ดีๆ  หลังจากที่ห่างหายจากสเปซไปนาน

น้องท่อก็ไม่ได้ไปไหนหรอก ก็มัวแต่ไปยุ่งๆกับงานกีฬาของโรงเรียน+ว่าวเตตระฮีดรอน

และแล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดีกับ "ดรุณีเกมส์  หรือว่า กรีฑาคณะ" (จะพูดง่ายๆ ก็เป็นกีฬาสีอ่ะแหละ)

ที่ทุกคนต่างรอคอยกันมานานแสนนาน  (น่อท่อก็รอเหมือนกัน!)

หลังจากที่ซักซ้อม ตระเตรียมงานมาเป็นระยะเวลาแรมเดือน

 

 

วันที่ 13 ธันวาคม 2549 (วันก่อนกีฬาสี)

พี่สตาฟแต่ละคณะก็มาจัดตกแต่งเต๊นท์สีของตัวเอง

น้องท่ออยู่คณะอัญชันค่ะ มีพี่จูนเป็นประธานคณะ

แต่ละคณะก็วุ่นวายกันไปหมด

มีรถเข้า-ออกประตูโรงเรียนอยู่เป็นเนืองนิตย์

แต่น้องท่อก็ไม่ได้ช่วยอะไรพี่สตาฟมาก

เพราะว่าน้องท่อมีภาระกิจที่ต้องทำก็คือ "วิ่งว่าว"

หลายคนอาจสงสัย "ว่าทำไมอยู่ตั้งม.2แล้วมาวิ่งว่าว?"

ไม่ต้องสงสัยค่ะ  ว่าวที่พูดถึงก็คือ "ว่าวเตตระฮีดรอน"

ว่าวสามเหลี่ยมนั่นแหละ  อาจารย์สั่งให้ทำ

ตอนที่อาจารย์มาสั่งทีแรก พวกเพื่อนๆน้องท่อก็เอ๋อรับประมานเลยซิค่ะ

"ว่าวอะไรสามเหลี่ยมว่ะ แล้วอีเตๆ ตระๆ มันเป็นไง เกิดมาจวนจะ14ปีแล้ว ยังไม่เคยได้ยินเลย"

อย่าว่าแต่เพื่อนๆของน้องท่อเลย  น้อท่อก็ไม่รู้จัก

คาบเรียนที่ 6  ความจริงคาบนี้น้องท่อต้องเรียนวิทย์2ชั่วโมง

แต่อาจารย์ใจดี เลยให้ไปเชียร์วอลเล่ย์

เพราะว่าเพื่อนน้องท่อลงแข่ง เป็นรอบชิงซะด้วย ถ้าไม่ไปมันก็ยังๆอยู่

น้องท่อก็ไปบนศูนย์กีฬาชั้นบนเลยซิค่ะ จะชักช้าอยู่ทำไม

พอน้องท่อขึ้นไปก็กำลังแข่งกันอยู่อ่ะแหละ

กำลังเริ่มเซ็ตที่2  เป็นการแข่งขันวอลเลย์ระหว่าง

"อัญชัน&ลัดดาวัลย์"  กะลังมันส์อยู่พอดี

พี่ๆสตาฟก็ขึ้นมาตีกลอง ร้องเพลงเชียร์อย่างสนุกสนาน

น้อท่อก็ร้องเพลง เต้นไปกับพวกพี่

ดูวอลเล่ย์ไปด้วยอ่ะนะ แข่งไป แข่งมา

เซ็ต2 ลัดดาชนะซะงั้นอ่ะ

พอมาเช็ต3 น้องท่อเซ็งมากมาย

ก็อะไรอีกล่ะ แพ้ซิค่ะ  แพ้ไปอย่างเฉียดฉิว

ไม่ใช่ทีมอัญชันเล่นไม่เก่งนะ

อาจเป็นเพราะยังเล่นไม่เข้าขากันมากกว่า

ยังไม่รู้ว่าตัวเองเล่นเป็นตัวอะไร น้องท่อเซ็งมาก

พอรายการม.ต้นจบก็มีวอลเล่ย์ม.ปลายมาล่อหน้าล่อตา

คณะของน้องท่อด้วย แต่ดูไม่ได้ ติดเรียน

 

คาบ7  พอดูวอลเล่ย์จบ ก็หมดคาบพอดี

คาบ7เป็นคาบเรียนยุวะ  น้องท่อก็จึกว่าอาจารย์จะมาสอน

แต่ที่ไหนได้ อาจารย์กลับไม่มา

รู้งี้ไปดูวอลเล่ย์ม.ปลายก่อนดีกว่า 

 

คาบ8  คาบนี้เป็นคาบคณิตพื้นค่ะ

แต่อาจารย์ปล่อยให้ทำว่าว

ด้วยความขยันของน้อท่อ

น้อท่อก็ให้เพื่อนๆไปทำเวร

เป็นเวรของน้อท่ออ่ะค่ะ

พอทำเวรเสร็จ น้อท่อก็รีบไปรายงานอาจารย์ที่ปรึกษา

แล้วน้องท่อก็ไปทดลองวิ่งว่าวค่ะ

 

