรามานั่งทำอะไรอยู่เนี่ย ไปอ่านหนังสือดีกั่ว~
|
|
|