เฮ้อ..นอนซมอยู่บ้านอีกล่ะ

จะอะไรอีกล่ะ

เป็น "...อีสุกอีใส..." เจ้าค่ะ

 

ขาดโรงเรียนหลายวันแล้ว

คงจะอีกนานแหละ กว่าจะได้ไป

คงจะคิดถึง เพื่อน คุณครู โรงเรียน ไปอีกนาน

 

คนมันจะป่วยก็ห้ามไม่ได้อ่ะเนอะ

ถ้าโลกนี้ไม่มีความเจ็บป่วย

โลกก็คงจะไม่สมดุล

มีแต่เรื่องดีๆ ไม่มีเรื่องร้ายๆ

 

อยู่บ้าน  ใครว่าสบาย

ฉันคิดว่าเหงาต่างหากล่ะ

ยิ่งอยู่บ้านคนเดียวนี่อย่าให้บอกเลย

ดูทีวี เล่นเน็ต  รึว่าจะทำอะไรมันก็เบื่อหมดอ่ะแหละ

 

อีสุกอีใส เป็นโรคที่เกิดมา1ครั้งมันก็ต้องเป็นสัก1ครั้งในชีวิต รึอาจจะหลายครั้งก็ได้

ออีสุกอีใสใครว่าเป็นแล้วสบาย รักษาง่ายกว่าโรคอื่น

ฉันขอตอบว่าไม่จริ๊ง ไม่จริง

ทรมานกาย ทรมานใจ  วิธีรักษาก็รักษาตามอาการอ่ะแหละ

กินยาแก้อักเสบ  กินยาแก้แพ้ผิวหนัง(แต่ยานี้กินแล้วหลับทุกทีเลย)

มีไข้ก็กินยาลดไข้   บอกได้คำเดียวว่าทรมาน

 

แล้วฉันก็มาเอาตอนเปิดเทอมใหม่ๆ  เปิดไปได้แค่2วัน

ก็ต้องอยู่บ้านอีกล่ะ  มาต้อนรับเปิดเทอมเลยอ่ะ

ฉันไม่ได้ไปติดใครที่ไหนมาหรอก

เชื้อมันฟักตัวในตัวฉันนี่แหละ

 

 

เฮ้อ..ไม่ได้ไปโรงเรียนอีกหลายวันเลยแหละ  saddddddd 

แล้วก็อีกอย่าง อาจารย์สมบัติจะสอบพหุนามใหม่อีกรอบ เพราะว่าคะแนนเทอมที่แล้วมันน่ารักเกินไป(น้อยไป)

ฉันนี่ดิ ได้ 9 จาก 20 ได้ท็อปของห้องด้วยแหละ  แต่...ไม่ผ่าน --''

แล้วก็นี่อีก อยากจะบ้าตาย  วันนี้ที่โรงเรียนมีการประกวดนางนพมาศด้วยอ่ะ

อดดูเลยตู วันนี้ประกวดรอบแรก ตัดสินวันศุกร์ ไม่น่าป่วยเล้ย

 

ไปล่ะนะ  ไปนั่งทำโจทย์พหุนามก่อน มันว่างจัดอ่ะ

 

เฮ้อ ในที่สุดโรงเรียนก็ปิดซะที

สเปซก็ไม่ค่อยได้อัพ  จะว่าขี้เกียจรึงานเยอะก็ไม่ได้

เพราะ msn spacesปิดไม่ได้ เลยไม่ได้อัพนาน   

 

    สอบเสร็จ ก็ปิดเทอม เลยทำให้ไม่ได้เจอเพื่อนๆ

    ปิดเทอมก็เรียนพิเศษทันที  อ่ะนะ

    อาจารย์ขยันสอน

     

นึกไปนึกมาเวลามันก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ

จะหมดชีวิตมัธยมต้นแล้วซิ

 

              เวลาทำไมมันผ่านไปเร็วเช่นนี้

              คิดไปคิดมา  เวลาที่ผ่านไป...

              มีบางสิ่งที่ฉันยังไม่ได้ทำ  ทั้งๆที่ใจฉันอยากทำ

              อยากทำให้คนบางคนได้เห็นการกระทำของฉัน

              อยากให้คนบางคน เห็นการกระทำของฉัน ว่าตรงกับความคิดที่คนนั้นคิดรึเปล่า

              อยากให้คนบางคน ห็นสิ่งที่ฉันกระทำลงไป ว่าความนึกคิดของฉันเป็นอย่างไร

              มีบางคำที่ฉันยังไม่ได้พูดให้บางคนได้ฟัง  ทั้งๆที่ใจฉันอยากจะพูด

              อยากให้คนบางคน ได้รับรู้ว่าฉันคิดอย่างไรกับคนนั้น

              อยากให้คนบางคน ได้รับรู้ รับฟัง ความรู้สึกที่อยู่ภายในใจ

              อยากให้คนบางคน ได้รับรู้ รับฟัง คำพูดบางคำที่เก็บไว้มานานแสนนาน

 

เขียนไปเขียนมา ก็นั่งเพ้อ นั่งบ้าอีกแล้ว

คงจะว่างมากล่ะมั้ง  ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนกัน

นึกไรออกก็เขียนๆ พอมานั่งอ่านอีกทีเน่าได้ใจมั่ก

ผีบ้าผีบอไปเรื่อย  พร่ำไปได้ไงฟ่ะเนี่ย (กะลังนั่งด่าตัวเองอยู่)

 

                     เมื่อก่อน เค้ารู้สึกว่าอารมณ์เค้าไม่ได้อ่อนไหวขนาดนี้นะ

                     อะไรฟ่ะเนี่ย  ปิดเทอมไม่กี่อาทิตย์ อารมณ์กูเน่าได้ขนาดนี้รึไงฟ่ะ

                     อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายจัง  บางทีก็เข้มแข็ง บางทีก็อ่อนไหว

 

อารมณ์ก็เปรียบเสมือนรสชาติในชีวิตอย่างหนึ่ง

อารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงครั้งหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็น สุข ทุกข์ ตื่นเต้น เหงา

ก็เเหมือนรสชาติในชีวิตรสชาติหนึ่ง  ใครต่อใครอาจนิยามอารม์ไว้ว่า...

อารมณ์สุข=รสชาติหวาน

อารมณ์ทุกข์=รสชาติขม

อารมณ์ตื่นเต้น=รสชาติเปรี้ยว

อารมณ์เหงา=รสชาติเค็ม

เฮ้อ...สาระพัดรสชาติ

         

             นั่งเขียนไปเขีบยมาก็ชักเพ้ออีกแล้ว

          

ลืมบอกไป เปิดบล๊อคอีกที่นึง

จะว่าเป็นย้านหลังใหม่ก็ได้มั้ง

เข้าไปดูกันมั้งนะ  เม้นให้ด้วยล่ะ

 

                  ไปล่ะ  เดี๋ยวจะนั่งเพ้ออีก...

 

ปอลอ. thanks เจ๊เค้กหลายๆ ที่บอกวิธีเปิดสเปซให้นะคะ

ปอลอ. เพื่อนๆค่ะ ปิดเทอมแล้ว ออนกันมั้งเด๊