ด้วยความบ้าของน้อท่อ น้องท่อทำ34เซลล์ค่ะ

กลัวว่ามันไม่ขึ่น แต่ที่ไหนได้ ต้องมัดเชือกให้ดีค่ะ

น้อท่อก็วิ่งทั้งชั่วโมง มันก็ขึ้นบ้างไม่ขึ้นบ้าง

กลุ่มน้องท่อมี4คนค่ะ รวมน้องท่อไปด้วย

บอกตรงๆเลยว่า น้องท่อโมโหมากมาย

อย่าให้น้อท่อเล่าเลย  เดี๋ยวน้องท่อจะกล่าวถึงบุคคลที่2 บุคคลที่3ในทางไม่ดีอีก

วิ่งไปวิ่งมา ว่าวพัง  ก็อาจารย์กระตุกยอดมันซะพังเลย

โครงก็หัก ขนาดโครงเป็นไม้ไผ่นะเนี่ย

น้องท่อก็เลยต้องเอามากลับมาซ่อมที่บ้านคนเดียว

 

วันที่ 14 ธันวาคม 2549

วันนี้เป็นวันจริงแล้วล่ะ

มีการเดินขบวนด้วยแหละ ตั้งขบวนที่วัดท่าถนน

วันนี้น้องท่อตื่นเช้ามากๆ

เมื่อคืนน้องท่อเข้านอนตอนเที่ยงคืน

ตื่นมาตี5ครึ่ง  ง่วงบรมโคด

แต่ก็ไม่เป็นไร น้อท่อทนได้(เพราะมันชินแล้ว)

ตื่นมาเพราะความบ้าของตัวเองค่ะ

กลัวว่าวไม่ขึ้น  ก็เลยตื่นขึ้นมาทำว่าวต่อ

กว่าจะเสร็จก็ปาไป6โมงเช้าล่ะ

อาบน้ำ กินข้าแล้วก็รีบมาโรงเรียน

เอาว่ามาไว้โรงเรียนก่อน แล้วก็ไปวัดท่าถนน

พอไปถึงวัด น้องท่อคิดว่าน้องท่อมาเช้านะ

แต่ไม่เป็นอย่างที่คิดค่ะ เพื่อนๆน้องท่อมารอน้องท่อกันเป็นแถว

ก็อ่ะนะ น้องท่อรับปากเองว่าจะมาแต่เช้า (--)

น้องท่อรีบไปตั้งขบวนทันที 

จากนั้นไม่นาน ขบวนก็เริ่มเคลื่อนออกจากวัด

เดินบ้าง เล่นบ้าง ร้องเพลงบ้าง

มีอยู่2คณะที่แตกต่างจากคณะอื่น

คณะลัดดาดับคณะราชา มีแตรวงค่ะ

แต่ไหงอัญชันไม่มีอ่ะค่ะพี่สตาฟ

พอมาถึงโรงเรียน ก็จัดขบวนรอรับประธาน

แล้วก็เดินขบวนเข้าสู่สนาม

เปิดกีฬาเสร็จ  แล้วก็เข้าเต๊นท์ของคณะตนเอง

แต่เพื่อนๆม.ต้องมีภาระกิจทำต่อ คือวิ่งว่าว

วิ่งตามเลขค่ะ ห้องของน้องท่อวิ่งเป็นห้องที่2

ว่าวน้องท่อขึ้นแต่เป็นที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

น้องท่อเครียดมากเลยค่ะ  มัดป่านยังไงว่าวก็ไม่ขึ้นซักที

อารมณ์มันเริ่มร้อนขึ้น  แต่น้องท่อพยายามไม่ระเบิดออกมา

พยายามยิ้ม พยายามไม่พูด พยายามไม่มองว่าวของคนอื่น

พยายามไม่คิด พยายามไม่ฟังอะไรจากใคร

พยายามอยู่กับโลกตัวเอง อยู่กับความคิดของตนเอง 

เพราะว่าน้องท่อรู้ตัวเองว่า ถ้าน้องท่อฟังเสียงจากคนรอบข้าง

มองว่าวของคนอื่น  อารมณืในขณะนั้นก็คงจะระเบิดตูมออกมา

และไม่มีใครหยุดยั้งอารมณ์ของน้องท่อได้

พอว่าวยิ่งไม่ขึ้นอีก  น้องท่อท้อมากค่ะ

ว่าวน้องท่อก็ทำด้วยตัวของน้องท่อเอง

ไม่เป็นดั่งใจหวังไว้  น้ำตามันเกือบจะไหลออกมา

แต่น้องท่อพยามกลั้นไว้ เพราะน้องท่อคิดง่ายๆก็อ

ทำครั้งแรก มันก็เป็นอย่างนี้แหละ

มีผิดพลาดเป็นธรรมดา ให้จดจำมันไส้เป็นบทเรียน

และพัฒนาให้ดียิ่งกว่าในปัจจุบัน

พอกลัมาถึงเต๊นท์

น้องท่อมานั่งคิดอยู่คนเดียว

ไม่พูดกับใคร  และไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น

อย่าคิดว่าน้องท่อคิดมากนะค่ะ

น้องท่อพยายามสงบพายุที่มันก่ออยู่ในใจ

พยายามให้ไฟที่คลุกกรุ่นภายในใจให้มอกไหม้ไป

และแล้วน้องท่อก็ชนะใจตัวเองค่ะ

วันนี้น้องท่อก้ไม่มีไรมาก เต้นๆ ร้องๆเพลงกันไป

หนุกดี

 

 

วันที่ 15 ธันวาคม 2549

วันนี้น้องท่อก็มาโรงเรียนตามปกติค่ะ

มาถึงก็มาที่เต๊นท์ทันที

เต้น เต้น แล้วก็เต้น
พอตกบ่ายมีการโชว์สตาฟ

เริ่มจาก...

ลัดดาวัลย์ ขึ้นแสตนสวยดี เขียวปึดลึด 
อัญชัน  ก็อลังการงานสร้างมากมาย  มีเรือบกด้วยอ่ะ มีการแปลอักษรของพี่ม.3ที่ขึ้นไปบนแสตน์ชั่วคราว  ก็ต้องขอขอบคุณพี่สตาฟมากๆค่ะที่เพิ่งไปขนโต๊ะที่โรงอาหารเมื่อกลางวันนี้เอง   แต่ก็ต้องคารวะพี่สตาฟเลยอ่ะ อุตส่าห์ลงไปนอนกับพื้น แดดก็ร้อน 
กรรณิการ์    มีการเปิดเพลงของขวัญจากก้อนดิน ขนลุกเลย

สุพรรณิการ์   มาถึงก็ปาเจราเลนอ่ะ ขนลุกเหมือนกัน ตอนจบมีการปล่อยนกด้วยชอบตัว

ราชาวดี  มาสคลอสอ่ะน่ารัด

 

ในที่สุดงานเลี้ยงก็มาถึงคราวที่ต้องเลิกรา

มาถึงพิธีปิด  น้องท่อรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปรวดเร็วมาก

ผอ.ก็มอบถ้วยให้กับคณะที่ชนะเลิศกีฬาต่างๆ

น้องท่อเซ็งอีกล่ะ อัญชัน ขบวนได้ที่3 เต๊นท์ได้ที่ 5

เหอะๆ  พอจบงานแล้วก็ต้องมีประเพณีอ่ะนะ

คือว่าไปเร่ถ่ายรูปพี่สตาฟอ่ะค่ะ เหอะๆ

 

 

 

เวลาแห่งความสุขมันช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน จนบางครั้งเราตั้งตัวไม่ทันนึกไม่ถึง  จากกิจกรรมวันนี้  น้องท่อได้เห็นมุมมอองใหม่ๆอะไรมากมาย

ในความสำเร็จมที่เกิดขึ้นเบื้อหลังความสำเรจนั้นอาจจะมีคราบน้ำตาหรือว่าความทุกข์  บางครั้งอาจจะท้อถอย หมดกำลังใจเป็นธรรมดา 

เสียงหัวเราะ รอยยิ้มที่เกิดขึ้น เป็นสิ่งที่ผสานหลายๆจิตใจให้เป็นหนึ่งเดียว "กรมท่า-ขาว"

 

 

 

ปัจฉิมลิขิต.

- พี่สตาฟน่ารักมากมาย 5/8

- งานนี้เจ๊เบลล์โดนรุมถ่ายรูปมากที่สุดล่ะ

- กรีฑาคณะผ่านไปก็ต้องกลับมาตั้งใจเรียนเหมือนเดิม  ใกล้สอบแล้น

- น้องท่อเอารูปมาให้ดูด้วยนะ ใครเป็นใครดูเอาเอง

 

 

 

1.เดินข้ามถนน ยกมือไหว้จราจร ต่อให้มือไม่ว่าง ก็ต้องก้มหัว
2.เดินเข้ามาในโรงเรียน ยกมือไหว้ลุงยาม (โดยเฉพาะลุงพันธ์ แต่เดี๋ยวนี้ลุงออกไปแย้ว)
3.เดินผ่านอาจารย์ หยุดยืนตรง ยกมือไหว้ แล้วเดินเข้า รร (ไม่งั้นอาจโดนประจานหน้า รร ข้อหา ไม่หยุดไหว้)
4.ยกมือไหว้ ศาลพระภูมิทุกครั้งที่เดินผ่าน เข้า ออก  (ศาลพระภูมิศักดิ์สิทธิ์มาก)
5.ทำทุกเช้า - เย็น
6.กีฬาคณะ ไม่มีเรียกว่า กีฬาสี (จริงๆ เป็นกรีฑาคณะ แต่ตอนนี้เพิ่มประเภทกีฬาไป ไม่ใช่กรีฑาแล้ว)
7.ชื่อคณะเรียกตาม ดอกไม้ ไม่ใช่สี
8.เข้าโรงอาหารต้องจองที่ทุกครั้ง เพราะ แต่ละครั้งจะนั่งนานไม่ค่อยมีคนลุก ตามประสานักเรียนหญิง คือ กินไป เม้าท์ไป
9.เวลาเรียนคหกรรม (โดยเฉพาะอาจารย์วันทนี) ก่อนกลับ ต้องนั่งกับพื้น พับเพียบ หัวหน้าจะสั่งว่า
"นักเรียนกราบ" แล้วทุกคนก็กราบ ใครกราบไม่สวย ห้ามกลับ  (เหอะๆ ตอนม.1น้องท่อเคยโดนเต็มๆเลยค่ะ ข้อหา กราบไม่ถูกต้อง)
10.นักเรียนทุกคน จะเคารพยามเหมือนครูใน รร เพราะ ยามจะใจดีมาก และ วางตัวดีมาก
11.เดินผ่านอาจารย์ต้องไหว้ทุกครั้ง หรือ ก้มศีรษะ  (ถ้าไม่ไหว้ หรือก้มศีรษะ  จะได้ยินเสียงอาจารย์เรียกตามข้างหลัง)
12.เล่าเรื่องห้องพิมดีดให้น้องฟังทุกๆรุ่น  (ทุกรุ่นจริงๆ  จะฮิตมากในน้องๆม.1)
13.งานไหว้ครู เป็นงานที่สวยมาก โดยเฉพาะตอนที่สั่ง "นักเรียน กราบ..." สวยมากจริงๆ เคยมองจากด้านล่าง นักเรียนทุกคนจะกราบและไหว้พร้อมกัน สวยแบบมากๆ เรียบร้อยสุดๆ  (รูปนี้น้องท่อก็เอามาให้ดูกันแล้วนะค่ะ น้องท่อขอรับรองว่าสวยจริงๆ)
14.เด็ก อ.ณ. เข้าแถวช้า ถึงแถวแล้วก็เอาแต่เม้าท์ 
15.อาจารย์เนี้ยบมากกกกกกกก ตามปกติของ รร หญิง  (อาจารย์ห้องปกครอง เหอะๆ)
16.พูดพ่อขุนต่อหน้าอาจารย์ ชีวีท่านอาจดับได้ _ _"  (ดับเพราะปากเรานี่แหละ)
-น้องท่อเพิ่มเติม-

(17. นักเรียนจะกระตือรือร้นอยากเข้าแถวมากๆ ก็ต่อเมื่ออาจารย์นับเลข )

(18. ลูก อ.ณ. ขาดเรื่องนี้ไม่ได้คือ เรื่องแหกกฏเรื่องทรงผมและการแต่งตัว เครื่องประดับนี้ขาดไม่ได้)

(19. เวลาเปลี่ยนคาบเรียน เด็ก อ.ณ. จะฟังmp3ทุกครั้งที่เปลี่ยนคาบ)

(20. เวลาที่อาจารย์ยังไม่เข้า พวกเราชอบยืนอออยู่หน้าห้องก่อน)

(21. เวลาได้ยินเสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ อาจารย์จะหนุดสอน และฟังคำประกาศจากอาจารย์ประชาสัมพันธ์)

(22. เวลาได้ยินเสียงออดหมดเวลา นั่นแหละคือเวลาแห่งความสุข)

(23. เวลาที่มีคอนเสิร์ตจากนักร้อง-นักแสดงจากข้างนอกเข้ามาแสดงข้างใน  นักเรียนจะโดดเรียนคาบนั้นไปดูคอนเสิร์ตกันอย่างมิได้นัดหมาย อาจารย์ก็จะไม่สอนคาบนั้นเหมือนกัน)

(24. เวลาจะเข้าห้องสมุด นักเรียนจะชอบวางกระเป๋า รองเท้าไว้หน้าห้อง จะไม่เช่าคอนโดหรือล็อกเกอร์กันเพราะขี้เกียจแลกบัตรนร.กับกุญแจ)

(25. โรงอาหารในเวลาพักกลางวัน จะแออัดไปด้วยผู้คนมากมาย และล้นมาถึงนอกโณงอาหาร)

(26. ศูนย์กีฬาชั้นล่างในเวลากลางวันเป็นสถานที่ที่เย็นมาก)

(27. ห้องน้ำตรงศูนย์กีฬาชั้นล่าง ส่วนใหญ่จะเป็นพี่ม.ปลายมาใช้มากกว่าม.ต้น)

(28. ห้องน้ำหลังโรงเรียนเป็นห้องน้ำที่ลึกลับมาก เพราะมันอยู่ในซอกเหลือบ)

(29. สถานที่ที่โดดง่ายมากที่สุดคือ ประตูหน้าโรงอาหาร กับรั้วฝั่งท่าอิฐ)

(30. วิวของโรงเรียนที่สวยที่สุด คือ อาคาร1ตอนเย็น คลาสสิกมาก)

(31. วันที่นักเรียนตื่นสายที่สุด คือ วันที่ทำเวรประจำจุ)

นึกไม่ออกละ ช่วยกันนึก
อะไรเป็นประเพณีดีๆ ก็รักษาไว้นะ
โรงเรียนเรา เราก็ต้องรัก มาร่วมกันทำสิ่งดีๆ ตอบแทน รร ดีกว่า

"ลูก อ.ณ.ต้องรักความสะอาด ยิ้ม ไหว้ ทักทาย แต่งกายถูกระเบียบ"

 

 

ที่มา : www.utgang.net

 

ก็ก็อบมาให้อ่านกันขำๆนะ คลายเครียดกันไป

อ่านให้หนุกหนานนะ อย่าคิดมาก

 

 

ปิจฉิมลิขิต.

- ที่เป็นวงเล็บทั้งหมดอ่ะ น้องท่อเพิ่มเติมเอง

- พรุ่งนี้ทำว่าวเตตระฮีดรอนที่โรงเรียน น้องท่อทำ 32เซลล์ โคดเยอะ

 

คนสองคน

ได้พบกัน ได้เจอกัน

อาจเป็นพรหมลิขิตหรือเรื่องบังเอิญ

จากคำว่า "เพื่อน"

ค่อยๆสานสัมพันธ์กันต่อมา

จนกลายเป็นคำว่า "คนรัก"

ได้อยู่กันอย่างใกล้ชิด

คอยเป็นกำลังใจกันตลอดมา

 

ระยะเวลาที่ยาวนาน

จากนาที  เป็นชั่วโมง

จากชั่วโมง เป็นวัน

จากวัน  เป็นเดือน

จากเดือน  เป็นปี

จากปี  เป็นสองปี

จากสองปี เป็นสามปี

 

และแล้ววันหนึ่ง...

ทุกสิ่งทุกอย่างมันเปลี่ยนไป

ความสัมพันธ์อย่างเก่า

มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

 

---

---

ความรักที่ใครหลายคนเคยคิดว่า

เป็นสิ่งที่น่ารักษา มีค่ามากมาย

แต่เดี๋ยวนี้คิดว่าความรักเป็นเรื่องไร้ค่า

เป็นเพียงแค่สายลมที่ผ่านพัดไป

ไร้ค่า ไร้ความหมาย

 

พอหวั่นไหวก็เสาะแสวงหาความรัก

เพียงแค่ชั่วครั้งชั่วคราวก็เลิกก็รากันไป

สิ่งที่เคยเรียกว่า "สวยงาม"

แต่บัดนี้กลับเป็นเรื่องธรรมดาไปเสียแล้ว

ไม่มีอะไรผู้กพันธ์ 

 

---

---

---

มันอาจจะเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตวัยรุ่น

ที่มีเรื่องพรรค์นี้ในวัยขนาดนี้

เมื่อมองรอบๆตัว  ในบรรดาหมู่เพื่อนๆ

ก็มีเรื่องอย่างนี้แวะเวียนเข้ามาในชีวิตหลายคนแล้ว

คงจะไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไร

 

ความรักเป็นเรื่องที่งดงาม

อาจเป็นเพราะวันเวลา หรือระยะทางที่รวมสองใจนั้นให้เป็นหนึ่งเดียว

ความรักเป็นความรู้สึกที่แท้จริงที่แสดงออกมา

เป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้ง อ่อนหวาน ไม่ใช่การบังคับ

 

ถ้าหากความรัก ที่เป็นอยู่นั้นไม่ใช่สิ่งที่แท้จริง

เป็นเพียงแค่ละครที่สร้างฉากขึ้นมาให้หวานชื่น

เป็นเพียงความหลงใหลในความรู้สึก ความอยากรู้อยากลอง

 

เป็นเรื่องธรรมดา ที่หลายคนก็จะเป็นเหมือนที่พร่ำมาทั้งหมด

ฉันคิดว่า"ถ้าหากอะไรจะเกิดขึ้น ก็ให้มันถึงเวลาของมัน"

ไม่ต้องไปแสวงหา เดี๋ยวมันก็มาของมันเอง หากถึงเวลาของมัน

 

 

 

ปัจฉิมลิขิต.

- ใกล้สอบแล้ว เซ็ง  กิจกรรมก็เยอะ

- ใกล้ถึงกรีฑาคณะแล้ว หนุกหนานๆ  อัญชันสู้ๆ

- ใกล้ถึงกรีฑาคณะแล้ว อัญชันก็นำชัยไปกว่าครึ่งแล้วจ้า (นี่ก็เพิ่งชนะวอลเล่ย์กะบาสไปหมาดๆ  เฮ้ๆๆ วอลเล่ย์เพื่อนช้านๆ)

- ใกล้สอบแล้ว ฉันยังจะมีเวลามานั่งเน่าอีกนะ!

 

ของขวัญจากก้อนดิน  :  ธงไชย แมคอินไตย

เราทุกคน ก็เหมือนก้อนดินแค่ก้อนหนึ่ง 
เปราะบาง ไร้ค่า ไร้ความหมาย 
อ่อนแอเหมือนโคลน ไหลไปตามทางเรื่อยไป 
เมื่อน้ำแห้งไป ก็แตกระแหง

มีพลัง เพียงแค่แรงเดียวที่ยึดเรา 
เหนี่ยวรั้งเราไว้ ให้กล้าแข็ง 
รวมผู้คนมากมาย ให้ทรงพลังแข็งแรง 
รวมเม็ดดินทุกเม็ด ให้เป็นแผ่นดิน

เราก็รู้ พ่อต้องเหนื่อยสักเพียงไหน 
ต้องลำบากใจกาย ไม่เคยสิ้น 
เพราะพ่อรู้ พ่อคือพลัง แห่งแผ่นดิน 
ให้เรา พออยู่พอกิน กันต่อไป 

หากจะหาของขวัญ ให้พ่อ สักกล่อง 
เราทั้งผองจะพร้อม กันได้ไหม 
บวกกันเป็นดินเดียว ให้พ่อได้สุขใจ 
ไม่ต้องเหนื่อยเกินไป อย่างที่เป็นมา 

เราก็รู้ พ่อต้องเหนื่อยสักเพียงไหน 
ต้องลำบากใจกาย ไม่เคยสิ้น 
เพราะพ่อรู้ พ่อคือพลัง แห่งแผ่นดิน 
ให้เรา พออยู่พอกิน กันต่อไป 

หากจะหาของขวัญ ให้พ่อ สักกล่อง 
เราทั้งผอง จะพร้อม กันได้ไหม 
บวกกันเป็นดินเดียว ให้พ่อ ได้สุขใจ 
ไม่ต้องเหนื่อยเกินไป อย่างที่เป็นมา 

ช่วยกันทำความดี ให้พ่อได้สุขใจ 
ไม่ต้องเหนื่อยเกินไป อย่างที่แล้วมา

โย่วๆ ดีๆๆๆๆ 

ในที่สุดก็สำเร็จลุล่วงได้ดีซะทีนะ

"งานนิทรรศการวิชาการ"

 

เป็นงานที่รวบรวมทุกสิ่งทุกอย่างของนักเรียน

ไม่ว่าเป็น โครงงาน ผลงานทางวิชาการที่จัดที่เตรียมกันมา

 

งานนี้มีตั้งแต่วันที่ 23-24 พฤศจิการยนล่ะ

แต่น้องท่อเพิ่งมาอัพเดต เพราะว่า ติดเรียน ติดงาน ติดกรีฑาคณะ

ติดสาระพัดอ่ะแหละค่ะ

 

งานนี้จะว่าเหนื่อยก็เหนื่อยนะ  จะว่าสนุกก็สนุก (เอ๊ะ ไงแน่)

 

 

วันพุธที่ 22 พฤศจิกายน 2549 (ก่อนหน้าวันงาน 1 วัน)

ที่ว่าเหนื่อยก็เพราะ ต้องทำโครงงานสิ่งประดิษฐ์+โครงงานพระพุทธ

ไว้รอพวกแขกที่จะมาเยี่ยมชมงาน

จัดเตรียมสถานที่ เฮ้อ เหนื่อยโคส มหาบรมโคดอภิมหาเหนื่อย

จะไม่ให้เหนื่อยได้ไงล่ะค่ะ  พวกเดี๊ยนดันไปเอาโต๊ะเก้าอี้ที่อาคารวิทย์นู้น

ไม่ใช่อาคารวิทย์ธรรมดา  อาคารวิทย์ชั้นสี่ค่า!

ขึ้น-ลง ขึ้น-ลง up-down up-down กันตั้งหลายรอบ

เอาโต๊ะลงมาล่ะ  ยังไม่มีที่อยู่  ก็อ่ะนะ คนดีไม่มีที่อยู่

ก็วิ่งหาที่อยู่กันซิค่ะ เต๊นท์แต่ละกลุ่มสาระ๐เรียงรายอยู่2ฝากสนาม

แต่ไม่มีที่ของช้าน  พูดไปพูดมามันก็น่าโมโห

ฉันก็มีผลงานให้แสดงเหมือนกันนะ แต่ทำไมกลับไม่มีที่อยู่

โครงงานวิทย์ ได้ที่เลิศมากเลยค่ะ หน้าโรงเรียน แถวป้อมยาม

เออ อยุ่ก็อยู่  อื้ม  ส่วนโครงงานพระพุทธ อยู่ในเต๊นท์สังคมค่ะ

แต่ก็อ่ะนะ  เต๊นท์มันคับแคบไปหน่อย ก็เลยต้องเบียดๆเค้าอยู่

แต่น้องท่อซะใจมากเลยค่ะ เจ๊โดนเอะเรื่องสถานที่นี่แหละ

พวกเราก็เลยซะใจกันถ้านหน้า หลังที่อึดอัดใจมานานล่ะ

พอเจ๊โดน เจ๊หน้าซีดเลยค่ะ  อุ๊ยๆ พอดีกว่า บาปๆๆๆ

มาเล่าถึงสถานที่ต่างๆกันมั้ง

แต่ละกลุ่มสาระ ก็จัดเป็นซุ้มๆกันไป

มีทั้ง พี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ

บอกได้เลยว่าวันนั้น เหนื่อยมาก พอถึงบ้าน

หัวถึงหมอนก็หลับปี๋เลย

 

วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน 2549 (งานวันแรก)

วันนั้น น้องท่อเป็นผีบ้าหอบฟางเลยค่ะ

หอบเสื่อ หอบอุปกรณ์บอร์ด มามั่กมาย

มาโรงเรียนแต่เช้า เพราะว่ารีบมาจัดแจงสถานที่

มาถึงก็รีบจัดโครงงานวิทย์ แล้วก็ไปจัดโครงงานพระพุทธ

โครงงานวิทย์ไม่เท่าไหร่ แต่โครงงานพระพุทธนี่ดิ

เจ๊บอกให้แสดงให้เค้าดูด้วยนะ

พวกเดี๊ยนเลยต้องรีบไปแปลงร่างกัน

จากชุดพละโรงเรียน กลายเป็นกางเกงสะดอสีดำ กะเสื้อเหลือง

จากนั้นก็รีบกลับมายังซุ้มโครงงานพระพุทธ

เจ๊ไม่อยู่ก็เลยมาดูโครงงานห้อง1

ก็ตะลอนอยู่ที่โครงงานห้อน1นานพอสมควร

จากนั้น ใครก็ไม่รู้ จำไม่ได้ว่าใคร

วิ่งมาบอกน้องท่อว่า "ขิ๊ม โครงงานแกมีคนดูเยอะแยะเลยอ่ะ ไม่มีใครพรีเซนต์ อ้ายเปรี้ยวมานพรีเซต์แทนแกแล้ว"

เมื่อน้องท่อได้ยินดังนั้น น้องท่อรีบวิ่งใส่เกียร์หมาเลยเจ้าค่ะ

สะดอก็สะดอล่ะว่ะ หลุดก็ช่างมัน แต่โครงงานสำคัญกว่าโว้ย

น้องท่อวิ่งแบบไม่คิดชีวิตเลยค่ะ มือข้างนึงจับกางเกงไว้(เว่อร์ไปๆ)

โฮ เปรี้ยว เค้าอยากจะกระโดดกอดแกเลยอ่ะ

แกพรีเซนต์ได้ดีมากเลยว่ะ (เอ๊ะ โครงงานใครกันแน่)

หลักจากที่ตละลอนกันมานาน ก็มานั่งเฝ้าโครงงานวิทย์

แต่ไม่เป็นอย่างที่คิด โครงงานมาอยู่ซะเหลือบขนาดนี้

คนโคดเยอะเลยอ่ะ  มีทั้งนักเรียน อาจารย์ต่างโรงเรียน รึว่าโรงเรียนเดียวกันก็มาดู

ตอนนั้นมีพิธีเปิดงาน+มีมาสครอดตัวการ์ตูนงานพระยาพิชัยเกมส์มาเดินเล่นแถวซุ้มอังกฤษ

มันช่างมากระตุ้น children gland ซะจริง พวกเดี๊ยนรีบหอบสังขารไปดูเลยคะ

เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเลย  ได้เล่นกับมาสครอดร์ (เขียนถูกป่าวอ่ะ)

ไปถ่ายรูป ก็เก็บมาได้ 4-5 รูป น่ารักดี

แล้วมาสคลอสก็เข้าไปในโรงฝึก พวกเดี๊ยนก็ตามกันไป

ปรากฏว่าเค้ากำลังเปิดงานกันอยู่พอดี

น้องท่อก็ถือโอกาสตะลอนไปด้วยเลย

ดูซุ้นนู้น ซุ้มนี่ไปเรื่อย

ประมาณ สิบโมงได้  มีละครเรื่องมัทธนพาธาของพี่ม.ปลาย

พวกเดี๊ยนก็ไปดูกันค่ะ  ไปนั่งดูข้างหน้ากันเลย

ดูกันไปซักพัก  ก็มีเสียงจากเวที

เค้ากะลังแห่เรือของม.5กัน มีแห่แม่ย่านางด้วย

แต่เค้าติดใจม.5/8มากเลยอ่ะ แม่ย่านางนี่โคดเลยอ่ะ

เหอะๆ ขะใครอีกล่ะ เจ๊จ๋าไง พี่แกตลกได้ใจมาก

 

ซุ้มต่างๆ

 

สนามฝั่งขวามือ 

   1. ซุ้มของกลุ่มสาระสุขะฯ

       กิจกรรม  - ทดสอบสมรรถภาพทางร่างกายฟรี

                  - นวดฟรี

   2. ซุ้มของกลุ่มสาระเกษตรฯ

       กิจกกรม  - ขายต้นไม้

   3. ซุ้มของกลุ่มสาระคหกรรม  (รู้สึกว่าจะมีหลายเต๊นท์)

       กิจกรรม  - มีเทคนิคมาสอนอาชีพฟรี

                  - พี่ๆ ม.6/6 และ 6/7 ขายอาหาร

                  - พี่ๆ ม.3 ขายอาหาร

 สนามฝั่งซ้ายมือ

    1. ซุ้มของภาษาญี่ปุ่น

         กิจกรรม  - แต่งชุดชื่ออะไรสักอย่างนี่แหละ จำไม่ได้ + ถ่ายรูป = 40 ฿ (มั้ง)

                    - พิซซ่าญี่ปุ่น

    2. ซุ้มของภาษาอังกฤษ

         กิจกรรม  - สอยดาว+ตอบคำถาม = ลูกอม 1 เม็ด

                    - ต่อคำศัพท์

    3. ซุ้มของกลุ่มสาระคณิตศาสตร์

         กิจกรรม  - ทายวันเกิด

                    - ดูดวง

                    - สอนพับกระดาษ

    4. ซุ้มของกลุ่มสาระธุรกิจ

         กิจกรรม  - โครงงานธุรกิจ

                    - แข่งทำบอร์ดจากเศษวัสดุ

    5. ซุ้มของกลุ่มสาระสังคม

         กิจกรรม  - โครงงานพระพุทธ

                    - เศรษฐกิจพอเพียง

                    - ขายขนมจีนของ 2/5 (ไม่ได้ไปกินอ่ะ)

    6. ซุ้มของกลุ่มสาระวิทยาศาตร์

         กิจกรรม  - โครงงานวิทยาศาสตร์ ม.2

                    - Green House Affect

                    - เป่าลูกโป่งจากออกไซด์ของอะไรสักอย่าง

หน้าโรงเรียนแถวป้อมยาม

          กิจกรรม  - โครงงานวิทย์ ม.2/2

บนถนนหน้าอาคาร1

         กิจกรรม   - โครงงานวิทย์ของ ม.5

                     - ซุ้มขายน้ำหน้าห้องคณะกรรมการนักเรียน

                     - ซุ้มขายรูปถ่ายของม.6(ของม.6มั้งถ้าจำไม่ผิด พี่ถ่ายรูปได้แนวมากเลยอ่ะ แต่ไม่ได้ซื้อมาอ่ะ)

ห้องเรียนสีเขียว

         กิจกรรม  - ความรู้เกี่ยวกับพลังงานของชุมนุมห้องเรียนสีเขียวอ่ะ

ระหว่างอาคารกะอาคารวิทย์

         กิจกรรม  - แนะแนวการศึกษาจากหลายๆสถาบัน (เจอพี่ตุ๊งติ๊งด้วยแหละ)

 

 

เท่าที่จำได้ก็มีแค่นี้แหละ

 

 

 

ไปก่อนล่ะ  ง่วงล่ะ

เดี๋ยวจะมาอัพรูป+วันที่ 24 ให้ฟัง

 

 

ปล.

- พรุ่งนี้ตักบาตรนี่หว่า ยังไม่ได้เตรียมของเลย

- พรุ่งนี้ตักบาตร ทำบุญด้วยกันนะเพื่อนๆ ชาติหน้าจะได้เกิดมาเจอกันอีก

- พรุ่งนี้ใส่เสื้อเหลือง กางเกงพละนะค่ะ

เอ็นทรี่นี้ก็ขอพูดเรื่องของตัวเองนิดนึง

หลังจากที่พูดเรื่องของคนอื่นมามากมายล่ะ

---

---

วันนี้ก็วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤศจิกายน 2549

เกิดมาก็ครบรอบ 14 ปีแล๊ะ

อีกปีเดียวจะเป็นนางสาวล่ะ

เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน

บอกได้เลยว่าปรับตัวไม่ทัน

มีบางสิ่งที่อยากทำ ก็ยังไม่ได้ทำ

มีบางสิ่งที่อยากพูด ก็ยังไม่ได้พูด

ผ่านมา14ปี  เส้นทางที่ได้เดินผ่ามานั้น

มีทั้งช่วงเวลาสุข ทุกข์ เหงา เศร้าเคล้าน้ำตา

เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตลอด14ปีนั้น

มีทั้งเรื่องราวที่ประทับใจ น่าจดจำ ก็เก็บไว้ยังส่วนก้นบึ้งลึกของใจ

เรื่องราวที่ไม่ค่อยจะประทับ ก็เก็บไว้ยังส่วนกลางของใจ

เรื่องราวที่ไม่ประทับใจ ไม่อยากจะจดทำ ก็เก็บไว้ยังส่วนที่ตื้นที่สุดของใจ

 

ผ่านมา 14 ปี  ถนนของชีวิตเรื่องราวที่ได้เคยผ่านมา และได้ผ่านเลยไป

ก็เหมือนสิ่งต่างๆที่อยู่รายล้อมอยู่ข้างถนน

ผ่านมา 14 ปี  ชีวิตได้เดินทางมาถึงยังจุดๆหนึ่งของชีวิต

ได้ประสบความสำเร็จตามดั่งที่ใจต้องการ

ผ่านมา 14 ปี ทำให้รู้รสของรสชาติของชีวิต

ว่าชีวิตหากขาดบางสิ่งบางอย่างไป ชีวิตจะเป็นอย่างไร

 

---

---

เลิกตกท่อ อายุใหม่ (ใกล้)ปีใหม่ ก็ขอทำสิ่งใหม่ๆซะทีเหอะนะ ^^

 

 

 

ปัจฉิมลิขิต.

- หากใครเกิดวันเดียวกับฉัน ก็ขอให้มีความสุขนะค่ะ (แบ่งความสุขมาให้เราบ้างก็ได้นะ)

- เปิดไปเจอเพลง คำเชยๆมา ชอบมั่ก ลิงค์ : http://music.siamza.com/music.php?k=32K&id=2325

- วันนี้ได้ของขวัญจากเพื่อนไม่กี่คนเอง แต่ไม่เป็นไร  ขิมเข้าใจ ว่างบหายไปกับโครงงานหมดแล้ว

- ชอบขอขวัญจากพี่ออมมากเลยอ่ะ "นาฬิการูปอุนจิ"(ขอบคุณคร่าๆ)

- ขอบใจนุ่นนะที่ให้ของขวัญยิ่งใหญ่อลังการเลยอ่ะนะ  เค้าตั้งชื่อแล้วแหละ 555+

- "เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอน 14  ตอนที่ฉันมีแฟนคนแรก" (ช้านเพิ่งจะ14เองนี่หว่า แฟนก็ยังไม่มี หาไม่ได้)